Donderdag 01/10/2020

Muziek

Dwangbuis kapot!

HypochristmutreefuzzBeeld rv

Moet er nog noise zijn? Zéker, op voorwaarde dat er een vette groove in zit. Eén adres: Hypochristmutreefuzz.

Belgen en experimentele rockmuziek, het is gegarandeerd een hemels huwelijk. Ligt het aan onze hang naar surrealisme? Ons verlangen naar dwarsliggerij? Of bij de nood om nu en dan eens lekker veel pokkeherrie de wereld in te sturen?

Daarenboven grossiert het Gentse noisecombo Hypochristmutreefuzz nog eens in sardonische humor die zijn sonische stuiptrekkingen erg vermakelijk maken. Kijk alleen al naar de albumtitel: een hipopotomonstrosesquipedaliofobie duidt op de angst voor lange woorden. Wie dus hartkloppingen voelt bij "arbeidsongeschiktheidsverzekeringsformulier of, pakweg, "zandzeepsodemineraalwatersteenstralen” laat deze debuutplaat best links liggen.

Epileptisch karkas

Aan rechttoe-rechtaan noiserock heeft Hypochristmutreefuzz een broertje dood. Deze boys schrijven sóngs - want het zijn geen jams of abstracte soundscapes - die listig koketteren met hun popfeeling. We horen evenmin een op één duidelijk idee (of riff) voortploegende stamper zoals The Jesus Lizard die ooit afscheidde, maar nummers met onverwachte tics nerveux, hinkend van het ene naar het andere muziekgenre. Doet een beetje denken aan Liars en HEALTH, ook bands met een korte aandachtspanne. Wat verderop denk je dan weer aan gestoorde eclectici zoals Brainiac en de Butthole Surfers.

In een productie van goudhaantje Jasper Maekelberg (oa. Faces On TV, Warhaus) koorddansen deze liedjes onversaagd tussen pop en avant-garde. 'Clammy hands’ beschikt over een verdomd catchy refrein ('Beat the drum!') maar wordt haast verzwolgen door zijn ADHD. Het weemoedige 'Don’t drown' zwelgt in de hallucinogenen die ook Sparklehorse en Grandaddy ooit naar binnen kieperden. 'Gums smile blood’ knevelt blingbling-hiphop in een hoekje van een slechtverlichte kelder en mept knieschijven, schouderbladen en schedel vakkundig aan diggelen. Het epileptische karkas dat overblijft, doet denken aan iets van Millionaire.

Kapotte funk

Zagen dan weer het levenslicht op een brandend boorplatform: 'Hypochondria’, dat industrieel aandoet zonder de industrial-toer op te gaan, en 'One trick pony’, dat zijn eigen dwangbuis met de tanden van het vege lijf scheurt.

'Splitter’ helt resoluut over richting radiopop: funk zoals ook Nine Inch Nails dat genre herinterpreteert. Doorzeefd met mitrailleurvuur, that is.

Et alors? Goeie plaat die al heel wat van Hypo’s potentieel blootlegt. Live is 't een bommetje dus ga eens kijken.

Vooruit, nog eentje dan: Concernfinancieringsvennootschapsdirectrice. Booyaa! (vzw Hypochristmutreefuzz)

Hypopotomonstrosesquippedaliophobia van Hypochristmutreefuzz verschijnt op 27/1 bij V2 Records.Beeld Hypochristmutreefuzz
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234