Woensdag 18/05/2022

Een engel aan het kruis

Precies de manier waarop de groep elektronica met rock versmelt, zorgt ervoor dat ze zich niet meer in een hokje laat stoppen

CD VAN DE WEEK l DEPECHE MODE HHHH

Playing the Angel BART STEENHAUT

Twee jaar geleden leek het verhaal van Depeche Mode geschreven. In de epiloog las je hoe zanger Dave Gahan net zijn eerste soloplaat had uitgebracht en daar ook zelf songs voor had geschreven, iets wat hij bij Depeche Mode niet moest proberen omdat Martin Gore, een man met meer classics op zijn cv dan de meeste dj's in hun platentasje hebben zitten, hem al weghoonde nog voor hij goed en wel zijn demo's had laten horen. Er volgde een heel steekspel in de media, waarbij Gahan er de andere groepsleden van beschuldigde dat ze hem als een marionet behandelden en de anderen hun best deden om te doen alsof er niks aan de hand was.

Ook vandaag lijkt die machtsstrijd nog niet uitgevochten, maar voor een groep die drugsverslavingen heeft overleefd en tot twee keer toe een cruciaal bandlid zag vertrekken lijkt dat geen onoverkomelijke hindernis meer. Voor een groep die al 25 jaar meedraait, klinkt Playing the Angel opvallend fris, al is het geen vrolijke plaat. Martin Gore zit midden in een echtscheiding en je hoeft geen vertaler-tolk te zijn om te merken dat dat sporen heeft nagelaten. 'Precious' - de eerste single en nu al een instant classic - laat wat dat betreft weinig aan de verbeelding over: 'Things get damaged / Things get broken / I thought we'd manage / But words left unspoken / Left us so brittle / There was so little left to give.' Ook elders op de plaat is de teneur hetzelfde. De opvallendste nieuwigheid op Playing the Angel is dat Gahan er drie songs voor heeft geleverd, die - zowel qua vorm als qua inhoud - niet misstaan in het geheel. Het door blieps, rauwe gitaren en pulserende beats voortgestuwde 'Suffer Well' vormt zelfs één van de uitschieters en doet in niets onder voor de technoblues van 'John the Revelator' die eraan voorafgaat.

De muziek klinkt onder supervisie van Blur-producer Ben Hillier Spartaanser dan ooit en doordat de groep zich dit keer in hoofdzaak van analoge synthesizers bediende, vertoont de plaat raakpunten met het Depeche Mode van halverwege de jaren tachtig.

Zo hoor je ook waarom de invloed van het Britse trio zich uitstrekt van folk tot metal, van techno tot pop. Precies de manier waarop de groep elektronica met rock versmelt, zorgt ervoor dat ze zich niet meer in een hokje laat stoppen. Na veertig hitsingles en dertien toptien-cd's houdt Depeche Mode de vinger nog altijd stevig aan de pols en levert ze met Playing the Angel op nieuw een meesterwerk af. Wie had dat durven te voorspellen toen de groep een kwarteeuw geleden 'Just Can't Get Enough' uitbracht? (Mute/EMI)

DOWNLOAD 'A Pain That I'm Used To', 'John the Revelator', 'Suffer Well', 'The Sinner in Me', 'Precious',

'I Want It All'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234