Vrijdag 30/10/2020

Column

Duterte. Trump. Orbán: allemaal doen ze misogyne uitspraken. Een reactie op de groeiende macht van vrouwen?

Beeld REUTERS

Heleen Debruyne (1988) schrijft over kunst, cultuur en vleselijkheden, en werkt voor radiozender Klara.

De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik net zoals iedereen vooral    wakker lig van mijn eigen kleine leven en wat daarin juist en fout loopt. De nachtelijke tijd die niet ingenomen wordt door piekeren over amoureuze, familiale of ­financiële perikelen, lig ik me ­zorgen te maken omdat ik niet weet waar ik het meest wakker van moet liggen. Welk prangend probleem verdient nu mijn aandacht en inzet?

Het klimaat, ja, dat lijkt het scherpste, moeilijkst te ontwijken zwaard van Damocles dat boven ons hoofd hangt. Maar wat weet ik nu over het klimaat, laat staan dat ik een oplossing kan bedenken? Minder vlees produceren? Wel kernenergie? Juist geen kernenergie? Ik kan niet eens ­ uitleggen hoe een kernreactor ­precies werkt. En als ik al een ­oplossing had, zou ik me vast niet voorbij al die lobbygroepen van de vervuilende industrie kunnen wringen.

Beeld Stefaan Temmerman.

Bon. Ik laat het klimaat maar even voor wat het is. De wereld­politiek dan. Eng, al die autoritaire leiders die als paddenstoelen uit de wil van het volk komen schieten. Duterte. Bolsonaro. Trump. Orbán. Tiens, apart, allemaal doen ze graag grove, misogyne uitspraken. Zou dat een tegenreactie zijn op de groeiende macht van vrouwen? Moet ik morgen eens over nadenken.

Dan: de economie. Ik zou me ­zorgen kunnen maken, als de ­werking van de beurs me niet zo’n raadsel was.

Teleurstellend wel, dat die ­voorspelling van John Maynard Keynes uit 1930 (‘In 2030 werken we allemaal maar 15 uur per week meer, we zullen niet weten wat we aan moeten met al die vrije tijd’) niet is uitgekomen.

Ik moet later maar even uitzoeken hoe dat zit.

Nieuwe angst: deze tijd lijkt op het interbellum, volgens historici, en we weten allemaal hoe duister het daarna werd. Sta ik slaap­wandelend toe te kijken terwijl we voetje voor voetje richting ramp schuifelen? Anderzijds: kun je wel zo makkelijk lessen trekken uit het verleden? En gaat het nu ­trouwens, over het algemeen, niet eigenlijk béter dan ooit? Nu ja, het is toch ook niet omdat het nu goed gaat, dat je niet waakzaam kan – moet! moet? – zijn.

Het begint me te duizelen.

Verkeersdoden, armoede, racisme, demagogen, seksisme, kwalijk groepsgedrag, religieuze waanzin, zij die luid staan roepen dat de media liegen: er is zo veel om van wakker te liggen en zo weinig tijd om uit te zoeken hoe nodig dat is.

Dan overvalt me weer een angstje over mijn eigen, kleine leven. Wanneer moet ik dat angstaan­jagende bedrag aan de dienst ­belastingen overmaken? Ben ik er wel genoeg voor die vriendin die het lastig heeft? Is mijn raam echt ­definitief kapot en hoe betaal ik een nieuw?

Hèhè. Dat leidt lekker af.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234