Zondag 13/06/2021

Review

Douglas Firs in de Minard: sparrenpartner onder de sterren ***1/2

null Beeld Alex Vanhee
Beeld Alex Vanhee

Stemmige americana waait doorheen de naaldtakken van Douglas Firs op 'The Long Answer is No'. Met een nee neemt deze 27-jarige Gertjan Van Hellemont evenwel geen genoegen. Zijn tour werd overtuigend afgetrapt in de Minard, dat net als de cd-voorstelling in de AB vanavond volledig uitverkocht raakte.

Wie in de jaren '90 de legendarische serie 'Twin Peaks' op de voet volgde, herinnert zich ongetwijfeld Dale Coopers penchant voor gigantische Douglas-sparren. Geen idee of Gertjan Van Hellemont zijn nom de plume ging lenen bij die tv-reeks. Maar het lijkt alleszins lang geen kwaaie keuze: zijn witgewassen blues en kampvuurcountry leent zich eenvoudig tot afgelegen bossen waar sparren zich onder een nachtelijke sterrenhemel elegant laten wiegen door de wind, terwijl de naalden het op een bedaard fluisteren zetten. Alleen de unheimische dreiging van David Lynch blijft uit in zijn songs.

Het is inmiddels iets meer dan twee jaar geleden dat Douglas Firs een beloftevol debuut achter zijn naam zette met 'Shimmer & Glow'. Sindsdien heeft hij een hele weg afgelegd. Dat mag je overigens letterlijk nemen: in de Minard sprak Van Hellemont over een roadtrip door de Verenigde Staten en Canada. Die reis voedde kennelijk de Muze, die de vrije teugel kreeg in de loop van 2013. Afwisselend in Frankrijk, Gent en op visite bij schrijver Paul Baeten Gronda in Italië schreef Van Hellemont zijn tweede plaat bij elkaar.

Sparring partners van formaat

"Het was een lastig gevoel om thuis te komen," bekende de zanger/gitarist in Gent. "Het ontbrak me hier aan een horizon met bergen en valleien." Zo'n knagend gevoel van ontheemding kleurde inderdaad een song als 'All the Same Difference', dat schuifelend op toetsen begon, tot de oorspronkelijke ritmesectie van Balthazar inviel. Simon Casier speelde ook in deze bezetting trouwens weer zijn karakteristieke, elastische basloopjes, zij het met iets meer franjes.

In de Minard liet Van Hellemont zich trouwens niet door de minste sparring partners bijstaan. Tijdens het getoonzette gekrakeel van 'Don't Buy The House' deed hij beroep op het publiek, maar verder mochten ook bevriende stermuzikanten als Bram Vanparys en Cleo Janse (The Bony King of Nowhere) veel te kort hun opwachting maken, net als een strijkerskwartet, Senne Guns op extra toetsen en Steven De bruyn op mondharmonica.

Penseelzachte weemoed

Die Smoelschuiver tekende voor een opwindende versie van 'The Long Answer is No', dat zompiger, zweteriger en beter klonk dan op plaat. Hetzelfde gold ook voor 'Can You Tell Her I Said Hi?' waarin Douglas Firs een zeldzame keer - jawel - sexy klonk. Een andere keer werd Van Hellemont bijgestaan door alle gasten, die in close harmony rugdekking gaven. Een grootse zanger lijkt niet verloren aan hem, maar toegegeven: die lichtjes verkouden voordracht had wel degelijk zijn charmes. Net als zijn huis-tuin-en-keukenblues trouwens.

Op plaat lijkt Van Hellemont zijn donkerste moment te beleven wanneer zijn geliefde nors het nachtlampje uitknipt zonder slaapwel-kus te geven. De penseelzachte weemoed van 'That Kind of Thing' werd dan ook met een veel te melodramatische snik aangekondigd. Maar een algeheel gebrek aan misère humaine weerhoudt de liedjesschrijver er gelukkig niet van om muzikaal aansluiting te kunnen vinden bij een getroebleerde ziel als Nick Drake. Live leunde Douglas Firs ook afwisselend aan tegen The Band, Jayhawks of Wilco. Zoiets voor mekaar krijgen zonder roemloos op je gezicht te gaan? Dan moet je wel uit het juiste sparrenhout gesneden zijn.

Een overtuigend concert dus, zij het niet gespeend van schoonheidsfouten. Zo had je makkelijk zonder de trisronde gekunnen, waarin 'Through Watery Eyes' nog eens werd hernomen met de groep. Eerder op de avond had je namelijk al de definitieve versie gehoord, waarbij Gertjan solo uitgespeeld werd tegen een vlucht strijkers. Samen met '22:22' zorgde die song onmiskenbaar voor de apotheose van de avond.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234