Dinsdag 15/10/2019

Douglas De Coninck solliciteert naar een job bij de Vlaamse overheid en heeft meteen enkele suggesties

Betreft: uw vacature voor een Vlaamse imago-ambtenaar

Douglas De Coninck is journalist van deze krant.

De Vlaamse overheid is gestart met de zoektocht naar een imagomanager. Hij of zij moet regio én bestuur nationaal en internationaal meer luister bijbrengen. Douglas De Coninck schrijft een sollicitatiebrief.

Geachte heer,

Mevrouw,

Zoals u misschien reeds vernam, maakt deze krant een afslanking door en weten wij nog altijd niet wie mag blijven en wie niet. U zult begrijpen dat ik in die omstandigheden graag meerdere opties open wil houden.

Ik heb bijna twintig jaar ervaring bij een Vlaamse kwaliteitskrant, ik woon en werk in Brussel, ik mag zeggen dat ik meer dan gemiddeld voeling heb met de internationale gemeenschap hier. Ik ken veel buitenlandse correspondenten, uw doelgroep. In alle bescheidenheid: ik denk niet dat u voor de functie van Vlaams imago-ambtenaar snel een betere kandidaat gaat vinden. Maar voor ik teken, zou ik een zevental kleine suggesties willen doen. Kwestie van dat loon, 43.284 euro per jaar bruto, optimaal te doen renderen.

Eén. Schilder de verkeerspalen opnieuw rood-wit. U kan van een imago-ambtenaar niet verlangen dat die aan de wereld gaat uitleggen dat de eerste beleidsdaad van het verzelfstandigde Vlaanderen erin bestond die palen geel-zwart te schilderen en zonder een zweem van ironie te verkondigen dat uit studies was gebleken dat geel-zwart beter is voor de veiligheid. Ik zeg het u liever op voorhand: they won't buy it.

Twee. Benoem de burgemeesters in de Brusselse rand. U weet net zo goed als ik dat, eens in functie, de imago-ambtenaar hierover veel vragen gaat krijgen. Wel, het is niet uit te leggen dat Marino Keulen het prima vindt als Vlaamse B-H-V-burgemeesters verkiezing na verkiezing hun functie misbruiken voor politieke actie, maar witheet van woede reageert als drie Franstalige burgemeesters iets gelijkaardigs doen. De Vlaamse burgemeesters weigerden om bij de verkiezingen oproepingsbrieven te versturen aan de bewoners. De Franstalige deden dat wél, zij het niet geheel conform de omzendbrief-Peeters. Het spijt me, deze vorm van selectieve verontwaardiging verdedigen tegenover een buitenlander, dat gaat niet. Via een uitgekiende marketingstrategie blikken kattenvoer verkopen als stoofvlees, dat lukt misschien nog net. Dit niet.

Drie. Doe al die bordjes 'hier spreken we alleen Nederlands' weg uit de gemeentehuizen in de Brusselse rand. Het heeft geen zin om een imago-ambtenaar aan het werk te zetten als achter zijn rug nieuw gekomen expats massaal het bloed van onder de nagels wordt gepest. U weet net zo goed als ik dat de imago-ambtenaar de eerste is bij wie ze gaan komen klagen: de zestalige globetrotters wier Engels perfect is begrepen aan het loket, maar die met een hautaine grijns zijn genegeerd omdat ze geen Vlaams spraken. In het midden ligt Brussel, hoofdstad van de Europese Unie, de plek waar Hillary Clinton eerst naartoe komt, motor van onze economie. Wij moeten ons juist maximaal profileren als gastvrij.

Vier. Schaf alle reglementen af die het recht op goedkope bouwgronden en sociale woningen koppelen aan taal. Behalve geweldig onrechtvaardig zijn ze vooral nefast voor ons imago.

