Zondag 19/01/2020

Een bloem op het toneel

Zimmermann was ontzettend gedreven en had een tomeloze werkdrift. Ze stond haar hele leven op de planken van de Bourla en speelde zowel in komische VTM-series als met regisseurs Luk Perceval en Jan Decorte

Denise Zimmermann

(1943-2004)

Antwerpen

Van onze medewerkster

Els van Steenberghe

Gisteren is actrice Denise Zimmermann compleet onverwachts overleden in het Sint-Jozefziekenhuis in Zoersel. De oorzaak van haar overlijden was nog niet bekend. Familie en collega's reageren verslagen.

"Denise was een bloem van een vrouw", zo herinnert acteur Bert André zich haar. In 1964 "verrukte" ze André toen ze als Othello's Desdemona op de planken van de KNS stond. "Het was een onwaarschijnlijk mooie vertolking waarin de kracht van deze goede, eerlijke en bloedmooie actrice ten volle tot uiting kwam", aldus André.

Zimmermann, dochter van een meesterkleermaker, studeerde aan het Conservatorium en aan de Studio van het Nationaal Toneel te Antwerpen. Haar toenmalige spelbegeleider, regisseur Walter Tillemans, herinnert zich haar als een godsgeschenk voor de Studio en het theater. "Het was een porseleinen vrouw met een bijzonder beschaafde uitstraling die steeds gewetensvol met theater bezig was en telkens verrassend sterke vertolkingen neerzette."

Desdemona was een van de rollen uit haar beginperiode bij het Nationaal Toneel, dat later de Koninklijke Nederlandse Schouwburg (KNS) werd en in 1988 transformeerde tot Het Toneelhuis. Al die tijd, tot het einde van haar leven, zou Zimmermann trouw de planken van de Bourlaschouwburg blijven bespelen.

Nadat ze was afgestudeerd, liet Zimmermann zich opmerken door haar integere persoonlijkheid, haar onmiskenbare gedrevenheid en werkdrift. Hubert Damen speelde talloze keren samen met haar, zoals in Freule Julie (1978), De vliegen (1986) of Romeo en Julia (1987). Ook haar regisseren, als een vrouw in het koor in De Trojaanse vrouwen (1996), was voor Damen een boeiende ervaring. Hij koestert erg mooie herinneringen aan de pittige discussies die ze met elkaar over de personages en het stuk voerden.

Zimmermann wist niet alleen in ernstige, dramatische theaterrollen te overtuigen. Ze had eveneens een fijnzinnige gevoel voor humor. Ze was een "ingehouden komiek", aldus Stefaan De Ruyck, zakelijk leider van Het Toneelhuis. De Ruyck noemt haar een onwaarschijnlijk sterke actrice die zich verbazend goed kon aanpassen aan de smaken en wensen van diverse regisseurs.

Zoals ze kon exploderen op de scène, zo ingetogen en discreet gedroeg Zimmermann zich ernaast en tegenover de buitenwereld. Actrice was ze in haar hart en op het toneel. Mens zijn deed ze liever in alle beslotenheid, met haar echtgenoot acteur Bernard Verheyden, ver van alle media-aandacht. Liever bleef ze voor het publiek een gesloten boek. Niet zijzelf maar de personages die ze vertolkte, wilde ze in de spotlights plaatsen. En daar plaatste ze nogal wat sterke vrouwen. Als 21-jarige speelde ze zoals gezegd Desdemona. Twee jaar later vertolkte ze Angelique in Molières De ingebeelde zieke. In 1968 gaf ze gestalte aan de frêle, lieflijke dochter Cordelia van King Lear en in 1971 verscheen ze als Marieke in De parochie van miserie.

Haar loyaliteit aan het theater stond haar goesting om voor de camera's te staan niet in de weg. In 1968 verscheen ze op televisie als Els Van Berckelaar tussen de fantastische Heren van Zichem. Het bleef niet bij dat ene televisieoptreden. Toen ze in 1990 opdook in Wat horen m'n oren van het Echt Antwaarps Theater, zag Ruud De Ridder dat haar subtiele grappigheid goud waard was voor zijn plannen op het kleine scherm. Hij bood haar een belangrijke rol aan in Bompa en later Chez Bompa Lawijt. Zo stond ze mee aan de wieg van de komische series op VTM. Later speelde ze mee in de Vlaamse sitcom Dennis en in december zal ze nog te zien zijn in Matroesjka's, ook op VTM.

Daarnaast bleef ze theater maken. De jonge (toen nog acterende) Luk Perceval had haar al ontmoet in De Minerva (1981) en nam als artistiek leider van Het Toneelhuis de actrice mee in de nieuwe koers die hij binnen de Bourlaschouwburg wilde varen. Met succes. Zimmermann hield zich sterk overeind. Haar vakmanschap en ongeëvenaarde drang om als een bom energie op de theatervloer te staan, zorgde dat ze ook regisseurs als Perceval en Jan Decorte intrigeerde. Perceval regisseerde haar in Franciska (1998 en 1999), terwijl ze optrad in Decortes Marieslijk (2000), Amlett (2001) en Cannibali! (2003). In Bloedarm (2002) stond ze aan de zijde van Jan Decleir.

In 1982 werd haar grote talent bekroond met de Dr. Oscar de Gruyterprijs voor haar onvergetelijke vertolking van Lily in Voor de vrijheid van de stad, en ze kreeg een speciale vermelding voor haar rol van Filumena. Acteur Hans Van Cauwenberghe droeg met zijn groep Bazaaar een zelfgeschreven lied aan haar op, 'Was zij maar twintig jaar jonger geweest'.

Denise Zimmermann stierf in de schaduw van Macbeth, haar laatste productie, waarin ze te zien was als de oude koning Duncan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234