Zaterdag 14/12/2019

Don't Cry

Vanavond sluit Guns N' Roses TW Classic af en dat is best spannend. Bij sommige bands weet je nooit helemaal wat je ervan mag verwachten. Toch bestaan er enkele zekerheden: Axl Rose en Slash staan voor het eerst in 24 jaar nog eens samen op een Belgisch podium. Ze openen hun set gegarandeerd met 'It's So Easy'. Het concert wordt afgesloten met 'Paradise City'. Ik laat hun logo op mijn arm tatoeëren als dat niet zo is. Toen Guns N' Roses op 11 juli 1993 voor het laatst (in de 'normale' bezetting) in ons land speelde, was dat trouwens ook het geval.

De rest van de setlist ziet er wel anders uit. De lederen broeken (met veters!) en de hoeden veranderden niet, maar de mannen die ze dragen wel. Tegenwoordig speelt er zelfs een vrouw bij de band. Melissa Reese trekt op gepaste momenten wat soundscapes uit haar synthesizer en zo nu en dan hoor je haar een stukje meezingen op de achtergrond.

In de glorieperiode van Guns N' Roses (eind jaren 80, begin jaren 90) was een vrouwelijk bandlid geen optie. Vrouwen mochten na een concert gerust de backstage betreden, zolang ze geen instrument aanraakten. Al kun je deze laatste zin ook figuurlijk lezen. In dat geval moet ik hem inhoudelijk herformuleren. Jaren 80-hardrockbands stonden nooit bekend om hun vrouwvriendelijk karakter. Integendeel, ze deden hun imago van vervelende smeerlappen alle eer aan. Vooral Axl Rose trok zich van niets of niemand iets aan. Daar hoorde soms fysiek geweld bij. Hij sloeg op David Bowie, Tommy Hilfiger en alle liefjes die zich niet aan zijn wetten hielden. Rose kreeg je snel pisnijdig. Toen Courtney Love hem in een festivalbackstage licht ironisch vroeg of hij peter wilde worden van haar pasgeboren baby, richtte hij zich kordaat tot Kurt Cobain: "Tell your bitch to shut up." In managementcursussen raadt men tegenwoordig graag een directe communicatie aan, maar rocksterren gebruiken deze techniek al heel lang.

Het is opvallend dat de goorste glamrockers dertig jaar geleden de meest kleffe (power)ballads schreven. Er konden niet genoeg I Love You's in de tekst voorkomen. Dat was bij Axl Rose niet anders. 'Don't Cry' is zonder twijfel mijn favoriete Knuffelrock-nummer. Rose schreef het reeds tijdens de opnames van Appetite for Destruction (1986), maar de ballad verscheen pas vijf jaar later op Use Your Illusion I. Vooral de ondubbelzinnige, romantische openingszinnen raken telkens weer mijn gevoelige snaren: "Talk to me softly / There's something in your eyes / Don't hang your head in sorrow / And please don't cry."

Zoiets kun je onmogelijk vertalen zonder in een lachbui uit te barsten, maar als Axl Rose het zingt bovenop het gepingel van Slash, klinkt het als een ernstige aangelegenheid.

Volgens een stadslegende heeft zotten Cédric uit mijn wijk het liedje twintig jaar geleden gebruikt om het uit te maken met zijn toenmalige liefje. Hij speelde 'Don't Cry' terwijl hij strak in haar ogen keek. Aanvankelijk had ze de hint (en de tekst) niet goed begrepen. Ze was best gecharmeerd door het meeslepende karakter van het muziekstuk en de woorden 'love', 'baby' en 'kiss' die herhaaldelijk passeerden. Toen Cédric de ware toedracht van zijn actie verbaal toelichtte, vloeiden er tranen, hoewel de titel duidelijk (en in de gebiedende wijs) het tegenovergestelde voorstelt. Het tafereel werd afgesloten met een vuistslag in Cédrics gezicht. Geweld is nooit een oplossing, maar het past wel bij Guns N' Roses. Het kon trouwens erger. Op Use Your Illusion staat ook het minder subtiele 'Back off Bitch'.

Ik hoop het nummer vanavond live te horen. Meestal kiest de band tussen 'Don't Cry' of 'Patience'. Als 'Don't Cry' het haalt, zal ik het liedje stilzwijgend opdragen aan Cédric en aan alle romantische zielen met hun head in sorrow.

Als de klassieker de setlist niet haalt, vind ik troost in de bemoedigende woorden van een groot zanger: "Baby, maybe someday / Don't you cry / Don't you ever cry / Don't you cry / Toniiiiiiiiiiiight."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234