Maandag 29/11/2021

Dromen van ontwikkelingswerk, eindigen als seriemoordenaar

BRUSSEL

Ronald Janssen (40) deed jaren zijn uiterste best om vooral niet op zijn vader te lijken. Want Edouard Janssen was een tiran. Als kleine jongen liep Ronny regelmatig tegen zijn hand. Uit schrik voor zijn vader kon Janssen vaker niet dan wel slapen. En ook als volwassene blijven de slapeloze nachten hem achtervolgen. 'Ik ben een totaal andere Ronald Janssen als ik te weinig slaap', zegt hij zelf.

Galant. Geestdriftig. Hartstochtelijk. Oprecht. Spaarzaam. Plichtbewust. Maar ook: gespannen. Overdonderend. Onbuigzaam. Achterdochtig. Impulsief. Eenzaam en gekwetst. Na de moorden schetste Nathalie B., zijn ex-partner en moeder van zijn twee dochtertjes, dit portret van Ronald Janssen. Ze noemde hem verder ook een bezorgde, avontuurlijke, liefhebbende en soms strenge vader. Zes jaar lief en leed deelde Nathalie B. met Ronald Janssen. Maar in 2005 was de liefde over. Ronald Janssen was volgens haar te pessimistisch. Te achterdochtig ook. Op den duur vond Nathalie B. dat hun levenshouding gewoon te verschillend was. En er was in 2005 natuurlijk ook die klacht van Nathalie B. tegen Ronald Janssen wegens verkrachting. Volgens Nathalie B. gebeurde dat op de vloer in de gang, bij hen thuis. Ronald had haar versuft met Trazolan, het slaapmiddel dat hij slikte. Ze herinnerde zich dat er tijdens de verkrachting touwen en sluitstrips lagen. Ze sprak ook van een washandje dat hij in haar mond had geduwd. Janssen van zijn kant beweerde dat de seks met wederzijdse toestemming was gebeurd. Hij gaf wel toe dat hij de inhoud van haar magnesiumpillen had vervangen door zijn slaapmiddel. Het kwam tot een proces maar de strafrechter sprak Ronald Janssen in januari 2009 vrij wegens twijfel. Nathalie B. verklaarde tijdens het proces dan ook dat ze niet meer zo zeker was dat ze die dag duidelijk had gemaakt dat ze geen seks wilde. En ze diende ook nooit een burgerlijke klacht in. "Maar anders was Ronald nooit agressief. Want hij wilde vooral niet op zijn vader lijken", zei ze.

Losse handjes

De familie Janssen groeide op in Kotem, een dorpje bij Maasmechelen. Sommigen kennen het misschien van het Engelse amfibievoertuig op de sokkel aan de E314. Een duikclub ontdekte de legertank in 1977. De geallieerden hadden het voertuig destijds ontworpen om de Rijn over te steken. Maar ze hadden totaal geen rekening gehouden met de grillen van de Maas: tijdens een oefening werd de tank meegesleurd door de sterke stroming. En niet alleen de natuur had grillen in Kotem, ook Edouard Janssen, de vader van Ronald, staat er bij velen nog altijd bekend als een heel wispelturig man. Een bruut ook, mijnwerker van beroep. Een man met losse handjes. Edouard Janssen en Hilda H. kregen vier kinderen: twee jongens en twee meisjes. Ronald Janssen was de derde in de rij. Zij die het kunnen weten, zeggen dat vader Janssen op het hele gezin woog. Edouard was meer dan eens depressief en agressief, zowel tegenover zijn vrouw als tegenover zijn vier kinderen. Die zeggen dat ook alle vier vlakaf: "Als kind hadden we altijd schrik om slaag te krijgen". Voor Ronny kwam daar nog bij dat hij zodanig bang was dat hij moeilijk kon slapen. De problemen thuis waren zelfs van die aard dat de vrederechter in 2005 een woningverbod uitvaardigde voor Edouard Janssen. De man vereenzaamde en overleed in 2006.

Ronald Janssen liep als tiener school in het Heilig Hartcollege van Maasmechelen. Op een dag werd hij er geschorst. Reden: hij had enkele jongens een pak rammel gegeven. Volgens Ronald Janssen hadden zijn slachtoffers hem gepest met zijn gelispel. De jonge Ronald Janssen verkaste daarop naar het Koninklijk Atheneum in Eisden en bloeide daar helemaal open. Hij zat in de Wetenschappelijke A en had er de tijd van zijn leven. Omdat het gezin Janssen een vaderfiguur miste, moest Ronald Janssen een tandje bijsteken tijdens de verlofperiodes. Zo werkte hij in een papierfabriek in Lanaken en ging hij een tijdlang over de grens in Frankrijk druiven plukken. Daarnaast bouwde hij ook een degelijke reputatie op als klusjesman van het psychiatrisch ziekenhuis van Rekem. Ronny, die had poten aan zijn lijf.

