Woensdag 21/04/2021

Een chef die genoegen schept in zijn vak

'Hier wordt er met plezier gewerkt, en zoiets proef je'

Dat was nog eens een vriendelijk onthaal. Wel in het Frans, ja, maar als je bereid bent te aanvaarden dat Ukkel al een beetje Frankrijk is, dan was er verder niets op aan te merken. Het gaat over Bon Bon, 'salon d'artisan cuisinier' zoals op het kaartje staat en wat pompeuzer klinkt dan wat de brasserie in werkelijkheid is. In een hoekhuis in een rustige woonstraat, niet ver van Vanderkindere en Molière, opende Christophe Hardiquest vorig jaar zijn tweede eigen zaak. De eerste lag op de Louizalaan, verscholen achter de etalage van een meubelzaak. De jonge kok had er een aantrekkelijke eethoek voor winkelende mensen, vooral dames, en had al goed wat vertrouwen gekweekt. Maar de combinatie winkel-restaurant bleek toch niet ideaal.

Hij komt zelf aan ons tafeltje met het bord en vraagt of het de eerste keer is dat we bij hem komen eten. "Hier wel", zeg ik. "Ah, u bent vroeger op de Louizalaan geweest? Dan kent u mijn filosofie. Die is eigenlijk niet veranderd."

En hij legt toch nog eens uit: er is geen kaart, elke dag zijn er menu's van een wisselend aantal gangen, waardoor hij altijd met verse producten kan werken. Het 'menu du marché' telt drie gangen en kost 50 euro. Wie meer trek heeft of langer wil tafelen kan uitbreiden naar vier, vijf of zes gangen (75 euro). Wij zijn er op de middag en dan is er ook een lunchmenu. Drie gangen voor 30 euro, dat is meer dan redelijk als de kwaliteit goed is. Er zijn elke dag ook een handvol gerechten à la carte, waarmee je meteen in een hogere prijsklasse belandt, zoals Bretoense langoustines (24,5 euro), Bretoense kreeft (30 euro) of hazenrug (32,5 euro). "Als u maar trek hebt in één gerecht, doe gerust", zegt de chef, en plaatst het bord met een lunchmenu op een stoel, zodat we er even kunnen over nadenken en overleggen.

We hebben een tomatensap (3,25 euro) en een glas champagne (11 euro ) voor ons staan en zien meteen dat de lunch ons bevalt. Carpaccio van tonijn, kip uit de Ain en meringue glacé met bessen. Een vrouwelijk menu, had ik bijna gezegd. Nu nog even de wijnkaart bestuderen. Die is bijna uitsluitend Frans, niet te groot, met slechts enkele wijnen onder de 30 euro, daarna vliegt het snel omhoog naar 50, 70 en 100 en meer euro. Of je hier dus platzak buitenkomt of niet, hangt voor een groot deel af van de 'flamboyance' in de wijnkeuze. Wij houden het eenvoudig, met een bordeaux Michel Lynch 2000 (24,5 euro), die zeer correct en zelfs flatteus onze maaltijd zal begeleiden. Maar voor we zover zijn, worden we al verwend met een serie hapjes om ulieden tegen te zeggen. Op een langwerpige schotel liggen (telkens twee) mini-croque-monsieurs, een kantkaaskoekje met tapenade, een hartig soepje met champignons en een zuchtje ganzenlever, nog een andere tapenade en een lepel met iets dat ik ben vergeten omdat we een beetje overdonderd naar het verzorgde assortiment zitten te kijken. De huisgebakken broodjes (wit, volkoren of met tomaat) zijn ook al zo lekker en er komt goede boter bij. Met zo'n begin kan het nog moeilijk misgaan.

'Pluche' is het hier niet, en de houten banken met rode kussentjes langs de muur zijn wel wat smal, meldt mijn gezelschap. Lange uren zou ze er niet op willen blijven zitten. Mijn stoel is ook geen zachte fauteuil, maar toch comfortabel genoeg om mijn aandacht niet naar mijn derrière te verleggen.

Hier komt het voorgerecht: flinterdunne, niet-ijskoude sneetjes rode tonijn met een opwekkend groen slaatje en een lijntje groene saus. Bescheiden, maar lekker. Nu is de chef ook geen beginneling. Hij studeerde af aan de hotelschool van Namen en werkte in grote Brusselse restaurants zoals de Sea Grill in het Radisson SAS Hotel, L'Orangeraie Roland Debuyst, de Villa Lorraine en La maison de maître in het Conrad hotel. Tussendoor deed hij nog wat ervaring op in de Verenigde Staten en nu lijkt het of hij een stek en een formule heeft gevonden waar hij echt zin in heeft. Zoiets straalt ook af op het personeel, want ook de kelners zijn attent en vriendelijk, zonder al te zichtbaar te zijn. Ons hoofdgerecht is een mooi winters bord met een stevige kippenborst en wintergroenten, fijn van smaak en robuust genoeg om nog een middag werk te kunnen verzetten. De ober vraagt of we onze wijn willen opmaken met kaas in plaats van dessert, maar dat willen we niet. Dus laat hij ons nog gerust wat boemelen en kletsen, op het juiste moment volgt het dessert: een meringue met een schep vanilleijs en veenbessencoulis. Perfect afgrond, zou je zeggen, maar dan herhaalt zich het ritueel van de hapjes vooraf; opnieuw komt er een schaal, nu met allerlei zoete verwennerij, van tiramisu, pâte de fruits, marshmallow, crème brûlée, koekjes, alles om ter lekkerst, maar zelfs te veel voor een zoetekauw. We drinken onze koffie (4 euro) en betalen de rekening. Terwijl we wachten op onze jassen, die uit de vestiaire worden gehaald, zien we hoe in de open keuken bij de toegangsdeur de chef alweer bezig is met nieuwe gebakjes te vormen voor 's avonds. Hier wordt er met plezier gewerkt, en zoiets proef je. Of de rekening binnen de perken blijft zoals de onze (106,5 euro voor twee) of de pan uit swingt, hebt u zelf in hand.

Bon Bon

Salon d'artisan cuisinier

Karmelietenstraat 93 1180 Ukkel

Tel 02/346.66.15

Gesloten op zaterdagmiddag, zondag, maandag en feestdagen

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234