Woensdag 23/10/2019

Wielrennen

Dylan Teuns is ambitieus: “De Ronde staat dit jaar al op verlanglijstje”

Met een pijnlijke grimas klimt Dylan Teuns de Muur van Geraardsbergen omhoog in de Omloop, vorige zaterdag. Hij finisht even later als vijfde. Beeld Photo News

Dylan Teuns schept orde in de chaos van zijn koffer voor Parijs-Nice, waar hij vanaf zondag koerst. Ook zijn atletisch profiel wordt stilaan duidelijk. Wat kan op Waalse grond, moet ook mogelijk zijn op Vlaamse, meent hij.

Probeer de renner Dylan Teuns (27) nog maar eens juist te typeren na de Omloop. "Die vijfde plaats heeft velen verrast", lacht hij. "Mij totaal niet. In 2014 domineerde ik de U23-versie van de Omloop, maar werd ik in een spurt met twee in Zottegem verslagen door de vijf jaar oudere Claeys. Toen al wist ik dat het Vlaamse werk me ligt, en toch liet ik mezelf in het 'Ardennen-hokje' duwen. Daar wil ik nu uit."

Je proefde toch al? Je reed regelmatig eens een Gent-Wevelgem, Omloop of Driedaagse De Panne-Koksijde.

Dylan Teuns: "En ik trok vaak mee op verkenning in Vlaanderen. Alleen had BMC daar met Van Avermaet natuurlijk de gedroomde kopman voor. In mijn eerste Omloop, in 2015, was ik de man die in het eerste deel van de koers bij Van Avermaet moest blijven: hem uit de wind zetten, zijn kniestukken terugbrengen naar de volgwagen, die dingen. Toen het moment daar was om op te schuiven, gaf hij me een signaal: 'Nu!' Ik zag hem naar voren schieten, maar ik was te laat. Het ontbrak me nog aan de nodige power.”

"Dat heeft me afgeschrikt. Tot de ploeg in 2017 in rennernood kwam voor Dwars door Vlaanderen en ik een nieuwe kans kreeg. Het scheelde een haar of ik was in de finale mee met Lampaert, Gilbert, Loetsenko en Durbridge. Daar al had ik top vijf kunnen rijden. Dat wakkerde de goesting opnieuw aan."

Was de overstap naar Bahrein-Merida in die zin een goede zaak voor jou?

"De BMC-sfeer mis ik toch. Maar hier mag ik meer mijn ding doen, ja. Ik sta op gelijke voet met Colbrelli. In de Omloop ging ook García Cortina lang mee, maar plots was hij verdwenen. Tussen de Berendries... (aarzelt) Het is toch de Berendries, hé? En dan naar de Haaghoek?"

Lukt het niet zonder gps?

"Zet me gelijk waar af in de Ardennen en ik rijd er rond met de ogen dicht. Maar in Vlaanderen? Zotgedraaid. Zoveel lusjes! Ik moet er goed mijn hoofd bijhouden."

Dan kom je na de Omloop de teambus op en laat je ploegleider Rik Verbrugghe meteen weten: 'Nu wordt het tijd dat we werk maken van de Ronde.'

"Dat en Luik-Bastenaken-Luik zijn mijn droomkoersen. Parijs-Roubaix spreekt me op dit moment veel minder aan. Ik heb hellingen nodig. Op een Muur van Hoei kan ik, rechtstaand op de pedalen, goed mijn pk's kwijt. Dat gaat iets minder vlot op die van Geraardsbergen. Maar de opeenvolging van klimmetjes in de Ronde van Vlaanderen is zeker geen nadeel.”

Heb je er dit jaar al zin in?

"Ja, de ploeg weet dat. Ik heb de Ronde eind november op mijn verlanglijstje voor 2019 gezet. Als ik mág rijden, doe ik het. In dat geval zou ik het Baskenland schrappen, wat niet nefast hoeft te zijn voor mijn voorbereiding op de Waalse klassiekers. Wellens overbrugt de periode tussen Tirreno-Adriatico en Brabantse Pijl louter met training thuis, in Monaco. Met succes, bleek vorig jaar."

Ook opvallend in je groeiproces is de prima tijdrit die je inmiddels in de benen hebt. Heb je daarop gewerkt?

"Niet bijzonder. Afgelopen winter heb ik met de teamcoach en enkele mecaniciens wel een halve dag getest op de piste in Gent. Een aangepaste, wat opgehoogde fietspositie en een nieuw zadel bieden me meer comfort en laten me extra kracht ontwikkelen. Dat vertaalt zich in betere resultaten."

Nu jou nog tot een echte winnaar kneden.

"Ik was er een paar keer dichtbij in 2018, maar helaas. Die belangrijke zege, waar je als renner onvermijdelijk wordt op afgerekend, ontbrak. Wanneer je zoals Wellens meteen drie keer scoort, neemt dat veel druk weg. Maar ik maak me er niet nerveus in. Ik zal niet elk jaar op een rollercoaster belanden zoals in de zomer van 2017, toen ik acht keer won in drie weken. Met de topvorm van toen maken alleen nog details het verschil tussen winst en verlies."

Hoe mooi zou het zijn om twintig jaar na jouw idool Frank Vandenbroucke Luik-Bastenaken-Luik te winnen?

"Zo vanzelfsprekend is dat niet. Sinds Vandenbroucke is er nog maar één Belg in geslaagd om La Doyenne te winnen: Gilbert. Dat is ondertussen ook alweer acht jaar geleden. Niets is onmogelijk, maar de hergetekende finale speelt me niet bepaald in de kaart. (zucht) Echt zonde om de hellende finish in zo'n typische klimklassieker te vervangen door een vlakke stadsboulevard. Liefst vijftien kilometer gaapt er nog tussen de Roche aux Faucons en de aankomst. Waarom rijden we van daaruit niet door naar Saint-Nicolas, om dan meteen Luik in te duiken? Misschien moet ik in die laatste zone eens alles of niets spelen want met Valverde naar de sprint trekken is geen optie."

Speel eerst maar alles of niets in Parijs-Nice. Zit er na je zesde plaats van vorig jaar opnieuw een toptienklassement in?

"De concurrentie is sterker en de koninginnenrit zwaarder. De Turini is iets steiler dan de klim naar La Colmiane, waarop ik in de editie 2018 verbazend vlot mee kon met de allerbesten. Lukt dat opnieuw, dan zit er iets moois in. Met Pozzovivo erbij wordt de druk hoe dan ook verdeeld over twee paar schouders."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234