Vrijdag 22/11/2019

Een boeiend bestaan

Afgelopen zondagochtend nam ik een uitmuntende toast met zalm tot mij, als ontbijt in een prachtig Antwerps hotel. Mijn lunch was die dag ook niet te versmaden: met de hulp van een paar Italiaanse landarbeiders, enkele Oostduinkerkse garnaalvissers en mijn wettige echtgenote kwamen er een tweetal flink uit de kluiten gewassen tomates crevettes op tafel in mijn Brusselse hideaway, die zich slechts op een korte taxirit van het niet-bestaande winkelparadijs Uplace bevindt.

En 's avonds, zult u zeggen, nu u toch weet wat voor een boeiend leven ik leid?

's Avonds was het te doen op een terras van een pizzeria op de Kortrijkse markt, waar mijn gezelschap en ik ons tegoed deden aan twee soorten carpaccio, die qua uitzicht en kruiding erg deden denken aan mediterrane sferen - dat het 27° Celsius was hielp ook wel, geef ik toe - maar uiteindelijk toch niet zo lekker smaakten als verhoopt, vanwege een erg hoge verzuringsgraad bij het voltallige personeel.

Maar goed, wij waren daar niet om te vreten, natuurlijk. En ik al zeker niet. De bedoeling van deze uitstap naar het zuidwestelijke deel van het land was een bezoek te brengen aan de prachtige Kortrijkse Stadsschouwburg, die zich om praktische redenen aan het Schouwburgplein bevindt. Het is een parel van een zaal die helemaal gebouwd lijkt om er mensen gelukkig te maken. Genoeg rode pluche om je toch een beetje koninklijk te voelen wanneer je arriveert, maar tegelijk blijkt het ook om een mooie, moderne theaterzaal te gaan waar de mensen zich op het parterre, boven in de talrijke balkons, in de wandelgangen, in de foyer gelukkig voelen als een klad kermisvogels terwijl ze met een Bavik in de hand wachten op het grote moment.

Dat voltrok zich die avond rond de klok van acht.

Mijn beste vriend, een man met tentakels in de hele showbizz die grijpen van Leopoldsburg tot Las Vegas, had ervoor gezorgd dat wij over prima tickets konden beschikken voor een recital van Will Tura en zijn veelkoppige en uitstekende band in het hierboven beschreven theater. Nu weet u misschien, als u mij een beetje kent, dat ik in principe graag lach en dat ik ook vind dat je eigenlijk met alles en iedereen mag lachen, maar ik heb daar tegelijk ook één uitzondering op - zoals dat met principes trouwens moet gaan - en die luidt: Lach Nooit Met Will Tura!

De Koning van Het Vlaamse Lied kwam in mijn leven toen de destijdse Koning van mijn Wereld, mijn vader dus, mij op een dag een single schonk van het merk Palette.

Er stonden twee liedjes op, één aan elke kant. De B-kant heette 'Ik zet jou buiten' en ik dacht aanvankelijk dat zoiets een subtiele pedagogische hint van Pa was, er op wijzend dat mijn periode als gratis kostganger langzaam ten einde liep. Niet dus.

De A-kant was dan weer een echte tranentrekker met de titel 'Jij bent nu 17 geworden'. Een lied voor oude mensen, dacht ik aanvankelijk. Want het was toen 1962 en ik was zelf dus nog maar 13. Maar dat nam niet weg dat ik veel van dat liedje hield, ook wanneer Will aan dat meisje liet weten dat ze op die hoge leeftijd nog altijd met een teddybeer speelde. Schattig, toch?

Een artiest moet doen wat hij het beste kan en het beste wat Will Tura kan is Will Tura zijn. In die schouwburg in Kortrijk voelde je dat hij zijn zeer talrijk opgekomen publiek tegelijk fysiek en mentaal gelukkig maakte, twee uur lang. Met stapels hits, maar ook met meer dan twee handvollen onverwachte songs die veel van zijn stem, zijn orkest en zijn publiek vergden. Maar hij klaarde de klus, zonder schijnbare moeite. Deze rubriek heet voluit R-E-S-P-E-C-T. Wel Will, dat van mij heb je. En als je straks in september voor die AB staat, vergeet je dan vooral niet 'Linda' te zingen, oké?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234