Woensdag 14/04/2021

ReportageHoreca

‘Een dolk recht in het hart’: nieuwe maatregelen voelen voor café-uitbaters als een straf die ze niet verdienen

Ragtime in Ninove. Misja De Ridder (37). Beeld Eric de Mildt
Ragtime in Ninove. Misja De Ridder (37).Beeld Eric de Mildt

Hoewel de toog in Vlaanderen al maanden droog staat, komt het water bij veel caféuitbaters aan de lippen. De verstrengde maatregelen – en vooral het label ‘broeihaard’ – doen pijn. ‘Wij zijn echt niet laks geweest.’

“Hoe ver zou Brussel van hier liggen? 25 kilometer?” In volkscafé La Luna Nueva in Galmaarden hebben ze nog maar net de nieuwe maatregelen van dinsdag verteerd – max vier mensen aan een tafeltje en sluiten om 23 uur – of daar duiken de volgende kopzorgen al op. Na crisisberaad is beslist om vanaf donderdagochtend de cafés in de hoofdstad een maand lang te sluiten. “Volgens mij staan we daar in Vlaanderen ook kort bij”, zucht uitbater Gerry De Roeck (53).

We treffen hem op een rustig moment, in zijn café zitten een kleine tien mensen. Toeval is dat niet. “Drukke dagen heb ik niet meer”, zegt hij. Zoals overal in de horeca zijn de tafeltjes en stoeltjes nochtans herschikt, zijn er plastic schermen om de bubbels af te lijnen en ligt er bij het binnenkomen een registratieformulier. Zelfs voor een kortstondig journalistiek bezoekje dringt De Roeck aan om het in te vullen. “Ik hou ze goed bij, en het is mijn eeuwige schrik dat ze ooit worden opgevraagd. Maar dat is nog nooit gebeurd.”

Toch geldt er dus een strenger keurslijf voor de Vlaamse cafés vanaf vrijdag. “Het is zeer spijtig, maar cafés zijn echte hotspots van besmettingen”, klonk het bij kersvers minister van Volksgezondheid Frank Vandenbroucke (sp.a). Ook virologen hadden het de voorbije maanden vaak over die broeihaarden.

“Ik zou toch eens zwart op wit willen zien dat er in de horeca zoveel besmettingen zijn”, zegt Peggy Van Heesvelde (54) van pendelcafé New Watson bij station Gent-Sint-Pieters. “Wij zijn echt niet laks geweest. Denken mensen soms dat wij cafébazen graag met onze eigen gezondheid spelen?”

Wintermaanden

Het lijkt een beetje de algemene teneur bij de cafés die we bezoeken: de nieuwe maatregelen voelen voor de uitbaters als een straf die ze niet verdienen. Matthias De Caluwé, CEO van Horeca Vlaanderen en dus een de stem van de 15.000 cafés die ons land rijk is, had het bij VTM Nieuws over een “dolk recht in het hart”. Want op het einde van de dag moet de rekening natuurlijk wel betaald worden.

“Mensen denken soms dat de vaste kosten enkel het personeel en de brouwer zijn”, zegt De Roeck. “Maar het gaat ook om water, verwarming, zelfs Sabam. Dat blijft allemaal lopen. Voor mijn spaarcenten is dit geen leuke periode.” Bij Van Heesvelde zijn die reserves er niet. “Ik weet niet of ik het tot het einde van dit jaar ga uitzingen.” Om de wintermaanden te overleven hoopt ze op een verlaging van de huur.

La Luna Nueva in Galmaarden. Gerry De Roeck: 'Ik hou de registratieformulieren goed bij, en het is mijn eeuwige schrik dat ze ooit worden opgevraagd.' Beeld Eric de Mildt
La Luna Nueva in Galmaarden. Gerry De Roeck: 'Ik hou de registratieformulieren goed bij, en het is mijn eeuwige schrik dat ze ooit worden opgevraagd.'Beeld Eric de Mildt

Ook bij anderen lijken vooral de komende koude maanden voor rillingen te zorgen. “De zomer heeft bij ons eigenlijk niet echt putten geslagen”, zegt Misja De Ridder (37), sinds januari eigenaar van café Ragtime in Ninove. De reden: het mooie weer en buren die geen graten zagen in een breed uitgesmeerd terras in een autoluwe straat. “En we zijn ook niet op reis geweest en hebben erg zuinig geleefd.”

“Meer en meer zie ik aan de deur mensen twijfelend kijken of er binnen nog een veilig plaatsje vrij is, waarna ze toch besluiten om te vertrekken”, aldus De Ridder. “Vroeger kropen de mensen hier op mekaars schoot.”

“We staan voor donkere maanden”, zegt ook De Roeck, die in een streek zit waar de vele wandel- en fietstoeristen bij lagere temperaturen binnen willen kruipen. “Wat moet ik nu zeggen tegen de mensen van mijn vaste wielerclub en wandelclub: jullie mogen niet meer bij elkaar zitten?”

Al is er ook begrip voor de nieuwe maatregelen. “Toen we na de lockdown heropenden, durfden mensen bij wijze van spreken nog geen bierkaartje aan te raken. De laatste weken zijn mensen erg nonchalant geworden. Negen op de tien keer moet ik aandringen op een mondmasker bij verplaatsingen in het café”, zegt De Ridder. “Op den duur ben je meer politieagent dan cafébaas. In die zin ben ik eigenlijk wel blij dat de regels nu duidelijk zijn. Dan moet ik ze zelf niet meer uitleggen.”

Toog

Al die maanden is er eigenlijk maar één caféregel dezelfde gebleven: de toog is off limits. En meer nog dan de nieuwe maatregelen lijkt daar het meeste verdriet te zitten. “Daar zitten geen klanten, maar vrienden”, zegt De Ridder. De Roeck beaamt: “Dat is het hart van mijn café.” Het valt alleszins op: in zijn café wordt er amper gelachen, zeggen we. “Het gebeurt nog wel hoor. Maar het is anders.”

Pendelcafé New Watson bij station Gent-Sint-Pieters. Peggy Van Heesvelde: 'Ik zou toch eens zwart op wit willen zien dat er in de horeca zoveel besmettingen zijn.'  Beeld Eric de Mildt
Pendelcafé New Watson bij station Gent-Sint-Pieters. Peggy Van Heesvelde: 'Ik zou toch eens zwart op wit willen zien dat er in de horeca zoveel besmettingen zijn.'Beeld Eric de Mildt

“Normaal zitten wij altijd aan de toog”, vertelt Philippe (69). Hij en zijn vriend Luc zitten elk aan een apart tafeltje in La Luna Nueva. “Hoe belangrijk die toog is voor mijn welbevinden? Op een schaal van nul tot tien: acht en een half. Heb je last met uw vriendin of op het werk, dan kan je daar altijd een goeie mop of een snedige steek verwachten. Die dynamiek heb je nu niet meer.”

“Mensen willen op café komen, maar we moeten ze behandelen alsof ze op school zitten”, foetert Van Heesvelde. “Drinken en betalen, veel meer heb ik niet te bieden. Mijn cliënteel is mede daardoor zeker gehalveerd. Het is echt niet meer plezant.”

Wat extra steunmaatregelen betreft is het op dit moment alvast koffiedik kijken. “Ach, we zullen ons vrijdag wel aanpassen. Het is dat of dichtdoen”, haalt De Roeck de schouders op. Hij laat er geen twijfel over bestaan: hij houdt café uit liefde voor de stiel. “Maar als ik wat ouder was, deed ik gewoonweg de boeken toe.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234