Vrijdag 25/06/2021

'Een Asterixfilm die in Spanje opgenomen wordt, dat doet pijn'

Le dernier combat. Zo heet de debuutfilm uit 1983 van Luc Besson. Als we de maker van Le grand bleu, Nikita, Léon en The Fifth Element moeten geloven, heeft hij met Arthur and the Minimoys, een verfilming van zijn eigen kinderboek, ook zijn laatste gevecht met de camera achter de rug.

Door Luc Joris

BRUSSEL l Besson is vaak door de critici verguisd, maar geldt ondertussen als dé tycoon van de Franse cinema.

Arthur and the Minimoys, een mix van live action en digitale animatiefilm, komt woensdag in Frankrijk op meer dan duizend kopieën uit. Daarmee neemt Bessons film een vijfde van de bioscoopschermen bij onze zuiderburen in beslag. Die films worden netjes verdeeld door EuropaCorp, de onafhankelijke productie- en distributiemaatschappij die Besson opgericht heeft. Naast muziek geeft EuropaCorp, met een zakencijfer van 147,6 miljoen euro, ook boeken uit. Zoals de vier door Besson geschreven avonturen uit de Arthurreeks, waarvan er inmiddels meer dan een miljoen verkocht zijn.

Tex-mexcineast Roberto Rodriguez, iemand die net als Besson valt voor het sf-genre, stevige actie en de strip, draaide zijn Spy Kids-trilogie vooral om zijn eigen kinderen een plezier te doen. Bij Besson, zelf vader van vijf kinderen, heeft dat nooit gespeeld. "Het is een natuurlijke beweging. Als je jong bent en je eerste films draait, heb je zin om de volwassenen tegen hun schenen te schoppen. Als je ouder wordt, krijg je meer zin om tegen de generaties te spreken die pas komen kijken. De actualiteit speelt ook een rol. Het gaat met de wereld elke dag een beetje slechter. Ik wil de toekomstige generatie wakker schudden voor dat ecologische probleem, zodat ze het er beter afbrengen, want wij zijn er niet in geslaagd om er iets aan te doen."

Krasse collega's als Alain Resnais of Eric Rhomer zijn ver in de negentig, maar draaien nog films. Besson - hij is er 47 - had al eerder laten verstaan dat hij er na tien films mee zou stoppen. "Ik voel gewoon dat ik de energie niet altijd meer kan opbrengen. Dat is toch normaal als je bijna dertig jaar in een vak zit. Heeft een zeiler na tien reizen rond de wereld nog zin om aan een volgende te beginnen? Maar als hij er tien gedaan heeft, dan wil dat zeggen dat het avontuur hem bevallen is. Ik had nooit gedacht dat ik tot daar zou geraken. Ik heb altijd schrik gehad dat men mij mijn volgende film niet zou laten maken. Als je naar een film kijkt, heb je niet die indruk, maar een film maken is een abnormale daad. Een film maken is hem er uitrukken."

Besson blijft vaag over wat hij in de toekomst wil gaan doen. Hij bevestigt dat hij een stichting ter bevordering van de uitdrukking bij jongeren uit de banlieues wil oprichten. En acties ten voordele van het milieu. Inmiddels is ook de productie van een sequel van Arthur and the Minimoys opgestart. In welke mate Besson die gaat regisseren of superviseren weet hij zelf nog niet. In de toekomst gaan we hem misschien eerder als zakenman-mecenas dan als artiest leren kennen. Besson heeft namelijk altijd naar Hollywood gelonkt. Zijn films - pure marketingproducten volgens zijn tegenstanders - ogen vaker Amerikaans dan Frans. Het geïntegreerde studiomodel of een onafhankelijke dominante positie à la George Lucas met zijn Skywalker Ranch (een postproductiefaciliteit) heeft hem altijd al geïnteresseerd.

In het Normandische La Trinité-des-Laitiers heeft hij in een zeventiende-eeuws kasteel een hypergeavanceerde audio-postproductiefaciliteit (Digital Factory) laten bouwen. Een project voor een bios- coopcomplex in Marseille is inmiddels ook goedgekeurd. Maar zijn meest ambitieuze plan is de bouw van een grote filmstudio in de buurt van Parijs, op een oud terrein van elektriciteitsgigant EDF. "De bouwvergunning is er, maar momenteel staan we nergens. Het terrein is vervuild. Het dossier zit muurvast. Kijk naar wat met de industrieel en mecenas Françoit Pinaut gebeurd is. Hij was bereid om miljoenen te investeren in de Parijs Renaultterreinen op l'Ile Seguin - waar al zestig jaar niets op gebeurd - ter promotie van de hedendaagse kunsten. Uiteindelijk is hij naar Venetië getrokken. Ik denk dat ons verhaal op dezelfde manier gaat eindigen." Moeten we die studio zien als een investeringsproject van EuropaCorp of wil Besson de filmsector in Frankrijk echt dynamischer maken? "Er zit niets berekends achter. Zo heb ik nooit gefunctioneerd. Plezier, daar komt het op neer. Ik hou van mijn beroep, alles wat verband houdt met kunst, van schilderkunst tot architectuur. Het is een reactie. Frankrijk heeft geen studio. Dat kan toch niet voor een land dat in Europa het grootste aantal films produceert. Die van Boulogne is afgebroken, de andere plateaus zijn vervangen door HLM. Voor The Fifth Element was ik verplicht om naar de Pinewoodstudio's in Londen uit te wijken. Ik heb er 70 miljoen euro uitgegeven. Toen ik begon te filmen, hebben al die kleine Franse leveranciersbedrijven, van verlichting tot labo's en cameraverhuur, me gratis materiaal gegeven. Dat weefsel van kleine bedrijfjes lijdt eronder als ik hen een film van 70 miljoen euro ontzeg. Ik voel me daar ongemakkelijk bij. Tegelijk krijgen we weinig steun. Met EuropaCorp hebben we in vijf jaar tijd 55 films geproduceerd. Voor Arthur hebben we in Pantin, een zogezegd moeilijke buitenwijk van Parijs, zevenhonderd jobs gecreëerd. Telkens vragen we steun aan de regio. Die wordt ons altijd geweigerd. Maar de taksen zijn enorm. De 40 miljoen euro die we in Pantin uitgeven, zouden we ook in Tsjechië kunnen uitgeven. Dan besparen we 10 miljoen euro, waarmee we een nieuwe film kunnen maken. Ach, ik noem dat kleingeestigheid."

Luc Besson:

Ik voel gewoon dat ik, na bijna dertig jaar in het vak, de energie niet altijd meer kan opbrengen

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234