Zondag 25/08/2019

Een aalmoes voor de Red Flames?

Dissidentie mag ook. Onder die vlag vaart Hugo Camps elke donderdag.

De nationale vrouwenploeg heeft ons de laatste tijd veel vreugde bezorgd. Met mooie overwinningen, knappe doelpunten, verzorgd aanvalsspel. Samen met de Nederlandse Leeuwinnen hebben ze de toon gezet in het vrouwenvoetbal. Landen als Noorwegen en Denemarken voetbaltechnisch voorbijgestreefd. De dames verdienen meer dan een balkonscène op het Brusselse stadhuis.

De Rode Duivels hebben de status van het Belgische voetbal opgevoerd. Hun kwalificatiereeks voor het WK heeft in Europa indruk gemaakt. Terecht werd er dinsdag op de Heizel een feestje gebouwd na de laatste wedstrijd die ook weer gewonnen werd. De voetbalbond gooide pek en veren af en feestte uitbundig mee na een pokdalige periode met kleine en grote schandalen.

Bij zo'n moment van grote euforie is het tijd voor een mooi gebaar van hogerhand. De Rode duivels hebben niet te klagen over premies en bonussen. In materieel opzicht mogen ze gerekend worden tot de nouveau riche. Parkeerplaatsen voor voetballers liegen niet: de ene limousine nog groter dan de ander. Met de kwalificatiepremie kan er makkelijk ook nog een Jeep af voor mevrouw. De hele selectie was trouwens al miljonair. De Red Flames speelden op het laatste EK nog voor een aalmoes. Bij de voetbalbond is er geen mens die eraan denkt iets van de discriminatie weg te werken. Zelfs een symbolisch gebaar zit er niet in. Terloops, tot 1971 was vrouwenvoetbal door de voetbalbond verboden.

Vorige week besliste de Noorse voetbalbond om de vrouwen dezelfde premies toe te kennen als hun mannelijke alter ego's. Gelijk loon voor gelijk werk, het is niet eens progressief. Het was de evidente correctie op een lamentabel anachronisme. Maar in Brussel beweegt niets. De Messi van de Red Flames, Tessa Wullaert, meende dat het moment gekomen was om het Noorse voorbeeld te volgen. Voorzichtig pleitte ze voor financiële gelijkwaardigheid, zonder feministische kreetjes. Want ze kent haar pappenheimers: vrouwenvoetbal werkt alleen op de zenuwen van de mannenbroeders bij de voetbalbond. Er is namelijk niets aan te verdienen.

Meteen werd een huiseconoom ingehuurd om de economische onhaalbaarheid van gelijkgestelde premies tussen mannen en vrouwen in de verf te zetten. Het vrouwenvoetbal heeft niet dezelfde economische waarde. Het genereert minder inkomsten aan tv-rechten, sponsoring en tickets. De sporteconoom: "Als ook zij een stadion met 50.000 mensen vullen, Panini-albums verkopen en sponsors aantrekken hebben ze recht van spreken." Buiksprekers van de voetbalbond zijn geoefend in cynisme.

Een aantal meisjes van de Red Flames moest onbetaald verlof nemen om te kunnen deelnemen aan het EK. De bond compenseerde dat met een kleine vergoeding. Een boodschappentas vol, meer was het niet. Ik dacht er nog aan mijn kleren te verscheuren van schaamte en spijt.

Zouden Eden Hazard en Kevin De Bruyne meisje Wullaert niet kunnen ondersteunen met een actie? Kennelijk niet. Ze hebben het te druk met beleggingen. En waar blijft de politiek die het discriminerende gezelschap van de voetbalbond terechtwijst en sanctioneert? Het schijnt dat we een minister van Sport hebben, maar meer dan een glimp bij het veldrijden heb ik van hem niet mogen opvangen. Rechtse regeringen hebben weinig met sport, het is hun niet militair genoeg. Te veel bloot ook.

Dat commerciële huizen als Barcelona, Arsenal, Ajax en Besiktas wel geld over hebben voor vrouwenvoetbal wordt niet gezien. Hoezo, emancipatie met de klank van business?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden