Zaterdag 25/01/2020

Dwarsliggers

Radiohead

Eerder op Werchter: 1996, 1997 en 2003

Main Stage

Zaterdag 23.35 uur

Je hebt eigenzinnig. Je hebt koppig. En dan, in de overtreffende trap van beide, Radiohead. Het zijn karaktertrekken die dit Oxfordse vijftal tot een van de boeiendste bands van hun generatie heeft gemaakt, maar in Werchter merkte je toch dat die tendens om keer op keer tegen de stroom in te roeien soms ook een spelletje dreigt te worden. Om te beginnen was er de manier waarop de groep ervoor koos zichzelf in beeld te brengen, met veel tegenlicht, waardoor je vaak niet meer dan wat silhouetten op het podium zag. Toegegeven: het zag er, niet het minst door het gebruik van harde primaire kleuren op een groot, ecologisch verantwoord videoscherm, allemaal prachtig uit. Alleen zorgden het sterke ruglicht en de vreemde hoeken vanwaaruit de groepsleden werden gefilmd ervoor dat niemand op de weide een idee kreeg van hoe ze er vandaag uitzagen.

Bovendien was de setlist die de groep bij elkaar had gepuzzeld er eentje waar alleen de rabiate fans echt mee gediend waren. Het was alsof de groep besloten had om alle hits die haar vroegere platenfirma onlangs op een best of heeft verzameld moedwillig te negeren. Bijgevolg: geen 'Karma Police', 'Fake Plastic Trees' of 'No Surprises', maar wel veel materiaal uit het nieuwe In Rainbows. Dat leverde, laten we wel wezen, een aantal huiveringwekkende momenten op. De grillige manier waarop gitarist Johnny Greenwood via allerlei kastjes en effectpedalen het geluid van de groep domineerde, was van die aard dat je er niet zelden met open mond naar stond te luisteren, en ook Yorke, de enige man die van tristesse iets moois kan maken, zong voortreffelijk. 'Videotape', door Yorke op piano gespeeld terwijl hij met zijn luie oog nadrukkelijk in de camera keek, was zelfs een magisch moment, en het samen met Greenwood op akoestische gitaar gespeelde 'Faust Arp' was er ook een om niet licht te vergeten.

Maar toen de groep, die overigens langer speelde dan was afgesproken, als bis een verpletterende versie van 'Paranoid Android' inzette, merkte je pas hoe briljant dit optreden met wat extra aanknopingspunten voor een groot publiek had kunnen zijn. Van alle concerten die Radiohead ooit in België gegeven heeft, was dit met voorsprong het meest tegendraadse. In een zaal voor uitsluitend eigen publiek had hen dat, ook van ons, niets dan lof opgeleverd. Want zonder dwarsliggers geen spoor. Alleen: op een festival van deze omvang liep het spoor zo ver het onbekende in dat alleen de volhouders heelhuids de eindbestemming bereikten.

(BS)

DE SET

1. Arpeggi

2. The National Anthem

3. Lucky

4. All I Need

5. There There

6. Nude

7. Climbing up the Walls

8. The Gloaming

9. 15 Step

10. Faust Arp

11. How to Disappear Completely

12. Jigsaw Falling into Place

13. Optimistic

14 Just

15. Reckoner

16. Idioteque

17. Bodysnatchers

18. Videotape

19. You and Whose Army?

20. 2+2=5

21. Paranoid Android

22. Everything In Its Right Place

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234