Dinsdag 12/11/2019

Docu's van nu portie Fictie bij de feiten

Voor veel mensen staat 'een documentaire' nog altijd gelijk met de WO II-reportages op Canvas of de uitstapjes van David Attenborough op de BBC. Op het Leuvense Docville probeert men al een decennium te tonen dat documentaires een volwaardig filmgenre zijn. Vanaf morgen schotelt het festival negen dagen lang een selectie documentaires voor, met nadruk op auteurscinema die het best tot zijn recht komt op een groot scherm.

Eén van de trends die dit jaar aandacht krijgen op Docville zijn de documentaires die narratieve elementen gebruiken uit de genrecinema. "Een soort blend van documentaire en fictie", zegt Frank Moens, Docville-directeur. "Daarmee bedoel ik niet zozeer dat er soms nagespeelde stukjes in zitten. Het wil vooral zeggen dat de film is opgebouwd, qua stijl en structuur, als een fictieproject."

In de selectie zit Cropsey, de documentaire uit 2009 die op dit vlak pionierde. "De filmmaker gaat er terug naar de plaats waar hij geboren is. In zijn jeugd deden er verhalen de ronde over een griezelig gebouw midden in de bossen, dat hij terug ging opzoeken. Hij koos ervoor om die film te presenteren als horrorfilm, met alle effectjes en spanningsopbouw en verhaalstructuur die eigen zijn aan het genre."

Auteurs op tv

Nieuw is dat Docville een categorie heeft om de beste tv-documentaire te belonen. Daarvoor zijn niet de traditionele tv-reportages geselecteerd die je pakweg in Telefacts ziet, legt Frank Moens uit. "Die zijn volgens een vaste formule gedraaid en daar heeft de regisseur niets in de pap te brokken. Nochtans is er op tv ook auteurschap te vinden. Bij Heylen en de herkomst zie je heel duidelijk de stempel van de maker, net als bij Onze jongens. Televisie is tegenwoordig vruchtbare grond voor auteurs, en dat is fijn: net als bij film herken ik bij documentaires graag aan de stijl wie hem heeft gemaakt. Net zoals je Scorsese en Spielberg uit elkaar kunt houden door hun beeldtaal, kan je twee goeie documentairemakers herkennen door naar hun films te kijken."

Al kan het bij veel documentaires nog beter, meent Frank Moens. "Heel veel documentaires vertellen hun verhaal door het letterlijk te vertellen, met een voice-over. Maar je bent aan het werk in het medium film: waarom gebruik je dus niet gewoon beelden om het narratief te drijven? Je kunt zeggen: 'In dit verlaten stadje in Amerika wonen nog maar twintig mensen.' Maar je kunt ook gewoon één beeld uitkiezen dat evenveel zegt: dat is nu eenmaal cinema."

Docville, van 1 tot en met 9 mei op verschillende locaties in Leuven. www.docville.be

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234