Dinsdag 13/04/2021

Een bot adieu

undefined

ick Advocaat heeft het gesticht verlaten: ex-bondscoach! Het gesticht? Zo noemde hij de Belgische voetbalbond op een onbewaakt moment in een gesprek met een bevriende journalist. Letterlijk zei hij: “Wil het daar in Brussel ooit wat worden, moet er eerst een schoonmaakploeg langs. Uitmesten, die handel.”

Advocaat en Belgisch voetbal: kroniek van een aangekondigd afscheid. Ze hadden weinig met elkaar, hooguit een gezagsverhouding, ook nog met afstandsbediening. De Rode Duivels: voor Dick was het zoiets als vakantie in Tenerife - overwinteren. Om vervolgens bij het naderen van de zomer weer in het volle leven te gaan staan. Uiteraard ook aan de kassa van dat volle leven. Dickie bukt zich al zijn hele leven een ongeluk voor een kwartje. Intimi weten: laat de gevaarlijke dorpsgek Mugabe met een envelopje zwaaien, en Dick zit al in het vliegtuig. Voor een jaarsalaris van naar verluidt 6 miljoen kruipt hij desnoods op zijn blote knieën naar Moskou - het is bijna genetisch. Het heeft ook met zijn jeugd in Den Haag te maken: “We hadden thuis niet eens een douche.”

Geld en eer: meer is er in het leven van Dick Advocaat nooit geweest. Opera, een boek, spijs en drank, vrienden… Hij kwam er het huis niet voor uit. Voor vrouwen had hij het ook te druk. In Nederland begreep niemand dat Advocaat voor een aalmoes van goed een half miljoen coach van de Rode Duivels wou worden. Hij mocht dan al tien keer miljonair zijn, voor een paar rottige centen kreeg niemand deze coach nog het veld op, was de algemene gedachte. Ook niet als vrijetijdsbesteding.

Er moest dus iets anders aan de hand zijn. Handelde Advocaat in een vlaag van sentiment of zinsverbijstering, toen hij op 1 oktober 2009 Belgisch bondscoach werd? Zo naïef is Dick ook weer niet. Hij moet even geloofd hebben dat hij tijdens een interregnum geschiedenis kon schrijven, met jonge talenten als Vermaelen, Dembélé, Defour, Witsel, Hazard… Historie worden: het verlangen zit diep bij Dick Advocaat. Het is als eerwraak voor het jarenlange hulpje van de norse generaal Rinus Michels. Koning van de Lage Landen: uit die droom wou hij ook wel eens ontwaken. Nee, het geld was niet veel soeps, maar dat kon later geregeld worden, premiegewijs. En Dick weet als geen ander hoe je sponsors moet vertederen.

Er was nog iets: Na zijn succes bij Zenit was Advocaat een beetje clubmoe. Hij wou nu ook wel eens nationale held zijn, onsterfelijke icoon van de natie. Guus Hiddink achterna. Als bondscoach ben je toch meer van de wereld. Een probleem: bij de grotere voetballanden was geen vacature. Advocaat moest uitkijken naar een prestigieuze surplace. Welaan dan, trager dan België kan een land niet gaan.

Niet onbelangrijk: Dick wist dat hij zich in de moerassen van Tubeke helemaal kon uitleven als de kleine tsaar. Niks oppositie. Alleen maar piccolo’s om hem heen. Met voorop een voorzitter die vooral in de weer is met zijn gebit en de vouw in zijn broek. Daarnaast nog anderhalve kurkeik in beate bewondering voor zijn geweldige curriculum vitae. Enfin, stoethaspels die weg rafelden in nederigheid. Kruipdieren. De kleine generaal voelde zich alreeds volstromen met het hem bekende Poetingevoel: macht tot in de broekspijpen.

Edoch arbeidsvreugde bleef uit en dus maakte de bondscoach zich op voor een exit. In december benoemde hij zichzelf tot coach van AZ. Een cumul die slecht viel bij de KBVB, maar de ogen werden devoot gesloten. Advocaat was tenslotte onschendbaar. De lachwekkende cumul was natuurlijk een regelrechte vernedering voor de Rode Duivels, maar bij de KBVB rekenen ze niet meer in vernederingen. Lachstuipen overwoekeren er iedere vorm van trots.

Nog significanter was de belijdenis van Advocaat dat hij zou opstappen als voorzitter François De Keersmaecker één haar zou worden gekrenkt. De coach die zijn voorzitter publiekelijk in bescherming neemt: de omgekeerde wereld. Suspect was vooral dat Advocaat de solidariteitsvlam ontstak op een ogenblik dat de voorzitter eigenlijk al niet meer te redden was. Dick verbond zich dus plechtig aan bungelend wrakhout. In de steile persoonsvervaging van Advocaat en De Keersmaecker lag het naderende afscheid van de bondscoach ongevoileerd voorgeboetseerd. Een kind kon toen al weten: Advocaat houdt het voor bekeken. Maar ja, weet een sekte als de KBVB veel hoe een kind er uitziet.

Vandaag is het zo ver. De breuk had iets chiquer gekund. Met nog een laatste etentje, met een kleine academische zitting in beperkte kring, misschien. Toch niet per telefoon, niet per communiqué. Maar zelfs in de aankleding van de contractbreuk zijn De Keersmaecker en de zijnen helemaal weggespeeld als kabouters in Plopsaland.

Het is een bot adieu geworden.

Tijdens zijn eerste persconferentie als bondscoach van de Rode Duivels leek het er nog op dat Advocaat een zielsverhuizing had ondergaan en plots mediageniek was geworden. Het is bij broze charme gebleven. Hij stapt nu op met het bekende dedain van de Hollander. Als calvinist zonder schuld en spijt, en eigenlijk ook zonder manieren. Wel met een geweldige troostprijs: 6 miljoen van de Russische voetbalbond. Inclusief een audiëntie bij Medvedev en Poetin. Met het perspectief ook dat hij straks weer in een Boeing en geblindeerde wagen van Gazprom mag rondtoeren. Wie klein geboren is, kan Holllywood niet meer van zich afslaan.

Voor de KBVB is er geen troost, alleen schaamte. Gebeden en geknield hebben ze voor Dick Advocaat, de voorzitter, de CEO, de chef technische commissie. Ze wisten het wel zeker: België straks wereldkampioen. Maandenlang bekogelde het wereldvreemde gezelschap zichzelf en elkaar met felicitatietelegrammen: zie ons toch eens, naast de grote Dick Advocaat.

Wat nu? Alleen collectief ontslag is nog eervol voor de top van de voetbalbond. Het morele krediet voor de benoeming van een nieuwe bondscoach is helemaal opgebruikt. Overigens, welke Belgische trainer zou zich nog geroepen voelen? Je moet wel héél tweederangs willen zijn om nu de voetsporen van Advocaat te willen drukken. Alleen een gepensioneerde kan zich deze vernedering nog laten aanleunen. Licht gebrek geen bezwaar.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234