Maandag 28/11/2022

Eaude Rimbaud

Een zweem van alcoholsuiker en het hout van cognacvaten is nooit veraf in de parfums van Kilian Hennessy (36), erfgenaam in de beroemde cognacfamilie. Hij ging de inspiratie voor zijn eerste reeks geuren halen bij de Franse poètes maudits. Naar verluidt roken die nochtans niet zo lekker. 'Het is meer een sfeer die ik wilde oproepen. Uiteraard ruiken mijn parfums niet naar 18de-eeuwse doemdichters.'

Door Veerle Helsen

Als kind spendeerde hij heel wat tijd in de welriekende familiekelders van het château Saint-Brice in Cognac, maar het is nochtans niet daar dat zijn voorliefde voor parfum gerijpt is. "De bedwelmende geuren in onze kelders hebben me niet aangezet tot het verzamelen van parfumflesjes of zo", zegt Hennessy (36). "Ik besef dat ik in een beroemde familie ben opgegroeid, maar ik denk soms dat het voor de buitenwereld specialer lijkt dan het was. Ik heb nooit de intentie gehad om in de drankindustrie te stappen. Ik wilde iets anders doen, iets van mezelf."

Tijdens zijn studies aan de CELSA (Ecole des Hautes Etudes et Sciences de l'information et de la Communication) in Parijs-Sorbonne, raakte Hennessy geïntrigeerd door parfum. "Het is daar de gewoonte dat alle studenten op het einde van hun afstudeerscriptie een vraag openlaten, die door een volgende student in een nieuw eindwerk moeten worden beantwoord. De vraag die leidde tot het mijne was: 'Waarom begrijpen mensen in de parfumindustrie elkaar zo moeilijk?' Ik schreef over de semantiek van geuren. Als mensen een parfum omschrijven, gebruiken ze twee woorden: 'fris' of 'zoet'. Maar wat betekenen die exact?"

In zijn research interviewde hij Maurice Roger, toenmalig directeur van Dior Parfums, die hem een eerste job beloofde. Niet als Neus, maar als marketingmanager. "Ik ben geen Neus. Ik heb parfumcursussen gevolgd, en ik weet er heel veel over, maar dat maakt me nog geen Neus. Het is niet omdat je do, re en mi kan lezen op een toonladder dat je een componist bent." Na twee jaar gaf Roger zijn ontslag, en Hennessy stapte mee op, "omdat ik het met het nieuwe management niet kon vinden." Hij ging aan de slag bij Paco Rabanne, vandaar ging het naar Gucci en Alexander McQueen en ten slotte werd hij marketingdirector bij Giorgio Armani. "Toen ik daar arriveerde, was Armani het derde grootste parfumbedrijf ter wereld. Toen ik vertrok, was het over Dior gewipt en nummer twee geworden", zegt Hennessy. Maar ook bij Armani blijft hij niet lang, in 2006 geeft hij zijn ontslag. "Ik heb campagnes bedacht voor onder meer Armani Code voor mannen en vrouwen, blockbusters in de parfumwereld, want die brengen honderden miljoenen op, maar ik was niet meer trots op mijn job. Het was compleet het tegenovergestelde van wat ik in gedachten had toen ik in deze sector aan de slag ging. Parfums worden tegenwoordig gecreëerd in drie maanden tijd, terwijl dat vroeger tot twee jaar in beslag mocht nemen. Een Fahrenheit of een Poison hebben zelfs drie jaar gekost. De hele sector is ontzettend gecommercialiseerd, en dat vind ik jammer. Parfum moet weer op een piëdestal geplaatst worden."

Hennessy richtte een eigen parfumlijn op, onder de naam By Kilian. Nergens een verwijzing naar zijn beroemde familienaam, want die mag hij niet commercieel gebruiken. "De naam Hennessy is eigendom van het concern LVMH", legt Kilian uit.

