Dinsdag 26/05/2020

Door jouw handen opnieuw geboren

Clara van den Broek is theatermaker en actrice bij SKaGeN, en samen met Sara De Roo artistiek en pedagogisch coördinator van de afstudeerrichting acteren aan het Koninklijk Conservatorium Antwerpen.

Dag Dora,

Zo, nu ben je dus naar de overkant. Ik zou je nog een frambozentaartje brengen, maar je bent al weg. De laatste keer dat ik je zag, rustte mijn hand lange tijd in jouw warme, levende, slechts licht gerimpelde hand. Ik voelde de dunne huid en keek naar je verzorgd geknipte nagels.

Het was een echte moederhand. Een zachte moederhand. Een geduchte moederhand. Die hand van de 'liefdevolle onverbiddelijkheid', zoals je zei. Die hand van de 'afstandelijke betrokkenheid', zoals je ook zei. De hand die je op mijn borst legde, toen, in die les, en die me zo bij mezelf bracht. "Je moet beurs kunnen vallen", zei je. "Mensen willen je kwetsbaarheid zien. Op die manier vinden ze troost." Je keek me aan met een sibillijnse blik. "Laat jezelf aan jezelf toe", zei je ten slotte. Toen was de les voorbij. Je ging naar huis. Aardappelen schillen voor het avondmaal.

Veel van wat je toen zei, begreep ik niet. Het duizelde me gedurende jaren. Af en toe daalde iets in, een woord, een begrip. Waarom had ik niet alles opgeschreven? Af en toe ging ik naar je terug, om iets te vragen. Maar ik kwam vaak terug met nog meer vragen.

Zo, doorheen de jaren werd ik langzaam opnieuw geboren. Ik werd wie ik was, of wie ik wilde zijn, wie zal het zeggen. Ik werd een toneelspeler en kwam thuis.

Velen werden doorheen jouw handen opnieuw geboren. Zagen een nieuw licht. Het licht van de verbeelding, van de passie, de perversiteit. Hun wereld ging er dieper, groter, weidser, schrikwekkender en troostrijker uitzien. We leerden een fundamentele plaats te geven aan pijn. "Pijn is de basis, we worden in pijn geboren, uit pijn staan we op."

Pijn deed ook jij soms. Sommigen waren je helemaal niet dankbaar. Je was streng en onverbiddelijk. Je doorboorde zielen. Je kleedde uit. Nochtans wilde je niet beschadigen. Dat herhaalde je, die laatste keer dat ik je zag.

Dora, lieve dode Dora, blijf me aankijken, doorboor me, kleed me uit, ontmasker me, sla me, duw me, laat me weer geboren worden, leg je hand op mijn borst, blijf bij me.

En rust. Sara De Roo en ik nemen je mee naar de 21ste eeuw, geven je door aan een nieuwe wereld. Want alles verandert, dat zei je ook. Je was tegen het noteren van je leer: geen ijzeren wetten en stenen tafelen, maar levende overdracht. Daarmee liet je ons vrij. Dank daarvoor.

Jij leeft in ons voort, in zoveel acteurs en docenten, jij leeft voort in de toneelspeler van vandaag. Speel lekker mee. Je kon het zo goed.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234