Woensdag 16/10/2019

Een explosie van lawaai en kleuren

Het lijkt wel een trend te worden: het uitbesteden van bejaardenzorg aan lageloon- landen. In het geval van de bitterzoete komedie 'The Best Exotic Marigold Hotel' vertrekt een groep Britten richting India. Hun leven zal nooit meer hetzelfde zijn.

Het eerste kwartier van de film gebruikt regisseur John Madden snel en efficiënt om zijn verschillende personages in hun Britse context te introduceren, waarbij meteen ook duidelijk wordt wat hun uiteenlopende motieven zijn om het Avondland - misschien permanent, misschien tijdelijk - te ruilen voor een verblijf in het exotische hotel uit de titel. Er is de weduwe die hoopt dat haar verdriet én haar schulden makkelijker te dragen zullen zijn in de zon. Er is de vrouw die een nieuwe heup nodig heeft en in India kan dat goedkoper, maar toch is ze niet van plan om daar 'iets te eten waarvan ze de naam niet kan uitspreken'. Er zijn de vrijgezellen - een man en een vrouw - die nog altijd durven dromen van een nieuwe liefde. Er is het echtpaar dat zich afvraagt of hun huwelijk nog wel te redden valt, al durft de man zich dat voorlopig niet luidop af te vragen. Niet eenvoudig trouwens, met een vrouw die hem toesnauwt: 'Als ik jouw mening nodig heb, zal ik ze jou wel geven.' En ten slotte is er de man met een geheim, die naar India terugkeert voor een romantische afspraak met een verleden dat hij indertijd niet aandierf.

In die proloog heeft regisseur John Madden ook zijn indrukwekkende cast, met ondere andere Judi Dench, Tom Wilkinson, Maggie Smith en Bill Nighy, kunnen voorstellen. En dan gaat het richting India, meer bepaald Jaipur, waar het Marigold Hotel er weliswaar zeer exotisch uitziet, maar toch veel minder luxueus dan de nieuwe kostgangers verwacht en gedroomd hadden. Het hotel, dat ooit wel betere tijden zal gekend hebben, wordt nu gerund door de zeer enthousiaste en steevast optimistische manager Sonny. Die rol wordt vertolkt door Dev Patel, de jonge ster uit Slumdog Millionaire. Die moet niet alleen proberen om het hotel van de definitieve ondergang te redden, maar ook het door zijn moeder gearrangeerde huwelijk te vermijden.

Een van de personages omschrijft de kennismaking met India als 'a riot of noise and colour'. Zij heeft het ook over 'een aanval op al onze zintuigen'. Was dat ook uw ervaring?

John Madden: "Helemaal. Als de term cultuurschok niet bestond, zou hij moeten uitgevonden worden om te beschrijven wat men ervaart bij een eerste bezoek aan India. It's pretty overwhelming! De mensenmassa's, de beweging, de geuren, het lawaai. En natuurlijk ook de armoede en het contrast tussen het moderne India en het platteland, waar het lijkt alsof men driehonderd jaar teruggeworpen wordt in de tijd. India is heel markante, buitengewone plek. The Best Exotic Marigold Hotel gaat over zeven Britse personages die in dat land terechtkomen en daarmee moeten leren omgaan. Voor ons was het draaien van de film, daar op locatie, eigenlijk een soort reflectie van dat verhaal. Dat was trouwens een van de redenen waarom dit filmproject mij zo aansprak. Ook visueel is India een verbazingwekkende plek. Ik wist alleen niet of het mogelijk zou zijn om daar een komedie te draaien, maar die bezorgdheid verdampte snel zodra we ter plaatse waren. En de reacties op zo'n reis naar India, zoals die ook in de film zelf aan bod komen, zijn heel uiteenlopend. Sommigen kunnen niet wachten om terug naar India te gaan en anderen denken er niet aan om er ooit terug te keren. Maar het laat niemand onberoerd. It's a pretty polarizing place."

Het scenario is gebaseerd op de roman These Foolish Things van

de Engelse schrijfster Deborah Moggach. Is het een trouwe

adaptatie geworden?

"We hebben er enkele personages, zoals dat van Tom Wilkinson, aan toegevoegd. En Sonny, het personage van Dev Patel, is helemaal anders geworden dan in het boek. De drijfkracht van de vertelling is bewaard gebleven, maar in de roman werd er meer aandacht besteed aan de backstory van de personages, met hun familie en hun verleden. Maar voor de film vond ik dat we ons absoluut moesten concentreren op het heden. Dit is een verhaal over mensen die hun leven moeten evalueren, in functie van waar zij zich nu bevinden en van de mensen in wiens gezelschap zij zijn. Dat leek mij de beste aanpak voor een verfilming. Het boek was gesitueerd in Bangalore, maar zelf hebben we in Rajasthan gedraaid. Het hotel in kwestie was het moeilijkste om te casten, veel moeilijker dan de acteurs (lacht). Uiteindelijk hebben we het gevonden, als een soort dorpje op zichzelf, ergens in de woestijn tussen Jaipur en Udaipur."

