Zaterdag 04/12/2021

Echte heroïek komt pas in vijf sets

Parijs

Van onze verslaggever ter plaatse

Bart Fieremans

Nicolas Lapentti wil wel nog met zijn hoofd, maar zijn benen volgen niet meer. Hij strompelt, kruipt bijna over het gravel. Aan de andere kant van het net grijnst Albert Costa. Het staat 4-4 in de vijfde set. Al meer dan vier uur hebben ze in de blakende zon op het gravel gezwoegd. Costa weet dat hij nu gewonnen spel heeft, hij hoeft nu nog enkel de verkrampende Lapentti de genadeslag te geven. Een heerlijk gevoel moet dat zijn: terugvechten van twee sets achterstand en dan de tegenstander fysiek zien kraken. Na 4 uur en 38 minuten is de matchbal voor Costa raak.

Een match als die tussen Costa en Lapentti, zaterdag in de derde ronde, is niet exclusief voor Roland Garros, maar wel typisch. Slopende vijfsetters op gravel maken voor een deel de charme uit van het Franse grandslamtoernooi. Ze staan voor spanning, tragiek en heroïek, fysieke en mentale veerkracht. En het publiek kickt natuurlijk op het emospektakel in een vijfde set. In een week tijd waren er in Roland Garros al een kleine twintig vijfsetters bij de mannen.

Albert Costa, de titelverdediger, is lijstaanvoerder. Totnogtoe dwong hij in al zijn drie wedstrijden pas in de vijfde set de beslissing af, nooit stond hij minder dan drie uur op de baan. Hoeveel levens hij zo nog in petto heeft, kreeg hij als vraag.

Volgens Costa hielden zaterdag alleen zijn vechtlust en zijn eergevoel hem overeind. "Ik ben trots op mezelf. Ik speel niet goed, maar geef nooit op." Met die instelling kun je op Roland Garros al ver komen.

Het is geen toeval dat Spanjaarden en Zuid-Amerikanen er bovendrijven: niet altijd supertalenten, maar wel tennissers die fysiek topfit zijn en zich graag uitsloven op gravel. Zonder gêne slaan ze twintig keer de bal zonder risico over en weer. Het gravel trekt de uitputtingsslag aan: het is werken geblazen voor elk punt.

Ook Malisse kreeg tijdens deze Roland Garros zijn deel; alleen kon hij de vijfde set tegen Stefan Koubek wel nog winnen, ondanks fysieke krampen. "Dit was geen tennissen meer, maar vechten om te overleven."

Diezelfde dag moest ook Andre Agassi diep gaan in een vijfsetter tegen Mario Ancic. De fans waren getuige van een heerlijke comeback van Agassi. Natuurlijk kan er bij de Amerikaan dan ook nog een grapje vanaf. Wat hij voelde na zo'n lange wedstrijd? Voldoening? Vreugde? Opluchting? "In dit geval vooral honger. Ik heb al zes uur niets meer gegeten."

In de geschiedenis van Roland Garros betreffen de beklijvendste partijen vaak vijfsetters. Zoals die memorabele halve finale in 1989 tussen Michael Chang en Ivan Lendl. De motor van de jonge Chang, alias Road Runner, sputterde in de vijfde set. Met de nodige psychologische oorlogsvoering kon hij een verbouwereerde Lendl toch nog de baas.

En wat was de langste partij ooit op Roland Garros sinds de invoering van het proftennis in 1968? Natuurlijk was er toen een Spanjaard mee gemoeid. Roland Garros, 1988, derde ronde tussen Alex Corretja en Hernan Gumy 6-1, 5-7, 6-7, 7-5, 9-7, in liefst 5 uur en 31 minuten.

Ooit moet een hoge tennisbobo het idee geopperd hebben om in grandslamtoernooien de partijen van de mannen niet langer over drie winnende sets te spelen. Desnoods bij een gelijke stand uit te pakken met een supertiebreak of zo. Met alle respect voor zijn mening, maar die man moet echt niet goed bij zijn hoofd zijn geweest.

Gravel trekt de uitputtingsslag aan: het is werken geblazen voor elk punt

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234