Maandag 05/12/2022

E.T. wil soms meer dan naar huis bellen

Alles wat wij in de Amerikaanse griezelthriller The Fourth Kind te zien krijgen, is gebaseerd op ‘werkelijke case studies’ en wordt ondersteund door ‘archiefbeelden’. Dat beweren althans de filmmakers. Maar u bent natuurlijk niet verplicht om hen zomaar te geloven. Het onderwerp, namelijk ontvoeringen door buitenaardse wezens, laat immers ruimte voor de nodige scepsis.

Paranormale thriller > Griezelige ontmoetingen van ‘The Fourth Kind’

Voor wie haar nog niet mocht kennen, stelt actrice Milla Jovovich zich aan het begin van The Fourth Kind voor als ‘de actrice Milla Jovovich’. Ze deelt mee dat de rol die ze zo meteen zal vertolken die is van de ‘echte’ psychiater Dr. Abigail Emily Tyler. Dat wat we te zien zullen krijgen voor sommigen ‘extremely disturbing’ kan zijn. En dat elke scene van de film gebaseerd is op ‘archived footage’.

Zoals? Wel, zoals de videoregistraties door Dr. Tyler van haar sessies met allerlei patiënten. Maar ook fragmenten van interviews die door Olatunde Osunsanmi, de Amerikaanse scenarist en regisseur van The Fourth Kind, indertijd van de ‘echte’ Dr. Abigail Tyler werden afgenomen. De psychiater ziet er op dat moment niet zo (geestelijk) gezond meer uit. De film zal duidelijk maken hoe zij in die catatonische staat verzeild is geraakt.

In het afgelegen stadje Nome, ergens in het verre Alaska, is er sprake van een aantal mysterieuze verdwijningen. Tegelijk wordt psychiater Dr. Abigail Tyler in haar praktijk geconfronteerd met enkele patiënten die last hebben van slapeloosheid. En die allemaal hetzelfde verhaal vertellen, namelijk dat ze om drie uur ’s nachts een luguber loerende uil voor het raam van hun slaapkamer hebben gezien.

De hypnosetherapie van Dr. Tyler blijkt te werken. Alhoewel! Onder hypnose worden de patiënten (opnieuw) doodsbang. Als een van hen na zo’n sessie niet alleen zichzelf maar ook zijn gezin om het leven brengt, vindt de plaatselijke sheriff dat het welletjes is geweest.

Het mogelijke verband tussen de verdwijningen en de traumatische ervaringen van de patiënten werd hierboven reeds gesuggereerd: alien abduction ofte ontvoering door buitenaardse wezens. Het staat iedereen uiteraard vrij daarin te geloven. Of net niet. Horrorfilms hebben reeds vaker de suspension of disbelief een versnelling hoger geschakeld door te suggereren dat het getoonde wel degelijk echt gebeurd was. Een recent voorbeeld daarvan was Paranormal Activity en iets langer geleden was er de culthit The Blair Witch Project uit 1999.

Waarschijnlijk zijn er nu nog steeds kijkers die er rotsvast van overtuigd blijven dat die laatste film in feite een documentaire was. Niet dus. Het was een zogenaamde ‘mockumentary’, soms ook nog ‘fraudumentary’ of ‘faux-doc’ geheten. Wat een film als The Fourth Kind interessant maakt, is de ongewone mengvorm, al dan niet via split screen, van ‘archiefdocumenten’ met hun typische, slordige look om het realiteitsgehalte te verhogen, met nagespeelde en dus ‘propere’ filmscènes of ‘dramatic re-creations’. Dat werkt het ene moment al beter dan het andere, maar het blijft toch voornamelijk een kwestie van geloven. Of net niet.

Regie: Olatunde Osunsanmi

MET: Milla Jovovich, Elias Koteas, Will Patton, Corey Johnson

DUUR: 98 minuten

Ufologische classificatie

De titel The Fourth Kind verwijst naar de ufologische classificatie van astronoom J. Allen Hynek, die vooral door de Spielbergfilm Close Encounters of the Third Kind uit 1977 aan populariteit gewonnen heeft. In zijn boek The UFO Experience: A Scientific Study uit 1972 had Hynek het over verschillende vormen van contact met buitenaards leven. Een ontmoeting van de eerste soort was het zien van een UFO (Unidentified Flying Object). Bij een encounter of the second kind zou er al sprake zijn van een tastbaar bewijs (zoals een stuk metaal van een onbekende legering). Bij the third kind zou het gaan om een ontmoeting met een alien of extra-terrestrial. En bij the fourth kind zou zo’n ontmoeting dus uitdraaien op een (tijdelijke of permanente) ontvoering, maar die laatste term werd niet zelf gebruikt door J.Allen Hynek.

Door de jaren heen zijn er in het koude Alaska inderdaad heel wat mensen spoorloos verdwenen. Op zijn blog bevestigt Kyle Hopkins, een journalist van de Anchorage Daily News, dat de FBI het op een bepaald moment zelfs nodig vond om zo’n twee dozijn van die mysterieuze verdwijningen te onderzoeken. Daarbij werd vaak een link gelegd met overmatig alcoholgebruik en de vrieskou. In sommige gevallen werd geconcludeerd dat de vermiste personen waarschijnlijk in de ijskoude Snake River gesukkeld waren.

(JT)

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234