Vrijdag 18/10/2019

Drama l The Most HHH

Distant Course

Regie: Lin Jing-jie

Met: Guey Lun-mei, Mo Zi-yi, Jia Xiao-guo

Duur: 110 minuten

In augustus 2003 zat de Taiwanese documentairemaker Lin Jing-jie met de handen in het haar. Hij was net aan de preproductie begonnen van zijn fictiedebuut The Most Distant Course toen zijn goede vriend Cheng Ming-tsai zich verdronk in de Dulanbaai aan de oostkust van Taiwan. En laat Cheng nu toch wel net de acteur zijn voor wie Lin die film geschreven had. Na een paar jaren rouwen besliste Lin om The Most Distant Course toch te draaien, als eerbetoon aan Cheng.

Het is opvallend en ontroerend dat de zee een cruciale rol speelt in de film: The Most Distant Course eindigt terwijl vurige baren de kust geselen en de film opent, terwijl het scherm nog zwart is, met het dreigende geluid van de branding. Later besef je dat het een van de opnamen is die geluidstechnicus Xiao Tang maakt. Hij is zonder een woordje uitleg gedumpt door zijn vriendin en er rest hem weinig meer dan, als balsem op de gapende liefdeswonde, het plan uit te voeren dat hij met haar bedacht had: alle geluiden uit Taiwan opnemen onder de noemer De klanken van Formosa, daarmee verwijzend naar de oude naam van het eiland.

Het is echter niet zijn vriendin maar de nieuwe huurster van haar flat die de cassettes ontvangt: als ze van haar aanvankelijke verbijstering bekomen is, begint ze troost te vinden in de anonieme tapes - troost die ze nodig heeft omdat ze een relatie heeft met een gehuwde man voor wie ze slechts op de tweede plaats komt. De verhalen van deze twee door het leven midscheeps getroffen drenkelingen in de zee der liefde, worden versneden met de esbattementen van een psychiater met een midlifecrisis wiens voorliefde voor seksuele rolspelen hem danig in de problemen brengt.

De drie personages leggen, zowel mentaal als geografisch, een hele tocht af en vinden uiteindelijk een vorm van breekbare rust. Voor de slechte verstaander croont een zanger tijdens de eindgeneriek: "Soms vind je jezelf pas na een lange omweg". Dat vloekt met de ingehouden stijl waar regisseur Lin twee uur lang voor kiest. Visueel sluit de film aan bij het vroege werk van Tsai Ming-liang, zoals Vive l'amour, al is hij minder minimalistisch. En Lin heeft soms moeite om de mentale distorsies van zijn personages in beklijvende beelden te vatten, al is het eindbeeld aan de kust de grote, onvergetelijke uitzondering. Alles bij elkaar aantrekkelijke, zij het weinig opzienbarende cinema. (ChrV)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234