Zijn eerste serie parfums heet L'oeuvre noire en is sinds kort in België te koop, enkel bij Verso in Antwerpen. De reeks doet boudoirachtig aan, met zwarte doosjes, kwastjes en fluweelzachte voeringen. "Zoals de flacons van vroeger, in de eerste helft van de twintigste eeuw. Toen de parfumhuizen nog prachtige flesjes lanceerden met gouden gravures, verpakt in doosjes met een lint eromheen." Ook de flacons zijn pikzwart, net als Hennessy's outfit trouwens. "Ik draag maar één kleur, zwart. Slechts heel af en toe wissel ik af met een wit hemd of een jeans. Maar zwart is de enige kleur die ik mooi vind."

Amerikaanse parfums vormen meestal een overdosis, vindt Hennessy. "Ze hebben vaak slechts één geurlijn, soms op het zeepachtige af. Voor mijn eigen geuren wilde ik meer variatie. De eerste geur die ik heb gelanceerd, Taste of Heaven, was een cologne. 'Dit wordt een makkie', dacht ik eerst nog. 'Een combinatie van frisse ingrediënten, meer is er niet aan.' Ik zat helemaal fout. Citrusnoten ruiken in eerste instantie verrukkelijk, maar na vijf minuten is die impressie al vervlogen. Ze hebben verdieping nodig. In mijn cologne zitten daarom ook houtachtige tonen, papyrus en eikenmos." Een zweem van alcoholsuiker en het hout van cognacvaten lijkt verwerkt in L'oeuvre noire, al zegt Hennessy dat hij zijn inspiratie vooral ging halen bij Baudelaure, Rimbaud & co. "Literatuur heb ik bij wijze van spreken met de paplepel meegekregen. Dat draag ik wel mee uit mijn jeugd. Hoe kon het ook anders, met zo'n immense familiebibliotheek." Vooral de 18de- en 19de-eeuwse Franse decadente dichters zijn hem bijgebleven. Of zijn parfums dan ook ruiken naar de poètes maudits, want die hadden toch geen al te frisse geur? "Nee, zo moet je dat niet zien", lacht Hennessy. "Het is meer een sfeer die ik wil oproepen. Er zijn ook verwijzingen naar de Griekse mythologie, zoals gravures van wapenschilden van Hector en Achilles. Als je 's morgens parfum opdoet, is dat immers vaak om jezelf comfortabel te voelen. Als een soort beschermend aura dat je sterker doet voelen. 's Avonds heeft het dan weer een andere functie. Parfum als een verleidingswapen."

Een flesje uit het zwarte oeuvre kost 165 euro, niet weinig voor een parfum. "Maar je krijgt er wat voor terug", weerlegt Hennessy. "Er zit een ecologische filosofie achter. De fles en het doosje zijn zo betoverend dat je het niet over je hart zal kunnen krijgen om ze weg te smijten. De flacon is ook navulbaar; het is de bedoeling dat je ze in de winkel laat bijvullen als ze leeg is (een navulbeurt kost 69 euro, Vhe). Er is dus geen afval." Verder dan dat reikt de ecologische filosofie niet, want er zijn geen groene ingrediënten gebruikt. "In alle eerlijkheid: ik geloof nog altijd dat traditionele ingrediënten de beste kwaliteit opleveren. En ik wilde geen afbreuk doen aan de kwaliteit, want daar betaal je tenslotte voor."

L'oeuvre noire telt zes geuren, die zowel mannen als vrouwen kunnen dragen, aldus Hennessy. "Ik noem het een deca-aroma." Een verwijzing naar decadent? "Euhm, nee, daar heb ik niet aan gedacht, om eerlijk te zijn. Deca verwijst naar tien. Het moet een tiendelige geurenset worden." De geuren bestrijken een divers scala, van fris tot zoet. "Voilà, daar zijn die twee woorden weer. Een van mijn geuren, Love, is gebaseerd op een 19de-eeuws recept voor marshmallows. Kan niet missen dat je dit zoet vindt." n

Amerikaanse parfums hebben vaak slechts één geurlijn, soms op het zeepachtige af

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234