Vrijdag 18/06/2021

Drastische breuk met doorsnee Vlaamse fictie

Eén pakt binnenkort uit met een reeks van het soort dat we nog maar zelden op het Vlaamse scherm gezien hebben. Tabula rasa is anders, beklemmend, gedurfd, maar o zo goed.

Een recensie schrijven van een negendelige reeks nadat je twee afleveringen hebt gezien, is altijd een beetje tricky. Flink wat series vliegen na een spetterend begin uit de bocht met ongeloofwaardige plotwendingen of van de pot gerukte verhaallijnen.

Bij Tabula rasa, dat gisterenavond zijn Belgische première beleefde op Film Fest Gent,moet je dus nog een beetje een slag om de arm houden. Maar toch: de kans lijkt ons heel klein dat dit hier ook gebeurt. Want hoe goed start deze reeks niet?

Tabula rasa gaat over Mie D'Haeze - een rol van Veerle Baetens - die na een ongeval met geheugenverlies kampt. En dat is nogal ambetant als je de spilfiguur bent om een verdwijningszaak op te lossen.

Meer vertellen over de eerste afleveringen is overbodig en gevaarlijk, maar de manier waarop beetje bij beetje zaken aangeraakt en dingen verteld worden, is buitengewoon knap.

Tabula rasaswitcht met flashbacks tussen het nu en drie maanden eerder. Je voelt vanalles opborrelen, maar het is nog veel te vroeg om er de vinger op te kunnen leggen.

Tabula rasaslaagt er zo in om je vanaf de eerste seconden in het verhaal te trekken. De scènes in het nu zijn rauwer en realistischer - die uitgeleefde blik van Veerle Baetens! - terwijl de flashbacks donkerder zijn en meer richting suspense neigen.

Vaker wel dan niet hangt er in en rond het krakerige boshuis, waar het verhaal zich grotendeels afspeelt, een bezwerend sfeertje dat je tot in je buik voelt. Een gevoel dat je ook in series als True Detectiveof de betere Scandinavische crimi's krijgt.

Ongeloof

Alles lijkt ook te kloppen in de eerste afleveringen. De krakerige plafonds kunnen dan wel clichématig lijken, geen enkel detail roept ongeloof op. Ook niet als je in het hoofd van D'Haeze kijkt. De personages intrigeren en de cast - naast Baetens heb je onder meer Stijn Van Opstal, Gene Bervoets en Jeroen Perceval - zet die perfect neer.

Tabula rasabreekt drastisch met de manier waarop het gros van de Vlaamse reeksen verfilmd worden. Er waren al reeksen als Clanen Beau Séjour, maar dit durft meer, is nog ambitieuzer. Met Tabula rasa krijgen we eindelijk een reeks die haar voet naast internationale voorbeelden kan zetten. Of toch zeker de eerste twee afleveringen.

Eén nadeel: na die twee afleveringen wil je alleen maar weten hoe het verhaal verder verloopt. Tabula rasa is zo'n serie die je er op Netflix op enkele avonden zou doorjagen. Op Eén komt de serie in een ouderwets gezapig tempo van één aflevering per week.

Tabula rasa, vanaf zondag 29 oktober op Eén.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234