Zaterdag 25/01/2020

'Doe het alstublieft voor mijn dode vrouw'

Ene Amin Harris heeft hulp nodig, vertelt een dramatische e-mailboodschap. De Nederlandse echtgenote van de 85-jarige Maleisiër kwam omhet leven bij de crash van vlucht MH17. Een mooie beloning wacht ons als we de wensvan zijn vrouw in vervulling helpen gaan. Wat gebeurt er als je reageert op zo'n onweerstaanbaar aanbod?

Het echtpaar-Harris, zegt de mail, heeft miljoenen euro's gestald in een kluis in Londen, bestemd voor een goed doel. Zelf is Amin niet mobiel genoeg om vanuit Kuala Lumpur, de hoofdstad van Maleisië, naar Engeland te reizen. Wie hem helpt, krijgt een huis in Duitsland en 20 procent van de inhoud van de kluis.

Woensdag 23 juli

Onder een iets aangepaste naam en een niet-traceerbaar e-mailadres laten we Harris weten dat we zijn geraakt door zijn ontroerende oproep. Hoe kunnen we hem helpen? Na tweeënhalf uur stuurt hij een bericht met het verzoek een nummer van een bank in Londen te bellen: IBF Bonds & Financial Services. In de bijlage zit een roze 'Certificate of Deposit' met daarop behalve de gegevens van Amin Harris ook de naam van een Nederlands slachtoffer uit de MH17 wiens paspoort net na het neerstorten door rebellen voor een camera werd gehouden. Het document met allerlei codes is voorzien van een stempel en zogenaamd een handtekening van de Nederlandse.

Het Britse nummer van IBF wordt opgenomen door een vrouw. Ze begrijpt eerst niets van het verhaal, maar dan brandt een lichtje: "Oh, u spreekt met IBF Bonds ja, een moment alstublieft." Er komt een man aan de lijn die zich voorstelt als Frank Howard.

Hij vraagt om registratienummers. Terwijl die worden voorgelezen, klopt hij hoorbaar op een toetsenbord. "Aha, ik zie het al. Stuurt u mij een e-mail, dan zend ik u een formulier dat u moet invullen. Daarnaast heb ik een kopie van uw identiteitsbewijs nodig en een geautoriseerde brief van de eigenaar dat hij zijn toestemming geeft om de inhoud van de kluis op te halen." Hij spreekt Engels met een Afrikaans accent.

Deze zogenoemde voorschotfraude wordt ook wel Nigeriaanse fraude genoemd, naar het land dat berucht is geworden door deze oplichtingsvorm. "Nigerianen zijn ondernemende mensen", zegt Cees Schep van de Nederlandse Fraudehelpdesk. "Nigeria steekt er in Afrika uit met wetenschap en handel. Maar helaas ook met dit soort dingen." Omdat de Nigeriaanse autoriteiten fraudeurs tegenwoordig hard aanpakken, zijn daders nu vaker Nigerianen die in andere landen wonen, zegt Schep. Groot-Brittannië, Spanje en Maleisië zijn populair, alsook Ivoorkust, Ghana en Togo.

Donderdag 24 juli

De zieke Amin Harris mailt dat hij wordt opgenomen in het ziekenhuis. Niettemin is hij uiteraard bereid een geautoriseerde brief op te sturen. Dan heeft hij nog wel wat gegevens nodig: een adres, paspoortnummer, geboortedatum en een beroep. We sturen hem wat aangepaste gegevens, een verzonnen paspoortnummer en geven het postadres van de Volkskrant op. Daar worden geen vragen over gesteld. "Fraudeurs zijn er zo op gefocust dat ze onnozele mensen voor zich hebben dat ze echt niet verder kijken naar de gegevens die ze krijgen aangeleverd", zegt Schep.

Intussen heeft Frank Howard het 'Deposit Release Order Form' toegestuurd. Streepjescodes en een logo moeten het document officieel laten lijken. Nader onderzoek wijst uit dat het logo van IBF Bonds is gestolen van een eigenaarsvereniging en dat een van de streepjescodes eerder is gebruikt op een 'winnend' lot in een internetloterij. De tweede streepjescode is afkomstig van een urinetest die marihuanagebruik opspoort.

