Woensdag 23/09/2020

Een dosis overkill

In een interview vertelde Dennis Lehane dat je Verloren dochter met een korreltje zout moet lezen

Misdaad van Dennis Lehane

'Zijn kantoor had alles wat de welvarende man nodig heeft, behalve een hangar voor een straalvliegtuig. En hij zou daar ruimte voor hebben als hij er een wilde.' Een oneliner van Raymond Chandler? Neen, wel een uit Verloren dochter van Dennis Lehane. Een thriller van 1997 die nu ook in het Nederlands uit is.

Dennis Lehane

Verloren dochter

Oorspronkelijke titel: Sacred

Vertaald door Hugo en Nineke Kuipers

The House of Books, Vianen, 319 p., 16,90 euro.

Sacred was de derde titel van Dennis Lehane, die voor zijn misdaadromans terecht een reeks bekroningen kreeg. Zowat alle thrillerschrijvers zetten Lehane ook op hun lijstjes van favoriete Amerikanen. Bij het grote publiek kreeg hij vooral bekendheid met de verfilming door Clint Eastwood van zijn meesterlijke roman Mystic River. Een realistische, proletarische zwarte thriller over kidnapping en kindermishandeling die een periode van vijfentwintig jaar overbrugt. Voor Lehane was het schrijven van die roman een belangrijke beslissing. Hij zei er vaarwel mee aan een succesrijke reeks rond twee privédetectives waarmee hij tien jaar geleden startte. Of hij Patrick Kenzie en Angela Gennaro definitief dumpte of ze maar voor even aan de kant zette, laat hij nog altijd in het midden. Alle thrillers met Kenzie&Gennaro werden in het Nederlands vertaald, op Sacred na. Waarom de titel zo lang bij de uitgever bleef liggen, is niet meteen duidelijk, of het zou moeten zijn dat ook die besefte dat het niet zijn beste roman was. Maar iets minder is bij hem nog altijd meer dan de moeite waard. Niet alleen de vele oneliners van Verloren dochter doen aan Chandler denken. Zo roept het verhaal heel wat herinneringen op aan The Big Sleep. De oude steenrijke megalomane zakenman Trevor Stone laat Kenzie en Gennaro in Boston ontvoeren om hun min of meer te dwingen zijn verdwenen dochter Desiree op te sporen. De twee speurders aanvaarden uiteindelijk de job vooral om het geld, maar ook om het ontroerende verhaal dat Trevor hen vertelt. Hij lijdt aan terminale kanker en wil koste wat het kost zijn dochter weerzien. Want vader en dochter hebben verdriet. De vrouw van Trevor is recent gestorven bij een auto-ongeval en de bloedmooie Desiree rouwt niet alleen om haar moeder, ze heeft ook haar vriend verloren. Al snel hebben Kenzie en Gennaro door dat ze niet de eersten zijn om Desiree te zoeken. Trevor gaf dezelfde opdracht aan Jay Becker, zowat de beste private eye van Amerika en toevallig de gewezen mentor van Patrick Kenzie. Ook Becker verdween. En laat dat nu net de man zijn die als devies heeft 'Niemand, en ik bedoel echt niemand, kan verborgen blijven als de juiste persoon naar hem op zoek is.' Maar hij verdwijnt niet zonder een bericht uit Florida na te laten waarin hij duidelijk laat weten dat Desiree in elk geval nog leeft. Intussen ontdekt het detectiveduo sporen van Desiree in Boston bij een duistere en sinistere gemeenschap die aan verdriettherapie doet en nauwe banden heeft met een al even duistere als schatrijke Amerikaanse kerk. De organisatie bestaat uit gewiekste zwendelaars die wellicht iets te maken hebben met de verdwijning van de jonge vrouw. Het zal tenslotte in Florida zijn dat Desiree opnieuw opduikt en haar verhaal doet. En daar komen we na heel wat bochtenwerk van Lehane de ware aard van de verhouding tussen vader en dochter te weten. Net als bij Chandler is de plot heel ingewikkeld en wordt die door alle twists en dwaalsporen die Lehane inbouwt, op de duur voorspelbaar. Niemand vertelt iemand de waarheid over wat dan ook. Alleen Kenzie en Gennaro vertrouwen elkaar nog. Erg geloofwaardig komt het allemaal niet over. In minder dan anderhalve dag wordt Kenzie een paar keer beschoten, gooit men hem uit een rijdende auto, krijgt hij een barst in zijn schouderblad, schiet hij iemand dood, verliest hij een liter bloed en ondergaat hij twaalf uur lang een keihard politieverhoor in een smoorhete kamer. Lehane beseft zelf wel dat hij aan overkill doet, want niet zonder ironie zet hij het zelf allemaal nog eens op een rijtje. Overkill overigens niet alleen wat fysiek geweld betreft. Ook verbaal gaat het er hard toe: "Als je me bedriegt, kom ik bij je over alle oceanen die je tussen ons in probeert te brengen en scheur ik je halsslagader uit je keel en ram ik die door het gaatje in je penis." Tja.

Verloren dochter is een wat ongewone Lehane. Hij speelt bijvoorbeeld meer in Florida dan in Boston, de setting van zowat alle andere romans. Nog ongewoon: de protagonisten zijn dit keer geen gewone gangsters of dealers maar supermiljonairs. Vervallen stadsgedeelten en armoe komen nauwelijks ter sprake. Als Lehane het dan al eens heeft over de uitbuiting van menselijk verdriet, lijkt het nauwelijks iets te maken te hebben met de plot. Wat overblijft, is het verteltalent van een rasschrijver, een paar mooie vondsten en nu en dan een ontroerende subplot. In een interview vertelde Dennis Lehane dat je Verloren dochter met een korreltje zout moet lezen en dat hij het met een knipoog heeft geschreven. De echte fans kunnen alleen maar tevreden zijn dat alles van hem nu in het Nederlands is verschenen.

Fred Braeckman

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234