Woensdag 28/10/2020

Drogba-dromen zijn bedrog

Qatar is niet alleen het land dat eind vorig jaar een lucratieve sponsordeal afsloot met FC Barcelona, ook al waren veel socio’s of trouwe clubleden van Barça daar niet gelukkig mee. Qatar is ook de geldkraan achter Aspire Football Dreams, waarvoor talentscouts op massale schaal op jong voetbaltalent in Afrika en elders jagen.

De documentaire van de Franse regisseur Pascale Lamché begint met een persconferentie van de FIFA, naar aanleiding van het wereldkampioenschap in Zuid-Afrika. Een journalist vraagt aan voorzitter Sepp Blatter vraagt of hij wat meer duiding kan geven over een eerdere uitspraak van hem, namelijk dat de transfers van jonge Afrikaanse spelers een nieuwe vorm van slavernij zouden zijn. Blatter heeft de vraag niet goed begrepen. Of juist wel. En hij zet zijn hoofdtelefoon af. Op het einde van de film volgt dan wel zijn veeleer nietszeggende antwoord.

Het is precies over die nieuwe vorm van slavernij dat het gaat in Black Diamond: Fool’s Gold. De documentaire, die ook omschreven wordt als “un conte africain dans l’univers du footbiz”, toont de extatische populariteit van de voetbalsport in Afrika, onder meer met beelden van de ontvangst van Didier Drogba, momenteel spits bij Chelsea, in zijn thuisland Ivoorkust. Zijn succes en dat van andere Afrikaanse sterspelers, zoals Samuel Eto’o uit Kameroen, doet talloze jonge Afrikaanse voetballertjes dromen. En hopen op een beter leven.

Het is die hoop en die dromen die door talentenjagers van allerlei slag genadeloos uitgebuit worden. Zij zijn het die op zoek zijn naar de ‘zwarte diamanten’ uit de titel, het jonge voetbaltalent dat in eerste instantie henzelf rijk moet maken. In dat verband zijn de jagers van Aspire Football Dreams niet eens de slechtste of onbetrouwbaarste kooplui. De leiding is in handen van de Catalaan Josep Colomer, de ontdekker van de jonge Argentijnse (en nu Spaanse) superster Lionel Messi, die momenteel het mooie weer maakt bij Barcelona. Als adelbrief kan dat dus wel tellen. Maar tegelijk blijkt er wel een verdachte zweem van belangenvermenging rond Colomer en zijn team te hangen. Zijn ze nu voor de oliestaat op zoek naar jonge voetballertjes die in Qatar een opleiding kunnen gaan genieten? Of doen ze hun scouting voor bepaalde voetbalclubs?

Afdokken

Met zijn team en geholpen door enkele duizenden vrijwilligers ter plaatse, die ‘betaald’ worden met T-shirts en sportschoenen, reist Colomer de wereld rond naar diverse continenten om daar tijdens zo’n 60.000 wedstrijden ongeveer 750.000 spelertjes te testen. Daartussen moeten toch wel enkele diamanten te vinden zijn. Tussendoor komt de kijker ook te weten dat de Aspirestichting gesteund wordt door de Al-Thanidynastie, de koninklijke familie van Qatar. En dat FIFA-baas Sepp Blatter daar goede contacten mee onderhoudt.

Ach, ons kent ons. Net zoals Spanje voor zijn kandidatuur voor de FIFA World Cup 2018 (die uiteindelijk naar Rusland ging) kon rekenen op de steun van Qatar, dat zich in ruil daarvoor door Spanje gesteund wist voor zijn eigen 2022-kandidatuur. Ons helpt ons.

Veel schrijnender en stuitender is echter het werk van de talrijke malafide jagers, die op zanderige voetbalveldjes jonge Afrikaanse tieners een sportieve carrière in het buitenland voorspiegelen. “Je vais te faire voyager”, klinkt steeds weer de belofte op een betere toekomst. Maar dan moeten de families van die jonge voetballertjes wel eerst afdokken. Want reizen kost natuurlijk geld. De docu laat een aantal gevallen zien waarin dergelijke spelertjes naderhand compleet aan hun lot werden overgelaten. Of buiten hun weten om ook nog eens als drugssmokkelaars gebruikt werden. Een van de jongens is bijvoorbeeld ziek geworden. Hepatitis. Wil terug naar huis. Heeft geen geld voor een ticket. En wordt dan ook nog eens maandelijks beboet omdat hij geen verblijfsvergunning heeft. Van die dingen.

Opmerkelijk detail: de vermelding op de eindgeneriek van Black Diamond dat de standpunten van de film niet noodzakelijk “die zijn van de Belgische staat”.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234