Vrijdag 13/12/2019

Een bizar fin-de-sièclegevoel

In het kleine maar dynamische Jacob Smitsmuseum in Mol is zopas de overzichtstentoonstelling van de Antwerpse schilder Bruno Vekemans van start gegaan. Vekemans toont er een zestigtal werken uit de laatste tien jaar van zijn carrière, met verstilde stadslandschappen, portretten en werken uit zijn omvangrijke Congoreeks. Hij licht eveneens een tipje van de sluier van de Havanareeks.

Afscheidnemend conservator Ivo Verheyen plaatste Vekemans in zijn welkomstwoord in de lijn van de nieuwe Vlaamse figuratieve schilders zoals de internationaal gerenommeerde Luc Tuymans en Michaël Borremans en het nog steeds niet doorgebroken, maar daarom niet minder fascinerende genie van Sam Dillemans. De 57-jarige Vekemans is een autodidact die de liefde voor het schilderen als kind oppikte door in bewondering te kijken naar de landschapsschilders op de dijk van Oostende en tijdens bezoeken aan het Museum voor Schone kunsten in Antwerpen. Sinds hij in de jaren 80 zijn eerste tentoonstellingen maakte, richtte hij zich op vrij klassieke thema’s: mensen en landschappen. Hij verzamelt zijn materiaal in de vorm van foto’s, eerst uit tijdschriften, de laatste tijd bij bevriende fotografen met wie hij samen op stap gaat. Met de computer zuivert hij alle details uit het fotografisch referent weg, tot er enkel lijnen en vlakken overblijven, die hij overbrengt op papier of doek. Dat resulteert in grafische, gestileerde en afstandelijke schilderijen. Ondanks het getemperde kleurenpallet valt vooral Vekemans talent als colorist op: hij schildert ijle blauwen, diepe roden of warme okertinten die in transparante lagen over de strakke lijnvoering komen te liggen en af en toe contrasteren met een fel wit of een heldere kleur. De wereld die Vekemans schildert, is stil en loom. Zijn onderwerpen hebben een bizar fin-de-scièclegevoel over zich; een soort hedendaags spleen dat als een sluier over de werken hangt en de toeschouwer vereenzaamd achter laat. In de tentoonstelling zien we de portretten van jazzmuzikanten, dansers en cafégangers uit zijn vroege periode, naast de recentere schilderijen uit de Congoreeks die hij rond 2006 maakte. Congo betekende een keerpunt in zijn werk. De slanke, dandyachtige figuren uit zijn vorige periode maakten plaats voor karaktervolle beelden van gewone mensen die hij in Kinshasa op straat ontmoette. In 2008 trok Vekemans voor het eerst naar Havana. Op het Prado, langsheen de Malecon, in achterkamers en cafés in Centro Havana verzamelde hij een hele reeks beelden die hij sindsdien verwerkt in zijn schilderijen. In de Cubaanse hoofdstad is zijn aanwezigheid niet onopgemerkt voorbij gegaan. Momenteel is Vekemans er in overleg met het Museo Nacional de Bellas Artes om er in 2011 zijn Havanareeks te tonen. Daarna komt de tentoonstelling naar Vlaanderen. De Havanareeks zou wel eens de internationale doorbraak van de Antwerpse schilder kunnen betekenen. Dat zou overigens een verdiende erkenning zijn, die ook die andere -mans, Sam Dillemans, wel eens te beurt zou mogen vallen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234