Waarom was het zo moeilijk om het juiste hotel te vinden?

"Ik maak niet graag vergelijkingen met mijn eigen werk, maar behalve het theater in Shakespeare in Love zie ik geen andere locatie die zo cruciaal is voor het verhaal. Het moest er enerzijds voldoende belachelijk en rommelig uitzien om de schok te begrijpen van de Britse reizigers als ze daar aankomen. Maar anderzijds moest het ook een soort magische uitstraling hebben, waardoor men kon begrijpen dat zij niet meteen rechtsomkeer maken."

Het moest iets hebben van vergane glorie?

"Lost glory, yes. En dat is natuurlijk iets dat India in overvloed heeft. Wat we dus uiteindelijk gevonden hebben, was een soort versterkte burcht, annex paleis van een vroeger stamhoofd. Het was enerzijds gebouwd om aanvallers buiten te houden en anderzijds had het mooi gedecoreerde terrassen, van waarop men het personeel beneden in de gaten kon houden. Voor mij was het een zeer filmische locatie, omdat het verschillende niveaus had en omdat het permanent de kans bood om de interieurs te verbinden met de exterieurs. Ik heb trouwens scenario-aanpassingen doorgevoerd in functie van die locatie, net zoals ik de personages heb aangepast aan de acteurs."

Was het makkelijk om zo'n indruk-wekkende cast bij elkaar te krijgen?

"Ik moet toegeven dat het scenario onze belangrijkste troefkaart was. Dit was het soort scenario dat niemand graag naast zich neerlegt. Wat ook erg aantrekkelijk was voor de acteurs, was dat dit geen film is met een welbepaalde hiërarchie van sterke rollen en nevenrollen. Hier zijn het allemaal hoofdrollen, zowel langs Britse als langs Indiase kant. Wat de casting betrof, bevond ik mij als regisseur in een soort luxepositie. Ik kan gerust zeggen dat nogal wat Britse acteurs en actrices, in de leeftijdscategorie die we voor deze film nodig hebben, op een of ander manier hun interesse hebben laten doorschemeren (lacht). Voor ons was het van in het begin duidelijk dat we heel graag Judi Dench aan boord wilden. Ik had al eerder met haar samengewerkt. Ook met Tom Wilkinson heb ik al verschillende films gedraaid. Een bijkomend voordeel van deze cast was dat zowat iedereen wel al eens eerder met elkaar had samengewerkt."

Er worden niet zo gek veel films over oude(re) mensen gemaakt.

"En toch is dat een belangrijk segment van de bevolking, dat in elke cultuur bestaat. En vanuit dramatisch en thematisch oogpunt biedt het veel mogelijkheden. Personages die zich aan het einde van hun leven bevinden en zich afvragen of ze nog een andere weg kunnen inslaan. In dit geval komen ze terecht in een omgeving die ze niet kennen, waar andere regels gelden en waar ze mensen ontmoeten uit andere lagen van de bevolking. Ze moeten zichzelf dus wel in vraag stellen en in sommige gevallen impliceert dat een soort verlossing, een nieuw begin. In dat opzicht is dit dus eigenlijk het klassieke model van een Shakespeariaanse komedie. We waren ons daar trouwens heel erg van bewust en dat zorgt ook voor een universeel gevoel van herkenning. Een film over die leeftijdsgroep is dus niet alleen voor hen bedoeld, want iedereen heeft daar ervaring mee. Als men van middelbare leeftijd is, kijkt men daarnaar als iets dat dichterbij komt. En ik spreek hier uit persoonlijke ervaring (lacht).

"Als men jonger is, dan is het alsof men naar zijn eigen ouders zit te kijken. Wat de personages bezig houdt, zijn bekommernissen die eigenlijk geen houdbaarheidsdatum hebben. Het blijft maar doorgaan. Welke keuzes heb ik nog? Wie vind ik nog aantrekkelijk? Al die zaken blijven belangrijk. En het is aangenaam om daarover te kunnen vertellen op een grappige manier, al is dat niet de enige kleur van de film. Het gaat immers ook over pijn en verlies, over stukgelopen huwelijken en eenzaamheid, over financiële zorgen en de kwaaltjes van de ouderdom. Terwijl we daar in India aan het werk waren, hebben we kennis gemaakt met een Brit die van plan was om zelf met zo'n soort Marigold Hotel te beginnen, maar hij bleek het nogal lastig te hebben met de plaatselijke bureaucratie. Dat leek mij de perfecte Indiase vergelding, vermits wij het tenslotte geweest zijn die hen met dat systeem hebben opgezadeld."

TheBest Exotic Marigold Hotel Komedie
Regie: John Madden
Met: Maggie Smith, Bill Nighy, Judi Dench, Tom Wilkinson, Dev Patel, Penelope Wilton, Celia
Duur: 124 minuten

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234