Dinsdag 07/07/2020

Drumster treedt uit de schaduw

Op sommige platen gebeurt zoveel tegelijk dat het een paar draaibeurten kost voor je goed en wel beseft hoe bijzonder de songs zijn die erop staan. Het titelloze debuut van de Britse Georgia Barnes zo'n plaat.

Het cliché wil dat drummers doorgaans weinig meer kunnen dan de maat houden, maar er zijn uitzonderingen. In eigen land is Bent Van Looy een voor de hand liggend voorbeeld, en van mensen als Phil Collins, Don Henley, Dave Grohl en, euh, dat is het zowat, zullen vandaag nog weinig mensen beweren dat ze maar één kunstje beheersen. Georgia Barnes - tot voor kort achter de trommels bij de Londense rapdichters Kate Tempest - staat te trappelen om dat rijtje te vervoegen. Op het podium zag je haar vroeger al dansen, keyboard spelen, en ook dit opwindende debuut geeft aan dat ze over alle troeven beschikt om zélf vooraan op het podium te staan. 'Written, produced and performed by Georgia Barnes' staat er in kleine lettertjes op de hoes, maar dat zegt op zich al genoeg. Ze was zelfs als technicus bij de opnames betrokken.

In de touwen

Knap, en dan hebben we het nog niet eens over de muziek gehad. Want die is op zijn zachtst gezegd eclectisch. Je hoort polyritmische grooves, punk op zijn Neneh Cherry's, er galmt dub doorheen, en verderop kom je r&b, ragga en disco tegen. Barnes - afgestudeerd aan de Brit School die ook Amy Winehouse, Adele en Lily Allen heeft voortgebracht - sleutelde twee jaar aan deze plaat, en dat hoor je: elk detail zit goed, elk geluidje zit precies op de juiste plaats. Luister naar de nummers en er schieten je spontaan een paar handenvol namen door het hoofd.

'More Systems' herinnert aan de vrijgevochten Missy Elliott. Het wervelende 'Kombine' schurkt tegen het meest excentrieke van Roisin Murphy aan, en de donkere elektronica van 'Nothing Solutions' had zo op een plaat van The Knife gekund. 'Be Ache' kantelt dan weer met zijn volle gewicht richting ambient. 'Tell Me About It' heeft nog het meeste weg van gestripte funk, en tegen dat de plaat slotsong 'You' bereikt - zowat het enige moment dat de wind even gaat liggen - hang je als luisteraar na de eerste draaibeurt uitgeteld in de touwen.

Maar net zoals bij M.I.A. - aan wie ze ook doet denken - is er tegelijk toch het verlangen om nadien wat uitgebreider kennis te maken. En dat loont. Waar je de eerste keer niet goed weet je met deze eerste cd aan moet, besef je na tien keer luisteren dat dit een buitengewoon debuut is. Een bijzondere plaat, van een bijzonder nieuw talent. (Domino)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234