Maandag 25/10/2021

Een bord in wit porselein, een beetje zoals Mathilde zelf, puur, stralend, maagdelijk wit

Adepten van de Mathilde-manie maken in de keuken het best meteen een toertje met hun Peugeot. Niet met de auto, maar met de pepermolen, afkomstig uit de ateliers van de constructeur. Achttien types telt het gamma. En daaruit kiest de adel niet het goede, le bon, maar le meilleur, de turbo der molens. De noblesse maalt wereldwijd met één type. Ieder weet hetwelk, maar niemand praat erover. Zoals de adel geen wijn uit een fles met etiket schenkt, maar uit een karaf die sowieso de beste kelderkeuze bevat. De Morgen betastte in het geniep de pakjes voor Laken.

Brussel

Eigen berichtgeving

Anne de Graaf

Niet simpel: goed doen voor een edel paar. Er zijn persen en lookpersen van Mepra, primaire pannen en solide suddercasseroles van Le Creuset, kleine keukenrobotten en de deftige inoxzusters van Magimix, simpele snijders en de meesterlijke mesjes van Laguiole, klunzige koffiekannen en de klasse-cafétières van Alfi, theedoeken en torchons van Le Jacquard français. Niet meer alleen degelijk huishoudelijk tuig, wil de adel, het moet ook mooi zijn. Mag de vleeskleurige Hoover nog net in de vestibule, dan zijn een Alfi-kan en een retro-espressomachine een sierraad op het aanrecht.

Noblesse oblige. Mathilde bezit een en ander, de betere spullen, zoveel is geweten, maar geen prinselijke uitrusting. Met de insignes van het huis, zoals in jonge adellijk gezinnen 'voegzaam' is. Volgens insiders zijn freelance graveurs en borduursters in de hoofdstad danig in de weer om glaswerk, bad- en bedlinnen van het prinselijke wapenschild te voorzien.

Getuigen signaleerden de prins en zijn aanstaande gemalin ook in een Kempense matrassenzaak, waar ze, steeds volgens de getuigen, geheel à la façon Ikea, een bed uitprobeerden. Om geen winkels nadeel te berokkenen, legde het bruidspaar nergens een huwelijkslijst. De Morgen koos de kortste weg en belde naar Mathildes vader, in Bastogne, om te weten wat de jonkvrouwe zoal op haar verlanglijstje heeft staan.

"Mijnheer D'udekem?"

"Hemzelf."

"Een cadeau? Voor Mathilde? Wat vriendelijk."

"Begeef u tot Jadoul en Demeulder, in Brussel."

Hij had het niet mogen zeggen, tenminste niet volgens het paleiselijk protocol, maar weet een vader veel. En hij kent zijn dochter.

"Mathilde hamsterde haar uitzet bij elkaar in La Maison Jadoul", geeft de bijna tachtigjarige bezieler van het honderd jaar oude huis Jadoul toe op de Louizalaan in Brussel. Net als collega Demeulder - niet concurrent, mevrouw, oh non - voorziet Jean Jadoul de adel van have en goed.

"Dominique, wilt u 'het bord' halen", gebiedt hij de verkoopster in plooirok.

Ze verschijnt met een bord in wit porselein; een beetje zoals Mathilde zelf, puur, stralend, maagdelijk wit. Is het bord mooi? Het is een discussie waard.

"Kwaliteit", zegt Jadoul, maar draait het bord niet om. Engels? Wedgewood? Niemand geeft een krimp tussen de twinkelende ijsemmers, servetringen, rammelaars, glazen bambi's en konijnen. Een olifant ben je in dit soort porseleinwinkel als je praat over merken, zoveel is duidelijk, ook al is Jadoul zelf niet van adel.

"Ja, u mag de cocotte inpakken", zegt een leeftijdsgenote van Mathilde bij de kas - parelsnoer over de kasjmier twinset, Burberry-jas. Ze rept over kleur noch merk van de pan, wel over haar tweejarige dochtertje -adoorraable - en steekt een adreskaartje in een envelop die ze dichtplakt. De moeder kent de stilzwijgende etiquette: cadeau een maand op voorhand, omslag dicht. Opdat niemand anders dan de geadresseerde kan zien hoeveel ze gaf. Of, nog gênanter, wat ze gaf.

"U kunt ervanuit gaan dat adellijke huizen wereldwijd dezelfde merken bezigen: bestek, linnen en huishoudartikelen, en dit wereldwijd. Een connaisseurspubliek. Dat kiest voor Christofle en Bruno Wiskemann (Ruisbroek) als couvert, Lalique of Val Saint-Lambert als kristal. De genodigden van de hoge, Europese adel namen vandaag en gisteren hun intrek in de hotels in de buurt; wij herkennen 'hen' door wat ze kopen. Overigens: koningin Elisabeth en prinses Astrid deden ook hun inkopen hier. De buitenlanders herkennen wij aan wat ze kopen. Japanners zijn tuk op kristal van Lalique, ze moeten daar in Tokio het driedubbele voor neertellen."

Iemand moet de vraag stellen: hoeveel het duurste mes kost bij Jadoul. De gerant die ook Mathilde bij haar bezoeken fluitjes champagne schonk, ontkurkt een gekoeld flesje Bollinger.

"9.000 frank in bladgoud", klatert hij.

"Dominique, waar bent u?"

De juffrouw in plooirok komt aangezet met een mes dat nog het best in de lade zou liggen bij Kashoggi. Een Christofle, valt in de gauwte te lezen. Zonder meer het duurste, maar wie dit goud-zilveren mes mooi vindt, slaat meteen ook een karrenvracht bambi's en gehaakte onderzetters in.

"Inderdaad, erg in trek bij sjeiks, mensen uit de Emiraten."

Nieuwe rijken?

"Duidelijk niet de stijl van Mathilde", pareert Jadoul en hij nipt aan zijn fluit. "Het is geweten dat ze van eenvoudige dingen houden."

Morgen: Koninklijke papilotten, haarstukjes en diademen

Getuigen signaleerden prins en zijn aanstaande gemalin ook in een Kempense matrassenzaak, waar ze 'à la façon Ikea' een bed uitprobeerden

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234