Zaterdag 19/10/2019

Een al te vrijblijvende babbel tussen toen en nu

Schreiber maakt een heel diepe buiging voor het picturale genie Hans Memling

expo l Silvia Schreiber en Ludwig Vandevelde in twee Brugse topmusea HHH / HH

Luk Lambrecht

De Duitse Silvia Schreiber (°1956) raakte gefascineerd door het Memlingmuseum, meer bepaald door zijn voormalige functie. Het middeleeuwse hospitaal was er toen niet alleen voor zieken maar was ook een thuishaven voor pelgrims en armen. Gordijnen schermden de zieken netjes af van de rest. Schreiber schermde haar papieren sculpturen ook af en maakte ze in vlottende cocons van plastic folie.

Op de ruime zolder van het Memlingmuseum installeerde ze Snailshell. Via een monumentale spiraal wandel je tot de kern van dat slakkenhuis waar hoog boven je hoofd zittende figuren zweven, geassembleerd uit papier. De spiraal symboliseert overduidelijk tijd en ruimte, net zoals wijlen Mario Merz de getallenreeks van Fibonacci gebruikte om de spiraal aan te duiden die geen einde kent.

In de andere ruimte zijn twee vederlichte paviljoentjes te zien die voor luchtbellen kunnen doorgaan. Daarin zweeft telkens een papieren sculptuur die naar de rijke kunstgeschiedenis verwijst. In de ene hangt Sibylla Sambetha, gebaseerd op het sublieme schilderij van Memling, en in het andere is een papieren portret van Erasmus te zien, refererend aan een schitterend schilderij van Hans Holbein.

Camera's houden Schreibers installaties in het oog. De beelden die ze registreren, kun je zien in de ruime tentoonstellingszaal op het gelijkvloers van het Memling. Het is gewoon heerlijk om via de omweg van de hedendaagse kunst nog eens te genieten van de pracht van het werk van Hans Memling. Van een dialoog kun je niet echt spreken, het gewoon is alsof Schreiber een heel diepe buiging voor het picturale genie Hans Memling maakt.

Schreiber had nog oog voor de oude kunst, dat is wel even anders in het Groeningemuseum, onlangs door architecten 51N4E in het wit verbouwd. Modellen is een zwakke tentoonstelling van Antwerpenaar Ludwig Vandevelde (°1957), die, zoals een bijhorende tekst het stelt, "het van groot belang vindt om kunst uit het verleden te toetsen op haar betekenis voor de huidige tijd en omgekeerd de historische verbondenheid van de hedendaagse kunst te onderzoeken". Vandevelde stelt in een aantal zalen bijna manshoge sculpturen tentoon, als het ware met het statuut van een moule, om later in een bronzen versie te verdwijnen.

Vandevelde parkeert zijn vrij klassieke beelden mooi in de zalen. Bij nader toezien, en lectuur van de labels, wordt het duidelijk dat het om portretten van bekende figuren uit de kunstwereld gaat. We herkennen met moeite Wim Van Krimpen, Francis Bacon, Rembrandt en componist Karel Goeyvaerts. Op de opening in Brugge botsten we op Flor Bex, eredirecteur van het Antwerpse MuHKA. En inderdaad, de plastische kop van Bex lijkt een ideaal model voor een expressief beeld.

Misschien is het wel eens goed dat beide musea zich wat kritischer opstellen bij hun confrontaties van oude met hedendaagse kunst. Dat was jaren terug, onder impuls van Rudi Fuchs, een trend, maar de dialoog tussen heden en verleden in een stroom intelligente bedenkingen manoeuvreren vraagt toch meer dan zomaar wat beelden droppen in een haast onaantastbare historische context.

Wat Snailshell van Silvia Silvia Schreiber; Modellen van Ludwig Vandevelde Waar en wanneer Schreiber tot 20 juni in het Memlingmuseum, Mariastraat 38, Brugge; Vandevelde nog tot 30 juni, in het Groeningemuseum, Dijver 12 Brugge. Beide expo's zijn open van dinsdag tot zondag van 9.30 tot 17.00, 050/44.87.11.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234