Vijf. Schaf de jobkorting af. Wie is dat, de hardwerkende Vlaming? Vlamingen die ervoor kiezen om in de hoofdstad van Vlaanderen te gaan wonen - en zo minder pendelen, minder ruimte opeisen en meer maatschappelijke lasten dragen - die zijn dat niet? Wat zijn wij dan wel? Legt u mij dat eens uit voor ik het aan de buitenwereld moet uitleggen. Als je in Brussel woont, ben je dan een traag werkende Vlaming of een hardwerkende niet-Vlaming? Ik wil u enkel waarschuwen: zo'n vragen zullen worden gesteld aan de Vlaamse imago-ambtenaar. De meeste buitenlandse correspondenten wonen en werken in Brussel. De ondertoon in hun vragen zal zijn: bloed, bodem, eer. Zo'n jobkorting wekt de indruk dat Vlaanderen een immatuur natiestaatje is dat de ene mens superieur acht aan de andere op basis van zijn postcode.

Zes. Verander van logo. De jongste polls doen ons dat wel eens vergeten, maar de grootste fractie in het Vlaams Parlement is nog altijd die extreem-rechtse met een kwart van de zetels. De buitenwereld maakt zich daar zorgen over en ik begrijp dat mijn taak erin zal bestaan de rest van de wereld uit te leggen dat "niet alle Vlamingen zo zijn". Ik wil dat graag doen, maar die vlag hangt in de weg. Geen enkele partij belijdt het Vlaams-nationalistische geloof in een puurdere vorm dan Vlaams Belang. Hebt u hun logo als eens vergeleken met het uwe? U doet me denken aan iemand die zegt Pepsi te willen verkopen en het hele land volhangt met affiches van Coca-cola. Elke Vlaamse leeuw aan om het welk gemeentehuis is minstens in de waarneming van buitenlandse bezoekers een uiting van sympathie met die partij. Als men mij vraagt wie dit logo eerst bezigde, die partij of deze gemeenschap, wat moet ik dan antwoorden? Het is u hopelijk bekend dat dat verhaal over de Leeuw van Vlaanderen, Robrecht Van Bethune (Robert de Béthune) en de Guldensporenslag van a tot z verzonnen is. Zo erg kan het dan toch niet zijn om afstand te nemen van zo'n symbool?

Zeven. Verander van naam. Zoals u weet, heeft Karel De Gucht altijd gelijk, alleen te vroeg. Flanders is de buurman van Homer uit de Simpsons. De Vlaamse regering is rijk, akkoord, maar als merknaam mondiaal gaan rivaliseren met de Simpsons? Ik denk dat het verstandiger is om daar gewoon niet aan te beginnen. Toen mij in de lagere school voor het eerst staatsstructuur werd onderwezen, was Vlaanderen de verzamelnaam voor twee provincies. Antwoordde ik wat anders, dan kreeg ik een tik met de lineaal van de meester. Wat moet ik trouwens antwoorden als zo'n correspondent opeens wil weten hoe het komt dat de meest oostelijke provincie van Vlaanderen Limburg heet en die ten westen daarvan Oost-Vlaanderen? Toen ik kind was, leerden volwassenen me dat zo'n geel-zwart leeuwenwimpeltje achterop iemands fiets er meestal op duidde dat "die mensen in de oorlog meededen met de Duitsers". Ik weet inmiddels dat dat niet altijd klopte - meestal niet zelfs - maar sta me toe vast te stellen dat het allemaal wel erg snel is gegaan.

Het eerste optreden van Ned Flanders in de Simpsons dateert van 17 december 1989. Dat is meer dan een jaar voor de Vlaamse Gemeenschap op 2 januari 1991 de klauwende leeuw aanvaardde als officiële wapen. Eerst waren er de Simpsons, daarna pas verscheen het eerste bord 'Vlaanderen' langs onze autowegen. Ziet u het plaatje? Laat ons deze lap grond Plat noemen, of Ensor, of No Nation. Of Koekje. Iets waar je een imago rond kan bouwen.

De Vlaamse regering is rijk, akkoord, maar als merknaam mondiaal gaan rivaliseren met de Simpsons? Ik denk dat het verstandiger is om daar gewoon niet aan te beginnen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234