Donderdag 08/12/2022

Een andere club op Kreta

Connections, bekend om zijn originele ideeën en evenementen rond reizen en voor jongeren heeft een nieuw soort club bedacht. Nu doet dat woord deze verslaggeefster griezelen, omdat het vaak staat voor één groot hotelcomplex dat afgesloten is van de omgeving en de bevolking, met bonnetjes voor vanalles en nog wat, opgedrongen animatie, georganiseerde uitstapjes - kortweg toerisme op zijn ergst. De Agia Galini-club op Kreta van Connections is anders.

Kreta... ik herinner me nog vaag een overbevolkt strand, een kort verblijf van twee dagen, een eeuwigheid geleden. Toen bestond alleen nog maar het noorden. Intussen is echter het zuiden stilletjesaan zijn strepen aan het verdienen, weg van alle drukte en stress. Het voornaamste vervoermiddel is er nog de ezel, diefstal bestaat er alleen op televisie en de mensen lachen je waar je ook komt een vriendelijk kalimera of kalispera toe, volgens het uur van de dag. De club bevindt zich in Agia Galini, wat zeer toepasselijk 'heilige rust' betekent. Het ligt op anderhalf uur rijden van de hoofdstad Iraklion en is een typisch modern Grieks dorpje. Het heeft zich naar Zuid-Europese gewoonte tegen de rotsen aangenesteld, met veel trappen en steile straatjes als gevolg. De bougainvillea's steken kleurig af tegen de witte gevels en de alombekende Griekse blauwe deuren en ramen. Op de talrijke terrassen kan je lekker eten en de nachten duren er gevoelig langer dan in de omliggende dorpjes. Oorspronkelijk was het een vissersdorp dat intussen meer heil zag in het toerisme, maar toch erg kleinschalig is gebleven.

"De ideale plek om jonge mensen samen te brengen," aldus Kathia, de Connections-verantwoordelijke ter plaatse. "Het strand is behoorlijk groot, het toerisme nog beperkt, ze kunnen tot een flink stuk in de nacht uitgaan, sporten kan eveneens a volonté onder begeleiding van een bekwame Connections-monitrice en er is aardig wat te zien in de omgeving met een mountainbike, een scooter, een huurautootje, een boot en zelfs met de gewone lijnbus. Het is bovendien zeer budgetvriendelijk, hier in het zuiden zijn de prijzen erg laag gebleven."

Wat is er nu zo anders dan in een gewone club? "Niets moet, alles mag! Wij hebben een ontmoetingspunt in het haventje waar de gasten kunnen komen kijken wat er allemaal op het programma staat, maar er is geen enkele dwang. Iedereen doet waar hij zin in heeft. Ze verblijven in een achttal typische hotelletjes verspreid over het hele dorp. Grote luxe moet je hier niet zoeken. Maar het zijn allemaal erg persoonlijke, kleinschalige hotelletjes, meestal gerund door een typisch Kretenzische familie. Sommigen spreken alleen maar Grieks maar het samen naar binnen gieten van enkele raki's doet dat taalprobleem snel verdwijnen. Voor een habbekrats krijg je van ons maaltijdbonnen waarmee kan worden betaald in een aantal eveneens uitgekozen restaurants die allemaal een typische aspect van de Griekse keuken belichten. Het hele dorp wordt betrokken bij onze club, want met de clubkaart krijg je namelijk korting op watersporten, bij aankopen in bepaalde winkels en heb je recht op een gratis aperitief of een karaf wijn in sommige bars en restaurants, zowel in het dorp als op het strand."

Bestaat jullie publiek enkel uit jongeren?

"Voornamelijk wel, maar de leeftijd speelt geen rol, we willen eigenlijk een publiek dat weet wat het wil, dat individueel dingen wil ondernemen, maar het ook leuk vindt om af en toe aan de groepsactiviteiten deel te nemen. We gaan bijvoorbeeld een jeepsafari organiseren met een heleboel vragen en opdrachten, waardoor contact met de bevolking noodzakelijk zal zijn en de deelnemers het eiland op een andere manier leren kennen. We plannen ook om met tenten naar de Samariakloof te gaan zodat we al bij zonsopgang aan de vrij vermoeiende tocht kunnen beginnen en we ons niet moeten haasten om de boot en de bus te halen. Verder plannen we barbeques op het strand, mountainbiketochten, enzovoort."