Thuis zagen ze hem wel hoe langer hoe minder. Want eerst ging Ronald Janssen op kot in Hasselt, later in Leuven. Zijn studies industrieel ingenieur financierde hij - wederom - met het uitvoeren van klusjes. Hij verdiende ook wat bij met een handeltje op school: tegen betaling kopieerde Ronald Janssen zijn studieboeken voor zijn medestudenten. Hij studeerde in 1993 af met onderscheiding. Op dat moment had Ronald Janssen één grote droom: ontwikkelingswerker worden in Zuid-Amerika. Hij volgde zelfs al Spaanse les. Tot hij als vrijwillige 'inslaper' in De Puzzel in Leuven, een instelling voor begeleid wonen, Nathalie B., de latere moeder van zijn kinderen, leerde kennen. Ronald Janssen kon het onmiddellijk goed vinden met de ambitieuze vrouw - overigens ook een ingenieur. Enkele maanden later werden ze een koppel. Zijn ambities om in het buitenland te gaan werken, borg hij op. Vier jaar later schonk Nathalie B. hem een eerste dochtertje, drie jaar later een tweede.

Ronald Janssen werkte aanvankelijk voor de kost als productieverantwoordelijke in een drukkerij. In 2002 haalde hij met onderscheiding een getuigschrift pedagogische bekwaamheid. Dat gaf hem armslag om zijn specialiteiten elektronica, technisch tekenen en informatica te gaan onderwijzen. Hij gaf ook computerlessen grafische vormgeving.

Schijnbaar perfect

In de zomer van 2000 verhuisde het schijnbaar perfecte gezinnetje Janssen van Diest naar de Gemengde Brigadestraat in Loksbergen. Door de verhuis zocht Ronald Janssen ook ander werk. Hij kon er vrijwel onmiddellijk aan de slag als leraar in het Technisch Amandina Instituut in Herk-de-Stad. Daar stond hij goed aangeschreven, bij zowel leerlingen als collega-leraars. Sommigen verwijten - voor zover dat een verwijt is - Ronald Janssen wel dat hij goed aangeschreven stond door zijn nonchalant gedrag en zijn gemoedelijke manier van lesgeven. Door de verhuis naar Loksbergen weet Janssen ook wat doen met zijn vrije tijd. Terwijl hij vroeger graag over brommertjes en fietsen gebogen stond, gaat veel van zijn vrije tijd nu naar het verbouwen van hun werkmanshuisje. Na de breuk met Nathalie B. blijft hij er alleen wonen. In Loksbergen ontpopte Ronald Janssen zich als een graag geziene gast. Hij was een regelmatige bezoeker van de heemkundige kring en het streekmuseum De Reinvoart. Het was ook daar dat hij de moord op Annick ging verdrinken. En het was in dat café dat Ronald Janssen de SIM-kaart van Annicks gsm in de vuilnisbak gooide. Toch viel ook in De Reinvoart de hemel naar beneden toen bleek dat 'hun Ronald Janssen' drie doden en een hele reeks aanrandingen en verkrachtingen op zijn geweten had. Ook in zijn vriendenkring zeggen ze dat ze nooit iets hadden gemerkt over hun Ronny. Nooit tijdens bezoekjes, uitstappen en gezamenlijke vakanties. Of zoals zijn goede vriend Andreas het vorig jaar in deze krant verwoordde, vlak na zijn ontmaskering: "Ronny vertelde me ooit dat hij een val had gemaakt voor katten die in zijn tuin rondzwierven. Die zorgden voor te veel stank. Hij zeidat hij de katten ving en nadien vrijliet in Herk-de-Stad, waar hij werkte. Een kat doden kon Ronald dus niet. Maar jonge mensen blijkbaar wel. Ik ken Ronny blijkbaar niet." Andreas is een van de 179 opgeroepen getuigen voor het assisenproces dat morgen, dinsdag, begint met de samenstelling van de volksjury. Andreas zal Ronald Janssen straks voor het eerst terugzien sinds zijn bekentenissen. Hij zag hem voor het laatst op oudejaarsavond 2010. De dag na de moorden op Shana en Kevin kreeg Andreas ook nog een mail van Janssen. Om hem te bedanken voor het leuke feest.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234