De naam Frank Howard zelf blijkt ook een webgeschiedenis te hebben. Zo bood hij als bankmedewerker in 2000 zijn hulp aan bij het wegsluizen van de nalatenschap van slachtoffers van de Concorde-ramp.

Zondag 27 juli

Amin Harris meldt zich weer. "Sorry voor mijn late antwoord, mijn gezondheid is zeer slecht en ik ben nog steeds in het ziekenhuis." Toch heeft de oude Maleisiër het voor elkaar gekregen een brief in te scannen waarmee hij zijn toestemming geeft om de koffer in Londen af te halen. "Vertel alsublieft niemand over het koffertje, want mensen zijn hebberig en slecht en ik wil niet dat u iets gebeurt."

Fraudeurs kunnen ver gaan in het emotioneel manipuleren van slachtoffers, zegt Schep. Familie en vrienden moeten zoveel mogelijk op een afstand worden gehouden.

Op de geautoriseerde brief geeft Amin Harris zijn woonadres in Kuala Lumpur. 'Rio Negro Close, off Yedseram Street' blijkt echter een adres te zijn in de Nigeriaanse hoofdstad Abuja. In die straat zitten allerlei ambassades en consulaire diensten, waaronder de Malaysian High Commission.

Dinsdag 29 juli

Frank Howard belt met goed nieuws: alle papierwerk is geregeld, we kunnen zakendoen. "Wanneer bent u van plan naar Londen te komen? Dan staat er een chauffeur klaar op het vliegveld." We zeggen dat we op zoek gaan naar een goedkope vlucht. Die avond neemt Howard geen genoegen met de toezegging dat we maandag om halftwaalf in London City Airport zullen staan. "Stuur ons de bevestiging van het reisschema, dan pas kunnen wij alles regelen." Hij krijgt een mail met gegevens van de nooit geboekte vlucht.

Voorschotfraudeurs slaan pas toe als het slachtoffer met één voet in het moeras zit. Wie al heeft geïnvesteerd, in dit geval in een vliegticket, trekt zich niet zo makkelijk weer terug.

Woensdag

30 juli

Op woensdagochtend belt Howard inderdaad met het addertje onder het gras: voor de kluis wordt vrijgegeven, moet er nog een factuur betaald. Is dat niet vreemd, aangezien er juist geld moest worden opgehaald? "Nee", verzekert Howard op geruststellende toon. "U hoeft alleen maar even de huur van de kluis bij IBF te voldoen en het komt allemaal goed, no worries."

Zijn assistent, die door het leven gaat als Alice Cooper, zal de verdere details mailen. Binnen een kwartier landt er een gepeperde factuur in de mailbox: 9.120 Britse pond. We bellen Howard met de mededeling dat we dat wel veel vinden. "Oh really?", acteert hij verbazing. "Het is logisch: onze kluizen kosten 100 pond per dag. Dus voor 76 dagen is dat 7.600 pond, en dan komt er btw bij."

We raadplegen Amin Harris per e-mail. Aangezien we bezig zijn de wens van zijn overleden vrouw te vervullen, kan hij ons misschien financieel bijstaan? "Ik lig nog steeds in het ziekenhuis op de intensieve zorgen", mailt hij terug - daartoe ondanks zijn ziekbed klaarblijkelijk wel in staat. "U hoeft niet zenuwachtig te worden, u bent sterk en moedig. In mijn gedachten ben ik steeds bij u."

Veel sussende woorden, weinig harde cash. "Ik heb alleen mijn kredietkaart bij me en daar staat niet genoeg op. Bovendien laat de dokter me hier niet gaan." We mailen terug dat we er nog een nachtje over zullen slapen.

Donderdag 31 juli

Amin Harris geeft per mail een steuntje in de rug: "Ik beloof u alle dagen van de rest van uw leven fijne momenten, nu u mij helpt in deze moeilijke tijd." Hij adviseert naar Londen af te reizen met een laptop, "zodat u me kunt schrijven als dat nodig is".

Zijn alter ego Frank Howard wordt intussen ongeduldig. Tegen halfdrie heeft hij al vier keer gebeld. "Ik vroeg me af of het lukt het geld bij elkaar te krijgen?" We zeggen dat we ermee bezig zijn. Kunnen we hem in een Skype-gesprek niet even in de ogen kijken voor we zo'n groot bedrag overmaken? "Nee, dat kan om veiligheidsredenen niet", antwoordt Howard. Als we nogmaals aandringen: "Mijn baas ontslaat me als ik met klanten ga Skypen."

