Zondag 24/01/2021

Drie jeugdtheaterparels, van gruwelijk tot romantisch

Soms is het wekenlang - excusez le mot - platte kinderkak, en dan plots vallen je drie parels in de schoot. Drie jeugdvoorstellingen die bijblijven, gemaakt met drie verschillende media voor drie verschillende leeftijden.

Tropoi

Theater FROE FROE
Leeftijd? 10+ (te respecteren!)

Wie? Marc Maillard leidt al enkele decennia dit Antwerpse figurentheater dat vooral bekend staat om zijn groteske latex poppen. Maillard zet historische, mythische of sprookjesverhalen naar zijn hand en maakt er gedurfd en geestig figurentheater mee.

Wat? FROE FROE ging aan de slag met de roman Melodieën (1993) van de Duitse schrijver Helmut Krausser, waarin de charlatan/alchemist Castiglio op zoek gaat naar tropoi, magische melodieën die menselijke emoties kunnen opwekken. Aan het hof van Mirandola verwerft hij roem en ontdekt hij de liefde, maar de intriges van kardinaal Bemboni brengen hem ten val. De queeste van Castiglio luidt echter onmiskenbaar een nieuw tijdperk in, waarin de mens zich wegrukt uit de theocentrische duisternis van de late middeleeuwen: 'Hoe kunt ge het aardse leven beter rechtvaardigen dan door het scheppen van schoonheid?'

Troeven: FROE FROE's middeleeuwse fabel is geen voer voor pussy's. Maillard slaagt er met glans in de meedogenloze mores van de middelleeuwen op te roepen, een wreedheid die vooral schuilt in de verknechting van het individu door absolute vorsten en machtsgeile geestelijken. Foltering, prostitutie, intrige, moord en kindersterfte komen in deze Tropoi voorbij zonder enige vorm van verzoeting.

Gelukkig laat Tropoi niet na om ook de hoop en bevrijding te tonen die schuilen in kunst en muziek. Luitist Pieter Theuns en multi-instrumentalist Tom Pintens zorgen, bijgestaan door een indrukwekkend synchroon acterende, zingende, manipulerende Thaïs Scholiers voor het belangrijkste inzicht van Tropoi: dat schoonheid het leven de moeite waard maakt.

Topscène: Die waarin een deerniswekkend figuurtje de teennagels wordt uitgetrokken is volstrekt on-ver-draaglijk. Nooit gedacht dat ik als bij mijn verstand zijnde volwassene nog eens de aandrang zouden voelen om de scène op te stormen en een latex wezen te redden.

Besluit: FROE FROE stelt zelden teleur in vormelijke originaliteit en beeldende kracht, maar durfde in het verleden al eens in te leveren op inhoudelijke diepgang. Tropoi toont tot welke grootse voorstellingen het figurentheater in staat is wanneer er ook inhoudelijk voldoende wordt doorgedacht: een voorstelling die niet enkel verrukt in de werveling van kleur en vorm, maar ook zo veel lagen bevat dat er met elke leeftijd over kan gesproken worden.

www.froefroe.be

Donderdag

De Bende van de Prins

Leeftijd? 12+

Wie? De Bende van de Prins is een relatief nieuw gezelschap rond auteur Pepijn Lievens. Het maakt teksttheater voor tieners - een dubbele uitdaging, want genre en doelgroep zijn niet bepaald een cadeau. Tieners worden tegenwoordig vooral door beeldcultuur gevoed en theater is slechts een van de mogelijkheden in het eindeloze vrijetijdsaanbod voor die leeftijd. Wanneer De Bende dan nog eens boudweg stelt het over educatieve thema's te willen hebben, loert het oude spookbeeld van schooltoneel gretig om de hoek. Niets is echter minder waar. Lievens en de zijnen slaagden er zowel in eersteling Relaas van een stofzuiger als in opvolger Averechts in de thema's 'drugs' en 'het lot' boven hun educatieve waarde te laten uitstijgen dankzij een frisse tekst, eenvoudige, spitsvondige regie en vitaal spel.

Wat? Romeo en Julia meets Van vlees en bloed. Shakespeares tragedie in de context van twee rivaliserende slagerijfamilies: dat er nog niemand anders was opgekomen.

Troeven:C'est simple comme bonjour, maar het werkt ontwapenend goed. Lievens heeft de tekst op een consequente en hilarische manier bewerkt: de Montagues en de Capulets zijn de volkse, ambachtelijke slagerij 'Chantal en William' versus de bekakte traiteurzaak 'Mireille en Paul'. Wanneer zoon en dochter stiekem gaan daten, blijkt de blinde haat van beide families moordend.

Je merkt dat Lievens geworsteld heeft om zijn concept tot in de tragische afloop vol te houden (een dubbele zelfmoord omzetten naar slagerijcontext: niet evident) maar het blijft allemaal erg geloofwaardig. Het spelplezier en de sprankelende afwisseling van spelen en vertellen gevenDonderdag een dynamische flow waarop elke tiener vanzelf meedrijft.

Topscène: Een verliefde schaatsscène op de witte vloertegeltjes van de slagerij. Aaaah! Zo schoon. Zo juist.

Besluit: Wereldschokkend is het niet, en liefhebbers van avant-gardewerk zullen hier geen worst van lusten. Donderdag is oerklassiek, maar zelden wenste ik zo hard dat het dit keer wél goed zou aflopen met die twee. Gewoon, één keertje maar.

www.debendevandeprins.com

ScattiWhatti

De Kolonie mt
Leeftijd? 4+

Wie? De Kolonie mt, het muziektheatergezelschap van multi-instrumentalist Bo Spaenc, maakt al enkele jaren muziektheater voor kleuters. Spaenc werkt hier samen met Toneelgroep NUNC-regisseur Benjamin Van Tourhout.

Wat? Jongen droomt van meisje, droommeisje stapt zijn leven binnen, verliefdheid, ruzie, making-up. The old story, maar ook de enige die er echt toe doet.

Troeven: Deze voorstelling bevat geen woord gesproken taal, er wordt enkel gemusiceerd en gescat. Scatten is een in de jazz vaak gebruikte vorm van zingend improviseren, waarbij de woorden vervangen worden door klanken als 'doebie-doe'. Geknipt voor kleuters, moet Spaenc gedacht hebben, en daar had hij gelijk in. Acteur/saxofonist Simon d'Huyvetter is met zijn expressieve lichaamstaal (een mengeling van circusacrobatie, dans en slapstick) perfect gecast. Nele Van den Broeck is een bijzonder sensuele ScattiWhatti en Spaenc zelf is de muzikale ceremoniemeester die het tortelen van de twee van op afstand goedkeurend begeleidt. Bleven voorgangers als Meneertje Grijs en Lap wat aan de evidente kant van het scoren-bij-kleuters, dan is deze ScattiWhatti een stuk origineler.

Topscène: Van den Broeck die verlangend danst met het jasje van haar jongen.

Besluit:ScattiWhatti is verfrissend muziektheater, dat meer dan zijn voorgangers de muziek zelf durft te laten spreken. Door de afwezigheid van verbaliteit en het zeer eenvoudige narratief is het als vanzelf de muziekpuls die de lichamen van de acteurs leidt. Groovy as hell.

www.dekoloniemt.be

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234