Vrijdag 03/07/2020

Duisternis en trance in een sprookjesdecor

Tijdens Feeërieën ontpopt het Warandepark zich tot een nachtelijke sprookjestuin. Tegen dat betoverende decor klauwden Cold Specks en Spookhuisje zich via je ruggengraat omhoog.

Met haar inktzwarte debuut I Predict a Graceful Expulsion garandeerde Al Spx, ofwel Cold Specks, zich onlangs al van een plaatsje in de eindejaarslijsten. De 24-jarige Canadese keek tijdens de negende editie van de Feeërieën dan ook tegen een afgeladen Warandepark aan.

Doom soul en gothic gospel wordt haar muziek wel eens genoemd, maar de zwarte blueszangeres liet zich in Brussel vooral leiden door tijdloze, soulvolle songs die teruggrijpen naar de traditie van de Deep South. De opnames van Alan Lomax kwamen je zelfs af en toe voor de geest.

Al snel werd duidelijk dat de wereld van Cold Specks wordt geplaagd door existentiële pijn, hartzeer en geloofscrises: "I am a goddamn believer" spuwde ze bijvoorbeeld in 'Blank Maps'. Die donkere teksten vielen je vreemd genoeg nooit loodzwaar op het dak. De imposante strot van Spx zat daar wellicht voor veel tussen. In de a capella gedeeltes werd je zowat omvergeblazen door haar stem, die in gospel en peilloze wanhoop ondergedompeld leek. Even kwetsbaar en fors tegelijk klonk ze ook in 'Heavy Hands' of de voortreffelijke Swans-cover 'Reeling the Liars In'. Haar bandleden, onder meer op saxofoon en cello, zorgden op hun beurt voor een breder kleurenpalet. Die muzikanten leidden je aandacht overigens ook handig af van Spx' vrij minimalistische, zelfs wat amateuristische gitaarspel. Alleen jammer dat de set op een drafje besloot met 'Lay Me Down'.

Evenveel groeipotentieel toonde Spookhuisje. Die mocht zich meteen beroemen om de meest intrigerende en mooie naam op de affiche van de Feeërieën. Spookhuisje bleek een alter ego van de Brusselaar Raphael Absolonne. Die wordt binnenkort artist in eesidence in de AB, en kwam die eer nu al verdedigen in het Warandepark.

Wie zich aan de hand van zijn artiestennaam verwachtte aan ijle synths, huilende geesten en horrorscapes kwam evenwel bedrogen uit. In z'n uppie schiep Absolonne geluidslandschappen waarin feedback en weerbarstige salvo's à la Sonic Youth overgingen in Indiase raga en psychedelica. Het duurde even voor hij en zijn publiek in één trip raakten, maar daarna ging zijn set in strak crescendo. Aan het eind kwam er nog even een droge beat bij kijken, en haalde hij zowaar een blokfluit uit zijn broekzak, maar eigenlijk was het voordien haast nonchalant binnengesmokkelde Nine Inch Nails - de zanglijn van 'Something I Can Never Have' - een van de spannendste hoogtepunten in de set. Dit najaar verschijnt zijn eerste albumette op vinyl. Niet te missen, lijkt ons.

Cold Specks speelt 30/9 in de Botanique, Brussel. Spookhuisje speelt tussen 7/9 en 9/9 op Deep in the Woods, Massembre

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234