Hij kan ons wel een identiteitsbewijs van Alice Cooper sturen, zodat we weten wie ons maandag komt ophalen. "Dat mag eigenlijk ook niet, maar ik begrijp dat u wilt weten met wie u zakendoet." Op het paspoort dat hij later stuurt, blijkt Alice Cooper geen shockrocker maar een keurige Britse van 39 jaar.

Het vertrouwen is gewekt. We hebben het bedrag bijna bij elkaar. Alice Cooper mailt de bankdetails: het geld kan naar een rekening in Kent bij Banco Santander op naam 'RGK'.

"Dat is waarschijnlijk de rekening van een katvanger", zegt Schep van de Fraudehelpdesk. "Mensen krijgen een paar honderd pond als ze hun nummer ter beschikking stellen."

Frank Howard hangt even later alweer hijgerig aan de telefoon: is de overschrijving al gedaan? We zeggen dat we nog 1.000 pond missen, die proberen we bij een vriend te lenen. "Daar hoeft u niet op te wachten, hoor", zegt Howard. "U kunt alvast 8.000 pond overschrijven en dan neemt u de resterende 1.000 pond mee als u maandag naar Londen vliegt. No problem at all."

Vrijdag 1 augustus

Howard belt opnieuw met de vraag waar het geld blijft. Hij wil een afschrift van de overschrijving zien, zodat hij een hotel en de chauffeurs kan regelen. Een uur later ontvangt hij van ons een geknutseld screenshot van een overboeking van 8.000 pond (10.083 euro), met de toevoeging dat ING heeft meegedeeld dat het geld maandagochtend op de Santander-rekening zal staan. We horen niets meer. Is Howard alvast feest aan het vieren?

Zaterdag 2 augustus

Zaterdagochtend belt Howard: er is een probleem. IBF Bonds heeft 24 uur nodig na ontvangst van de betaling voor de overdracht van de kluis. Aangezien de 8.000 pond pas maandag binnenkomt, kan de overdracht dus pas dinsdag plaatsvinden.

We zeggen dat we onze terugvlucht uitstellen. En heeft hij dat hotel nu al geboekt? Nee, maar dat gaat hij direct doen. Om elf uur 's avonds belt hij eindelijk: "Ik ben de hele avond bezig geweest om alles te regelen. Mijn vrouw heeft al een paar keer gebeld waar ik blijf, maar alles moet uiteraard in orde zijn voor uw aankomst. Ik stuur u nu de hotelgegevens."

Op zondagochtend bellen we de receptioniste van het Marriott Hotel in Kensington. Er is inderdaad een reservering. Helaas heeft Howard niet afgerekend. "U dient te betalen bij aankomst, de kamer kost 252 pond, inclusief ontbijt."

Dinsdag 4 augustus

Zou assistent Alice Cooper vanochtend echt klaarstaan in London City Airport om ons te ontvangen? Schep van de Fraudehelpdesk: "Als ze geen geld hebben ontvangen, is de kans klein dat de fraudeurs zich op het vliegveld vertonen."

---

Spanje arresteert Nigerianen voor internetfraude

In Spanje zijn vorige week 84 mensen aangehouden op verdenking van voorschotfraude. Het gaat voor het grootste deel om Nigeriaanse medewerkers van transactiekantoren zoals Western Union.

Volgens de Spaanse opsporingsdienst UDEF hebben de fraudeurs zeker 11,5 miljoen euro opgestreken bij 4.593 slachtoffers, voornamelijk Amerikanen, Canadezen en Duitsers. De inlichtingendienst trof tientallen valse paspoorten aan, waarvan veel met pasfoto's van bekende acteurs, sporters en politici.

Een anonieme oplichter in Nigeria zegt in The Los Angeles Times dat hij ongeveer 500 mails per dag verstuurt. Daarop krijgt hij gemiddeld zeven reacties.

"En als je eenmaal contact hebt kunnen leggen, is het voor 70 procent zeker dat je geld krijgt."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234