Zondag 15/09/2019

Dromen in lijnen

'Ik stort me volledig op mijn passie. Over een paar jaar zie ik wel wat ervan terechtgekomen is'

Philippe Meert is jong, een 'piepkuiken' noemt zijn moeder hem. Maar in zijn vijfentwintig jaar heeft hij al veel gezien en gedaan. Na onder meer te hebben gewoond en gewerkt in de States en in Australië, is hij nu terug in zijn geboorteplaats Aalst. Daar probeert hij sinds een halfjaar een van zijn andere kanten een kans te geven: de kant die 'meubeldesigner' wil zijn.

In de Stationsstraat in Aalst bezet Philippe Meert de benedenverdieping van een grote, statige burgerwoning. "Vroeger had mijn vader hier zijn kantoor." Philippe en zijn broer hebben er elk een deel van mogen innemen; de eerste heeft er zijn showroom/kantoor van gemaakt. Een uitgebreide collectie heeft hij nog niet, maar de meubels die er staan - een kantoormeubel, een tafel en twee stoelen, één met en één zonder armsteunen - vertellen dat deze ontwerper lichtjaren voorsprong heeft op creatieve leeftijdsgenoten, zowel qua vakmanschap als qua gevoel voor schoonheid.

De ontwerpen vallen hem 's nachts te binnen, vertelt hij. Hoe moeten we ons dat voorstellen? Houden zijn ideeën hem dan uit de slaap? Hij lacht, want ja, ze wekken hem zelfs, en als hij dan niet snel rechtop in bed gaat zitten en gaat schetsen, is hij de volgende dag helemaal uit zijn doen. "Ik maak een tekening of ik schrijf een zin op, eender welk spoor van de gedachte volstaat. Doe ik dat niet, dan weet ik de volgende ochtend wél nog goed dat ik het idee had, en voel ik diepe spijt."

"Ik zie lijnen", vervolgt hij. "Lijnen, lijnen en nog eens lijnen. Telkens wanneer ik dit aan iemand vertel, word ik meewarig aangekeken. Ocharme, denken ze dan, die jongen ziet lijnen." Maar wat hij zegt, slaat ergens op wanneer je naar Meert zijn meubels kijkt. Het kantoormeubel bijvoorbeeld is ontstaan rond de golvende lijn die de voorkant van het werkblad geworden is. Hij kan er nog altijd gefascineerd naar kijken. "Die lijn bezit een heel krachtige sensualiteit", zegt hij. "In mijn ogen is het vooral dát wat de tafel mooi maakt."

Ook de eettafel is één groot lijnenspel; volume, afmetingen en materiaalkeuze passen er perfect in. Voor dit meubel dacht Meert trouwens niet enkel op een compositorische of esthetische manier. De tafel kan aan elke kant over de hele breedte openschuiven, zodat er in het midden een grote glazen gebruiksgoot zichtbaar wordt, waarin bijvoorbeeld servies en tafellinnen verdwijnen. Het hout zet het hartelijke karakter van de tafel in de verf.

buitenbeentje

Het plezier om te materialiseren wat eerst alleen maar een gedachte was. Dat stralen de meubels van Philippe Meert uit. Daarmee wijken ze af van mainstream design; wie een meubel van Meert ziet en om het te beschrijven naar aanknopingspunten binnen het industriële design zoekt, zal zich verloren voelen; deze meubelcollectie is een buitenbeentje en kopers zullen diegenen zijn die zich, net als Philippe Meert zelf, persoonlijk aangesproken voelen door de stukken. De ontwerper geeft zich een paar jaar om zichzelf als designer te bewijzen. "Hier in Vlaanderen vind ik de goeie omgeving om me als meubeldesigner te ontplooien; in het buitenland zou me dat niet meteen gelukt zijn. Het enige wat ik hier mis, is de zon. In Los Angeles leefde ik in een ander klimaat, en ik voel nu al dat al de grijsheid in dit land de creativiteit niet ten goede komt. Desondanks stort ik me er volledig op. Over een paar jaar zie ik wel wat ervan geworden is."

Zijn terugkeer naar België en zijn start als designer hebben hem in een onbekend universum neergepoot: "Ik ben me aan het 'scholen' in de wereld van design", zegt Meert. "Dat betekent dat ik op de hoogte probeer te blijven van alle activiteiten die zich op dat gebied afspelen." Hij voelt zich duidelijk een beetje als E.T. op aarde. "Ik neem deel aan lezingen en vergaderingen van het VIZO (Vlaams Instituut voor Zelfstandig Ondernemen, FOS) en ik ben aanwezig op belangrijke designhappenings. Zo kom ik er langzamerhand een beetje 'in'. Mijn eerste indruk is overigens dat veel mensen een beetje op een eilandje bezig zijn. Designers zouden vaker in groep naar buiten moeten komen." En wat doen die organisaties en instituties eigenlijk allemaal precies? "Zijn wel de juiste mensen bezig met het promoten van design", stelt Meert zich de vraag. "Ik heb de indruk dat ze soms meer bezig zijn met aandacht trekken óm het aandacht trekken."

Wat Philippe Meert ook anders zou willen zien, is de manier waarop men naar een designer kijkt. "Men ziet je als het product van een bepaalde opleiding. Ik heb zelf een technische opleiding meubelmakerij gevolgd, en daaruit concluderen de mensen nogal snel dat je een meubelmaker bent, een ambachtsman. Dat betekent ook 'geen ontwerper' en zeker 'geen designer'. Heel dat vakjesgedoe vind ik naast de kwestie. Natuurlijk ben ik de ontwerper van mijn meubelen, en dankzij mijn opleiding en vooral ook mijn werk in ateliers in de Verenigde Staten en Australië heb geleerd mijn eigen ontwerpen te realiseren. Ik houd ervan om elk meubel zelf te maken. Voor mij is dat de natuurlijke volgende stap na de stap 'ik heb een idee'. Anderzijds wil ik dat 'zelf iets maken' niet in het extreme doordrijven. Ik ben nu bijvoorbeeld aan het zoeken naar een manier om de 'Little Laurel', een stoel, op een meer industriële manier geproduceerd te krijgen. Ik heb die stoel bedacht, getekend en gemaakt. Voor mij is de industriële productie van de stoel de goeie manier om verder leven in het ontwerp te blazen. Ik vind niet dat ik daardoor ontrouw word aan het ontwerp. Of wel?"

Info: Philippe Meert, tel. 053/82.85.90.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234