Zaterdag 18/09/2021

Britse rocksensatie

Drenge: agressietherapie voor mannen in maatpak

Rory en Eoin Loveless, de drijvende krachten achter Drenge. Beeld Zachary Michael
Rory en Eoin Loveless, de drijvende krachten achter Drenge.Beeld Zachary Michael

De Britse rockband Drenge sloeg de muziekwereld in 2013 KO met zijn debuut en komt nu op de proppen met een meer volwassen tweede langspeler. Een gesprek over extra bassisten, David Letterman en de muziekbusiness.

"We hebben het al eens voorgehad dat de bandopnemer startte en wij terstond stopten met grappig te zijn." Het is leuk aanvatten met de twee uit de kluiten gewassen broers Eoin en Rory Loveless van Drenge. In de traditie van andere garagerockbands als The White Stripes, Royal Blood, Bass Drum Of Death en Death From Above 1979 brachten de melkmuilen uit het piepkleine Castleton in 2013 een agressieve plaat uit - gewoonweg 'Drenge' genaamd - die vrij snel de cover van The Guardian haalde.

De rest van de muziekwereld volgde. Drenge speelde op festivals als Glastonbury en Roskilde en mocht zelfs het podium betreden van alom gevierd tv-presentator Jools Holland. Nu is er een opvolger, 'Undertow', en nog voor het duo de single 'We Can Do What We Want' via de gangbare wegen kon promoten, mochten ze de hedonistische boodschap brengen tijdens 'The David Letterman Show'.

De debuutplaat uit 2013 bracht met songs als 'Backwaters', 'Bloodsports' en 'Break You In Half' een duidelijke boodschap: alles moet kapot. 'Undertow' is minder punk en genuanceerder. Dat komt omdat zanger Eoin en drummer Rory er een bassist bij haalden.

"We wilden een andere muzikale richting inslaan met veel meer sound", vertelt Eoin. Het gevolg is wel dat Drenge niet langer een duo is. "Tweemansgroepen zijn haast een religie", antwoordt Rory daarop. "Op de festivals waar wij gespeeld hebben, zagen we er dozijnen. We wilden graag van die cult wegstappen. Daarbij waren wij een duo uit noodzaak. Er was gewoonweg niemand in onze omgeving die met ons wilde spelen."

De cd-hoes van 'Undertow'. Beeld rv
De cd-hoes van 'Undertow'.Beeld rv

Minder/meer energie

Op 'Undertow' worden de hoekige punkriffs grotendeels ingeruild voor vollere, shoegaze-achtige melodieën die neigen naar de psychedelica. Soms geslaagd, zoals de nummers 'Running Wild' en 'Undertow', maar soms ook minder. 'Never Awake' bijvoorbeeld vinden we maar mak. De gitaar moddert er wat aan bij de zangmelodie en klinkt als een B-nummer van een uitgebluste hardrockband.

Sterkste nummers op de plaat zijn degene die de oude punk-energie nog in zich meedragen, zoals 'Favourite Son' en de single van de plaat, 'We Can Do What We Want'. Die single knalt als het betere werk van cultband Eighties Matchbox B-line Disaster. "Die vergelijking klopt helemaal", zegt Eoin. "Het is gek dat de song waar we het minste werk in hebben gestoken, wordt opgepikt. 'We Can Do What We Want' is echt een simpel nummer. Het zijn net de andere songs die heel wat denkwerk hebben gekost."

De drijfkracht van Drenge blijft de jongensachtige onrust en het is de single die dat gevoel het best overbrengt. "Onze muziek gaat over het moment dat je leven verandert van lol hebben naar een job proberen te houden en de huur te betalen", zegt Eoin. "Ik probeer dat vooral níét te doen."

De zanger vertelde al in een ander interview dat Drenge fungeert als agressietherapie voor de gemiddelde verkoper in grijs kostuum die om den brode de hele dag rondrijdt en 's avonds uitgeput voor de tv ligt. Drenge is 'de catharsis van suburbia'.

"Voor een deel zijn wij ook maar verkopers", nuanceert Eoin. Hij verwijst naar de vele interviews - gisteren nog een batterij in Berlijn - en de occasionele fotosessie. Rory: "Ik vind het allemaal bullshit, maar het moet. Ik bekijk het zo: als kopies maken een onaangenaam deel van jouw job zou zijn, maar lang niet de hoofdzaak, dan doe je dat er ook even bij zonder te morren. Het kopiëren vervult je niet meteen met grote vreugde - je schreeuwt niet: 'Kijk naar mijn prachtige kopieën!' - maar je doet het. Snap je?"

Voeten op de grond

Met vier voeten stevig op de grond, die van Drenge. Ze laten de hype niet aan hun hart komen. Rory: "Dat hoor ik dan inderdaad vallen: 'Je bent een hype'. Ik vraag me af: welke hype? Ik heb dat precies niet meegemaakt." Eoin: "In Londen zijn de mensen hypegevoelig, maar elders in Engeland niet. Speel in Newcastle en je merkt er niets van. De muziekindustrie focust te hard op de hoofdstad." Eoin vindt Londen en diens arrogante houding maar niets. "Het is er vuil, druk en duur. Wij wonen in Sheffield. Daar loopt niemand rond met een fancy jas of zo. Er wordt minder gebullshit."

Niet dat de broers boerenkinkels zijn, maar hun jeugd beleefden ze wel in een bijzonder klein dorpje, Castleton genaamd, waar vader zijn zonen de piano aanprees. "Laat ik het even verduidelijken", stelt Eoin. "Mijn vader is een jazzliefhebber en mijn moeder is into Joni Mitchell". En into Rory Gallagher? Rory: "Toch niet. Mijn naam komt van een jazznummer genaamd 'A Laugh For Rory' (van Roland Kirk, RG). Daarbij is het Iers, naar onze roots. Ik wil mezelf graag de bijnaam Wrongo aanmeten, omdat ik vaak stoten uithaal. Ik gebruik die naam ondertussen in een catchphrase wanneer er iets misloopt. Dan zeg ik: 'That's a Wrongo!'"

De muziekgeschiedenis van Drenge kent ook een Wrongo, al heel in het begin. In 2013 diende Labour-parlementariër Tom Watson zijn ontslag in en vermeldde in zijn ontslagbrief de band Drenge. Eoin: "Blijkbaar had hij ons gezien op Glastonbury. Wij zouden hem geïnspireerd hebben om zijn ontslag aan te bieden."

Rory: "Opeens hingen er politieke journalisten van grote kranten aan de lijn voor een interview. We hebben steevast geweigerd."

Eoin: "Dat was bijzonder irritant. Ach, uiteindelijk was Watson een deftige politicus. Hij heeft ontslag genomen omdat hij zichzelf niet meer herkende in de politiek. Maar hij kon dat natuurlijk ook gedaan hebben zónder ons te vernoemen. Al bij al kon het erger. Het had ook David Cameron kunnen zijn".

Drenge speelt op 24/4 in de Botanique. Het album 'Undertow' ligt sinds kort in de winkel.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234