Donderdag 29/10/2020

Doodsbedreigingen en zeemansgraven

In een ideale wereld delen ze ooit een voetbalstadion, maar de afgelopen maand leerde dat Beerschot AC en Royal Antwerp FC het nog steeds moeilijk hebben om naast elkaar te bestaan in dezelfde stad. 'Er is maar één gek nodig voor een Pim Fortuyn-scenario.'

"Beste Antwerpsupporter, eerste klasse is dichterbij dan u denkt. Achttien kilometer. Op het Kiel." Het briefje zat afgelopen maandag onder de ruitenwisser van een aantal Antwerpsupporters. Bezorgd door de buren van Beerschot AC.

Pesterijtjes heen en terug waren er bij de vleet afgelopen maand in Antwerpen, meer dan op de speelplaats van de kleuterklas. Op 9 mei droegen Antwerpsupporters een doodskist met het getal dertien, het stamnummer van Beerschot AC, richting zeemansgraf. Een supporter met de naam Wicky zei daarbij: "Ze noemen zich Beerschot, maar dat zijn ze al twaalf plus één jaar niet meer." Een beetje Antwerpsupporter weigert het gewraakte getal dertien uit te spreken. Wicky voegde ook nog toe: "Vanoppen heeft ons de oorlog verklaard. Die kan hij krijgen."

Patrick Vanoppen dus. De Leuvenaar van geboorte die sinds 16 februari 2011 aan het hoofd staat van Beerschot AC. Een man die gewild en ongewild polariseert. Halverwege april tekende hij beroep aan tegen de licentie van rivaal Antwerp. Reglementair toegestaan, maar voorheen nooit eerder toegepast. Antwerp ervaarde het als een provocatie. "Du jamais vu", zei Antwerp-voorzitter Jan Michel, tot drie keer na elkaar.

Beerschot weerlegt vandaag dat het louter om een pesterij ging. "Wij wilden aantonen dat er bij de toekenning van de licenties met twee maten en twee gewichten wordt gewerkt", zegt woordvoerder Frank Van Laeken. "Ons dossier is veel strenger gecontroleerd dan dat van Antwerp. Terwijl het bij hen ook om een licentie voor eerste klasse ging."

Een drogreden? Niet noodzakelijk. De argumentatie van Beerschot snijdt hout: licentiemanager Roland Tis zou later zelf toegeven dat de dossiers van de tweedeklassers nogal licht gewogen worden.

Nu, dat zou de Antwerpsupporters uiteraard worst wezen. Zij reageerden furieus op de demarche van Vanoppen. Bosuilfans schilderden de boodschap 'The war is on' op het stadion van rivaal Beerschot en beschadigden in de Sint-Bernardsesteenweg het standbeeld van de Kielse Rat. Op het internet doken bovendien ludieke/provocerende filmpjes op waarin Antwerpfans een struikelende paarse beer met Vanoppen masker achtervolgden. Onder de titel: 'De beer is bang.' De beer is het embleem van Beerschot en Vanoppen bracht eerder bij wijze van promostunt een bezoek aan Patrick Janssens in een paars berenpak.

Een aantal opgewonden fans zou de jacht op Vanoppen later ook in praktijk brengen: bij een bezoek aan de televisiestudio's van de regionale zenders ATV probeerden Bosuil-sympathisanten Vanoppen te bekogelen met rode verf. De Beerschotvoorzitter ontsnapte echter om in de studio te verklaren: 'ik kan wel wat sneller lopen dan die jongens van tweede klasse.'

En het zou nog heviger worden. "Er waren doodsbedreigingen voor Patrick", zegt Van Laeken. "Per mail binnen gelopen. Hoe zwaar die wegen, weet je nooit. Maar er is maar één gek nodig voor een Pim Fortuyn-scenario."

Partijdigheid

Omdat het die proporties aannam zou Vanoppen uiteindelijk zijn klacht laten vallen. Maar niet zonder van de aangekondigde zitting een onemanshow te maken. Eerst door - toeval of niet - dertien minuten te laat op te dagen. En vervolgens door in een ter beschikking gesteld auditorium in het bondsgebouw alle actoren in het voetbalbestel met de grond gelijk te maken. Te beginnen bij de bond zelf, die hij een 'bedieningslucht' verweet. Dit keer hanteerde Vanoppen de terminologie 'du jamais vu'.

Sinds Beerschot zijn beroep introk, zijn de gemoederen in 't Stad nauwelijks bekoeld. Maar niemand van de bevoegde instanties is geneigd om er veel over te zeggen. Schepen van sport Ludo Van Campenhout antwoordt op elke vraag: "Het lijkt me het best dat de beide clubs in alle rust naar het nieuwe seizoen kunnen toeleven." De voetbalcel van de Antwerpse politie verwijst door naar de dienst communicatie en ook daar onthoudt men zich van echt commentaar: "De rust moet terugkeren, de inspanningen uit het verleden mogen niet ongedaan worden gemaakt. We volgen het op."

