Maandag 20/05/2019

Donorkinderen

Donorkinderen gaan zelf op zoek naar natuurlijke vader

Zes Belgische en Nederlandse donorkinderen hebben een vereniging opgericht die andere donorkinderen wil helpen in de zoektocht naar hun natuurlijke vader. Ze doen dat via speurtochten in openbare DNA-databases en op stamboomplatformen.

Anonieme spermadonoren kunnen toch opgespoord worden via DNA-databanken Beeld BELGAIMAGE

De kersverse Stichting Donor Detectives heeft één duidelijk uitgangspunt: elk kind heeft het recht om zijn vader te kennen. Dat klinkt eenvoudig, maar voor wie na spermadonatie is verwekt, betekent dat een hele zoektocht. De zes initiatiefneemsters van de Stichting, van wie het verhaal vandaag in Humo staat, weten stuk voor stuk wat het is om op zoek te moeten naar je natuurlijk vader.

“We zijn alle zes die weg aan het afleggen”, stelt Stephanie Raeymaekers, een van de Belgische initiatiefneemster. “Eén van ons heeft haar vader al gevonden. Anderen hebben een halfzus gevonden of komen op z'n minst dicht in de buurt bij een familielid. We zijn dus zelf het bewijs dat het kan. En dat donorkinderen, aan wie vaak jaren wordt gezegd dat ze hun vader nooit zullen vinden, niet mogen opgeven.”

De Stichting werkt ook samen met familieonderzoeker Els Leijs, de eerste in Nederland erkende ‘DNA-detective’. Zij raadt donorkinderen aan om te zoeken via commerciële online DNA-databanken als Family Tree, Ances-try en 23andMe. Databanken waar iedereen die dat wil DNA kan laten anaylseren en zo in contact proberen komen met verwanten.

Ook Stephanie zoekt op die manier. “Op mijn 25ste kwam ik te weten dat mijn broer, zus en ikzelf, een drieling dus, donorkinderen waren. En vorige zomer kwam een nieuwe klap: mijn zus blijkt een andere vader te hebben dan mijn broer en ik. Sindsdien zijn we dus op zoek naar twee vaders.”

Ze stuurde een speekselstaal op en kreeg enkele weken later de resultaten van de DNA-analyse, die je meteen kan vergelijken in een databank. Ze heeft ondertussen een beloftevolle match gevonden, zegt ze. “In Canada woont een man die heel verre familie van mij blijkt te zijn, tot in de vierde generatie. Nu is het dus zaak om zijn overoverovergrootouders te vinden, om dan de weg naar beneden in de stamboom te vinden en zo bij mijn natuurlijke vader uit te komen.”

Stambomen zijn, naast DNA-databanken dan ook cruciaal in de zoektocht, weet Stephanie. “Het grote voordeel is dat er tegenwoordig grote communities bestaan van stamboomsamenstellers die via sites en platformen hun stambomen ook delen. Eenmaal je dus een DNA-match gevonden heb, kan je via die stambomen verder zoeken.”

Zelf is ze hoopvol om haar natuurlijke vader te vinden. 

De nieuwe Stichting gaf vorige week haar eerste trainingssessie aan donorkinderen. Ze kregen er vooral praktische uitleg over hoe die DNA-databanken te gebruiken.

www.donordetectives.be 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.