Zondag 19/09/2021

Muziek

Driftwood stelt twee clips voor bij hun debuut: fifty shades of wrong

Driftwood is Sam De Bock, Patricia Vanneste (ex-Balthazar, Hydrogen Sea) en Sam Pieter Janssens (And Then Came Fall) Beeld Driftwood
Driftwood is Sam De Bock, Patricia Vanneste (ex-Balthazar, Hydrogen Sea) en Sam Pieter Janssens (And Then Came Fall)Beeld Driftwood

Een onmogelijke, zelfs ongezonde liefde: dat is de premisse van het video-tweeluik dat Driftwood voorstelt. Een groep waarin u onder meer architect Sam De Bock en gewezen Balthazarvioliste Patricia Vanneste kan herkennen. De clips bij ‘Avalon’ en ‘Lovers of a Different Kind’ tonen hoe poëtisch 50 shades of wrong kunnen zijn.

Een huwelijk dat elk moment voor de bijl kan gaan, een moeder die zich aangetrokken voelt tot een middelbare studente, en een jong dochtertje dat zich blijf weet met wat ze haar mama stiekem ziet uitvogelen. Een verknipte situatie, kortom. Maar de twee videoclips brengen die verwrongen relaties met een verrassende elegantie in beeld.

Beide songs vind je vandaag ook terug op Only Fighters Left Behind, het debuut van Driftwood, waarin onrust woekert onder de melancholische toon van de plaat. “Uit het donker kun je een intense energie putten als songschrijver,” gelooft oprichter Sam De Bock. Samen met Patricia Vanneste (ex-Balthazar, Hydrogen Sea) en Sam Pieter Janssens (And Then Came Fall) sprokkelde hij songs en sounds als wrakhout om er een zachtmoedige, maar duistere plaat uit te vervaardigen. Muzikaal leunt de groep af en toe aan tegen Massive Attack en Lamb, al noemt de groep ook Tom Waits als inspiratie.

‘Avalon’ werd geschreven door Vanneste, ‘Lovers of a Different’ door De Bock. “Het laatste nummer is een schreeuw uit onmacht,” zegt Sam. “De song gaat over een relatie die zo intens is, en zo ver gaat dat beide partijen zichzelf pijn doen - en elkaar. Deze lovers of a different kind, zijn ook lovers of the wrong kind.”

Duizelingwekkend

Het verhaal in beide clips verloopt niet chronologisch, maar wordt eerder opgeknipt gebracht. Voor de slechte verstaander legt De Bock de plot uit. “Eigenlijk kun je de eerste clip pas écht goed begrijpen, als je de tweede ook hebt gezien. Het verhaal gaat over een onmogelijke liefde. De clip bij ‘Avalon’ moet je zien vanuit het standpunt van de moeder, een vrouw op middelbare leeftijd met twee kinderen. Bij een jongere vrouw, de vriendin van haar oudste dochter, vindt ze iets wat ze mist in haar leven. Hun relatie is niet noodzakelijk seksueel van aard, denk ik. De moeder heeft het er schijnbaar moeilijker mee dan de studente, die juist uit haar cocon lijkt te breken. Hun liefde, die schijnbaar geen kans op slagen heeft, wisten de cineasten mooi, poëtisch en genuanceerd in beeld te brengen.”

Deze song zelf gaat over het duizelingwekkende gevoel dat je overmand, wanneer je tussen twee vuren staat, legt Patricia Vanneste uit. “De gevolgen van beide keuzes kun je niet inschatten. Het enige wat je weet, is dat je onweerstaanbaar aangetrokken wordt tot één van beide opties. Zelfs al kunnen de consequenties voor iedereen dramatisch zijn. Die zelfreflectie - wat zet ik hier nu allemaal op het spel? - zit erg vervat in de tekst. Die thematiek hebben we dan voorgelegd aan de regisseurs Raf and Jan Roosens. En zij hebben er iets prachtigs mee gedaan.”

“In ‘Lovers of a different Kind’ zie je hoe het jongste kind getuige is van de relatie tussen haar moeder en die studente,” vertelt De Bock verder. “Ze kan die heimelijke geborgenheid niet plaatsen, en ontsteekt in woede. Zo plast ze bijvoorbeeld in de slaapkamer, en snijdt ze een jurk kapot. Tegelijk kopieert ze het gedrag van de oudere vrouwen in de clip: ze probeert stiekem lippenstift uit, en bestudeert de andere meisjes ook uitvoerig.” Hoe het verhaal afloopt, zal u pas binnenkort zien. Beide cineasten willen een kortfilm breien aan de twee clips, waarvoor Driftwood wellicht ook de muziek zal schrijven.

“We hebben elkaar echt wel gevonden, Patricia, Sam en ik,” zegt Janssens, die zich onder meer over de arrangementen boog en de muzikale schetsen van de andere Sam hielp in te kleuren. “Op het podium voorspel ik dat je die magie, die weemoed met een donkere beat, ook echt zal voelen.”

Verrijkt tot een negenkoppige band speelt Driftwood vanavond een quadrofonische release-show in een zelf ontworpen ‘live theatre’ die De Bock zelf heeft ontworpen. “Een plek, vormgegeven als tijdelijke schouwburg, waar onze muziek in een hedendaags design kan gedijen,” zegt de groep daar zelf over.

Driftwood speelt vanavond een release-show in een zelf ontworpen ‘live theatre’. Beeld Driftwood
Driftwood speelt vanavond een release-show in een zelf ontworpen ‘live theatre’.Beeld Driftwood
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234