De terughoudendheid op beleidsniveau valt te begrijpen. Zowel Van Campenhout als de voetbalcel lagen in de burenruzie onder vuur. Omwille van vermeende partijdigheid. Nadat Vanoppen in beroep ging tegen de licentie van Antwerp schreven een aantal fans onder de noemer 'Antwerp Supporters Adviesraad' een brief naar de sponsors van Beerschot. Met de vraag om hun club te berispen en om hun geld voortaan aan een 'ethische' voetbalclub te spenderen. Antwerp dus. De brief was mede ondertekend door ene Paul Druijve, een kabinetsmedewerker van Van Campenhout. Beerschot zag daarin belangenvermenging. Net zo min kon Beerschot smaken dat de Antwerpse politie in een mail het beroep van Vanoppen omschreef als 'een ernstige provocatie'. "Alsof elke juridische actie die gevoelig kan liggen bij voorbaat verboden is", zegt Van Laeken. "Leven we nog in een rechtsstaat?"

Het zit er dus bovenarms op tussen Beerschot en Antwerp en tussen Beerschot en de lokale politiek. Vervelend, omdat ergens in een schuif op 't Schoon Verdiep nog altijd een plan ligt voor een gemeenschappelijk stadion van 50 miljoen euro, gefinancierd door de stad en door het Antwerpse Havenbedrijf. "Dat voorstel ligt vandaag nog steeds op tafel", zegt schepen Van Campenhout. Antwerp FC ziet de gedwongen co-habitatie zitten, Beerschot AC niet. "Voor ons is het definitief van de baan", zegt Van Laeken. Het njet van Beerschot zou niks te maken hebben met de aversie voor Antwerp, maar alles met een studie van KPMG. "Die toont aan dat alleen de eigen exploitatie van een stadion door een club rendabel kan zijn", aldus Van Laeken.

Best mogelijk dat het hele 'gemeenschappelijke stadion'-project straks na de verkiezingen een stille dood sterft. In Antwerpen wordt gezegd dat in de nieuwe legislatuur geen plaats zal zijn voor een voetbalstadion in de begroting.

De reconstructie van de hernieuwde rivaliteit tussen Antwerp en Beerschot voert steeds terug naar de aanstelling van Vanoppen op 16 februari 2011. En naar de stoelendans die zijn aanstelling teweegbracht. Vanoppen kocht de aandelen af van het duo Jos Verhaegen en René Snelders, de tandem die Germinal Ekeren destijds vanuit provinciale naar eerste klasse bracht en die later het stukje 'Germinal' zou bewaken in de fusieclub Germinal Beerschot.

Kampwissel

Vanoppen werkte hen buiten en verwijderde meteen 'Germinal' uit de clubnaam. Geel en rood maken ook niet langer deel uit van de clubkleuren. Maar als Vanoppen deed wat iedereen verwachtte, dan zorgde Verhaegen voor een geheel onverwacht manoeuvre: hij sloot zich aan bij aartsrivaal Antwerp en installeerde een groep getrouwen aan het hoofd van de voormalige concurrent. Zo is schoonzoon Gunther Hofmans op dit moment 'sportief directeur' bij Antwerp. Eerder bekleedde hij een gelijkaardige functie bij Beerschot. Van Laeken vat het zo samen: "Alsof Zuid-Korea zijn legertop ontslaat en die een tijdje later bij Noord-Korea wordt gepresenteerd. Van die omvang is het."

Sinds de kampwissel van Verhaegen zijn de twee Antwerpse clubs lijnrecht tegenover elkaar komen staan. Met op geregelde tijdstippen een pesterijtje: de clan-Verhaegen spande een rechtszaak in tegen Vanoppen omdat hij vindt dat een aantal afspraken uit de overname-overeenkomst niet zijn nagekomen. (zie kader) Zo zouden hem als ere-voorzitter een aantal viptickets ter beschikking worden gesteld. Verhaegen heeft die nooit gekregen en eist daarvoor een schadevergoeding. Volgens Beerschot eist hij één miljoen euro. Verhaegen stelt dat het om 50.000 euro gaat.

Beerschot moest Antwerp ook 81.000 euro schadevergoeding betalen voor het niet naleven een contractueel vastgelegd onderling oefenduel. Op een supportersavond zei Vanoppen het ooit zo: "Ik lust het bestuur van Antwerp rauw."

En nog houden de intriges niet op. De intrede van de clan Verhaegen bij Antwerp, maakte een bekend slachtoffer: in januari dit jaar moest Eddy Wauters vertrekken, na 42 jaar en 8 maanden in dienst van de Great Old. Vandaag is het een publiek geheim dat Eddy Wauters sinds zijn exit geregeld een praatje slaat met... Patrick Vanoppen. "Als ik zie dat Vanoppen belt, dan pak ik op, ja", zegt Wauters daarover. Het is een hardnekkig gerucht in Antwerpen dat Wauters - met uitstekende kennis van de bondsreglementen - degene zou zijn die Vanoppen attendeerde op de beroepsmogelijkheden bij de licentietoekenning. "Dat is een urban legend", zegt Van Laeken. "Een sappig verhaal. Maar ook niks meer. Hij is niet overgelopen van Noord- naar Zuid-Korea."

Bij Antwerp is niemand echt geneigd om veel uitleg te geven bij de recente gebeurtenissen. Het heeft te grote proporties aangenomen, dat vindt zelfs de Antwerpenaar. Eén bestuurder die niet 'on the record' wil, zegt het zo: "In Antwerpen denken wij altijd dat we het centrum van de wereld zijn. En tot op zekere hoogte klopt dat ook. Maar waar gaat dit hele verhaal over? Laat ons eerlijk zijn: over een middelmatige eersteklasser en een middelmatige tweedeklasser. Helaas is dat de realiteit. En zoals het nu gaat, zal daar niet snel verandering in komen."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234