Dinsdag 19/01/2021

Drang

Of Pierre de Frédy, baron van Coubertin, dat ooit heeft gezegd: 'Deelnemen is belangrijker dan winnen'? Mmm, twijfelachtig. De Coubertin zei waarschijnlijk iets anders. Hij gebruikte een uitspraak van de bisschop van Pennsylvania: 'L'important dans la vie, ce n'est point le triomphe, mais le combat. L'essentiel ce n'est pas d'avoir vaincu mais de s'être bien battu. Niet de triomf telt, maar de strijd.

Een enigszins uitgeholde uitspraak. Het zijn de prijzen die echt tellen op de moderne Spelen. De silverware. Judoka Dirk Van Tichelt kreeg in Peking een Olympisch Diploma - hij was in de top 8 geëindigd. Zijn reactie, jaren later: "Daar koop je geen brood mee."

En toch klopt het citaat van de Amerikaanse bisschop. De Spelen, de menselijke strijd, het epitheton van eeuwige roem. Sport als de ultieme verheerlijking van het menselijk kunnen. En ach ja, het is ook een logistiek monster, het olympisch toernooi. En er is veel geld mee gemoeid. Ook geld onder de tafel. En er is ook doping, zeer zeker. Maar vergeet de Spaanse voetballers die in Polen met confetti strooiden, of Bradley Wiggins die straks de Tour wint. De Spelen zijn groter. Het podium als Olympus van de sport. Geen fluo snippers of kinderen op de arm. De blik op oneindig en het land in extase.

'Citius, altius, fortius', een platitude, dat wel, maar treffend voor de nimmer aflatende drang van de mens. Nooit treffender uitgebeeld dan door Robert - 'Bob' - Beamon in 1968. Die sprong in de zandbak verder dan de meetapparatuur aankon. Een verbetering van het wereldrecord met 55 centimeter. Veel sneller, veel hoger en veel sterker. Wie het zag, weet ongetwijfeld nog waar hij was: flashlight memory. Beelden die blijven hangen.

En voor de Belgen: waar was u toen Tia Hellebaut 2,05 sprong in het Chinese Vogelnest? En dan die oerkreet, hoorbaar tot in Herentals. Want eerlijk: wat weten we af van hoogspringen? Weinig of niks. In de handen klappen, het publiek op de hand, aanlopen en springen. En dan schreeuwen. We kennen de ins & outs van de sport niet. Maar we kijken en supporteren. We springen mee en schreeuwen ook. Dat is de kracht van de Spelen. In de ban van de ringen. Seoul 1988: Frans Peeters in het pistool- en geweerschieten. Frans won brons bij het 'kleiduifschieten (trap)'. Franske Peeters, godbetert. Het land schoot mee. Onwetend, maar betoverd.

Of militair Paul Vermeiren, die in Atlanta 1996 net naast het brons schoot en voor de camera huilde. Legendarisch. O ja, de Frans Peeters van 1988 of de Paul Vermeiren van 1996 heet anno 2012 Lionel Cox. Een arbeidsinspecteur in het Brussels Gewest, een 30-jarige Luikenaar die naar eigen zeggen "één kans op vijftig heeft" op een medaille. Lionel Cox, hij had nog nooit met de pers gebabbeld. Straks ligt hij languit op een mat, karabijn in de hand. Een uur lang door een smalle lens kijkend. En als Cox straks de concurrentie aan flarden schiet, dan zeggen we jaren later, aan de toog van café De Reisduif: "Weet ge 't nog? Hoe heet hij ook alweer? Ja, Cox, dienen met zijn geweer. Fantastisch."

Matthias Declercq,

olympisch verslaggever

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234