"Couleur locale, dàt is de sleutelterm," zegt Patrick De Pauw van Connections. "Terwijl in een gewone club alles gebeurt binnen de grenzen van het clubcomplex is hier juist het contact met de bevolking maximaal en proberen we onze gasten zoveel mogelijk de plaatselijke sfeer mee te geven. Dit is slechts de eerste in een reeks van dergelijke clubs die we willen installeren in het hele Middellandse-Zeegebied, dus ook in Noord-Afrika."

Couleur locale krijg je inderdaad met grote scheppen opgediend. Het zuiden van Kreta heeft in tegenstelling tot het noorden nog heel veel authenticiteit te bieden. Volledig in het zwart gehulde vrouwen en oudere mannen in hun traditionele wijde broeken en rijlaarzen met het typische zwarte netje op het hoofd vormen in de omliggende dorpjes zowat de enig zichtbare bevolking, hier en daar onder de voet gelopen door een uitgebreid kroost. Soms lijkt het alsof één generatie is overgeslagen. Een dametje van ver in de zeventig vraagt of ze een eindje met me mag meerijden. Natuurlijk. Ze is op zoek naar haar ezeltje. Tot mijn verbazing daalt ze kwiek een vrij steile helling af roepend naar het verloren gelopen dier: "Etenstijd!"

Kreta wordt wel eens het Sicilië van Griekenland genoemd. Vendetta's en machismo zijn dagelijkse kost hier, maar tegenover de toerist is het favoriete wapen de glimlach. Gastvrijheid zit hen in de genen. De raki's en ouzo's vliegen over de tafel en als vrouw is het erg moeilijk om daar ook maar iets voor te betalen. "Jamas!" (gezondheid). In de cafenias zitten bijna uitsluitend mannen achter een café frappé of iets sterkers de wereld te verbeteren. Zoals op het marktje van Mires waar vier imposante heren aan een tafeltje waarop minstens twintig geleegde rakiglaasjes staan, versuft in een bordje calamari zitten te prikken. De discussie is stilgevallen. De siesta kondigt zich aan...

De omgeving van Agia Galini is mooi, de bergen zijn bedekt met een tapijt van willekeurig gedropte olijfbomen. In het helle zonlicht hebben de blaadjes een zilveren glans. Oleanderbomen parfumeren de lucht. Krekels geven een concert in dolby stereo en zijn voor mij onafscheidelijk verbonden met de zinderende hitte die in Griekenland zowat dagelijkse kost is. Maar er is meer!

"Knossos en de Samariakloof zijn de grotere excursies," zegt men bij Connections. "Samaria kun je niet anders dan georganiseerd doen, maar wij moedigen de mensen aan om voor andere dingen zoveel mogelijk gebruik te maken van het openbaar vervoer of een autootje te huren en bijvoorbeeld met z'n vieren naar Knossos te rijden, of naar de nabijgelegen stranden van Plakias, Kommos of Matala te scooteren. De reizigers van vandaag moet je niet meer voortdurend bij het handje nemen. Ze krijgen een kaart waarop we hen alle mogelijke routes aanwijzen, met zoveel mogelijk tips voor het bezoeken van bezienswaardigheden. Hopelijk komt er een soort uitwisseling tot stand en zullen onze gasten binnen de kortste keren op hun beurt op onze kaart plekken aanduiden die zij interessant vinden. Verder organiseren we ook wandeltochten en buiten het hoogseizoen gaan we clubs uitnodigen die b.v. mountainbiketochten willen ondernemen op het eiland. Het is een systeem waar iedereen inbreng in heeft, zowel de toeristen als de bewoners van het dorp. Die zijn er in elk geval blij mee. Ze verwennen onze toeristen optimaal."

En die toeristen wandelen net zoals ik na een welgemeend kaliniechta van enkele locals richting hotel onder het waakzame oog van een volle maan. 'Heilige rust', Agia Galini heeft zijn naam niet gestolen. 1. Typische scene in een dorpje in Zuid-Kreta: Spili.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234