Gouden Vork

Dit zijn volgens u de drie beste restaurants van Brussel en Leuven

DM City gaat op zoek naar de Gouden Vork

Het was weer een spannende strijd, deze vijfde editie van de Gouden Vork. Tijdens de eerste ronde lieten jullie, de lezers van DM.city, van jullie horen en kozen de drie finalisten. Yves Desmet nam de zware taak op zich om het finale oordeel te vellen.

Bronzen Vork 2014: Les Connes

Aan panache ontbreekt het niet  

Een kwal in je logo, de provocerende naam Les Connes. Aan panache ontbreekt het chef ­Dorothée en haar vriendin Stefanie zeker niet. Bovendien belooft het visitekaartje een 'cuisine orgasmique' en waar vind je dat nog in deze tijden? In de gay-wijk van ­Brussel, dus.

©Johan Martens

Mijn lustgevoel, en zelfs mijn eetgevoel krijgt toch een kleine knauw wanneer ik vanuit mijn tafeltje recht op de grote vuilnisbak kijk die in de niet afgeschermde afwaskeuken staat. En ook de grijze plastic bak waar ook in bedrijfsrestaurants het bestek in wordt bewaard is niet echt lustopwekkend.

Mijn overbuurvrouw heeft het beter getroffen, want de rest van de zaal is met warme kleuren, rode veren en mooie zwart-wit foto's bekleed. De kaart is beperkt, met vier voorgerechten en vier hoofdgerechten. En eigenlijk is ze nog beperkter, want, zo maakt Stefanie ons diets, er zijn er maar van elk twee beschikbaar voor de lunch. Waarom dat zo is, wordt niet meteen duidelijk, maar het is blijkbaar te moeilijk of te lastig om de mise en place van al die gerechten al op het middaguur te doen.

De bediening toont overigens dat Brussel een echte tweetalige stad is, want met Nederlands alleen kom je er inderdaad geen stap verder. Of we dan die twee gerechten mogen proeven? Dat zou Stefanie niet doen, daar zijn ze volgens haar te copieus voor. Stilaan beginnen we te beseffen dat we eigenlijk blij mogen zijn met de dagschotel die inderdaad iedereen neemt.

Het is weer eens een ander horeca-concept, waarin je duidelijk wordt gemaakt dat je als klant toch vooral een lastige bijkomstigheid bent. Maar we krijgen toch een voorafje. Een scampi op een stokje met een mooi zoetzure dressing, een krachtig en goedgemaakt pompoensoepje. Maar wat mensen bezielt om een de smaakpapillen vastplakkend crème brûléetje van foie gras voor een maaltijd te geven, zal ik nooit begrijpen.

©Johan Martens
Share

Jammer dat Les Connes deze middag niet meer keuzemogelijkheden wil tonen

Uit de goede wijnselectie is er ondertussen een fles op tafel beland, maar aangezien Stefanie te druk bezig is met andere dingen, schenken we maar zelf in. Dat zullen we, op één uitzondering na, de hele maaltijd ook zelf blijven doen.

De dagschotel is een correct gebakken filet van dorade op een driekleurig bedje van mousses: eentje van tomatenblokjes, eentje van ricotta met pesto en eentje van een tartaar van aubergines. Misschien in textuur iets te veel de consistentie van babyvoeding, maar wel lekker, Dorothée kan dus koken. Alleen jammer dat ze het deze middag niet meer keuzemogelijkheden wil tonen.

Als desserts zijn de klassiekers tarte tatin en moelleux van chocolade beschikbaar. We vragen of we eerst de wijn mogen opmaken en bestellen vijf minuten later de twee. Dat blijkt lastig, want Stefanie had al twee moelleux doorgegeven aan de keuken, en dat moet nu dus veranderd worden, en daar lijkt ze niet echt blij mee. De tarte tatin is banaal en mierzoet, de moelleux van buiten ijskastkoud en van binnen gloeiendheet.

Over de prijs kunnen we niet klagen: 64 euro voor twee. Maar een orgastische culinaire ervaring? Niet echt, nee.

Keuken: 5/10 Bediening & sfeer: 5/10 Comfort: 5/10

Les Connes, Verversstraat 6, Brussel, www.lesconnes.be

©Johan Martens

Zilveren Vork 2014: Terra

Vers en seizoensgebonden gelden hier als regel  

Een wow-gevoel krijg je wel, als je binnentreedt in Terra. De trend is gezet voor een geslaagd etentje waar je getrakteerd wordt op goede producten voor correcte prijzen. Een dikverdiende tweede plaats.

©Robin De Raedt

Een prachtig herenhuis, met bakken licht die in de grote en hoge ruimtes binnenvallen. Mooie foodfoto's aan de muren, makkelijk zittende witte Eamesstoelen, een klein winkeltje bij het binnenkomen, een ruime open keuken. Veel verbeterd kan er niet aan worden, tenzij, zegt dan de kommaneuker in mij, door het lelijke klerenrek achter een gordijn te verbergen of in een zijzaaltje te zetten. Nu is het een puist op een voor het overige prachtig ingericht pand.

Terra hanteert openingsuren waar veel horeca-collega's jaloers op zullen zijn: alleen 's middags in de week en op vrijdagavond kan je er terecht. Als je daarmee voldoende omzet kan genereren, waarom zou je het dan niet doen? Er zijn twee menuformules: een dagschotel met een soepje voor 15 euro en een hoofdgerecht, een ruimer menu voor 25 euro.

En anders kan de (beperkte) kaart ook een uitkomst bieden, waar echt goede producten op te vinden zijn. En verrassende combinaties ook: buikspek met escargots en artisjok is niet iets wat je regelmatig tegenkomt. De Hendricksgin komt met een gewone te zoete Schweppes tonic en citroen, wat een minpuntje is in deze gin-gekke tijden.

Raar is dat, want de kok heeft dan weer wel een passie voor madera, getuige de mooie collectie aan de toog. Een onderschatte drank, nadat zijn imago kapot werd gemaakt door de kalfstong in maderasaus van onze voorouders.

©Robin De Raedt
Share

Een betere prijs-kwaliteit zal je moeilijk vinden in het Leuvense, al blijft het voor een studenten­budget net wat te hoog gegrepen

We starten met het soepje van het dagmenu, een krachtige paddestoelenvelouté, waar vers eekhoorntjesbrood in versneden is: de mensen hier weten hun seizoenen te gebruiken. Veel lekkerder en herfstiger dan dit zal een soepje niet gauw worden.

Aan een belendende tafel worden de duimen opgestoken voor de koolvisfilet die in het dagmenu volgt, maar zelf gaan we voor de vegetarische lasagne. Die is perfect al dente gepocheerd in een groentenbouillon, en ik vind er spinazie, champignons, courgette, kerstomaat en aubergine in terug, vergezeld van een lichte, getomateerde saus. Ook hier valt weer weinig op af te dingen. Vers en seizoensgebonden gelden hier als regel, wat in tijden van oprukkende voorgeprepareerde en/of diepvriesporties in de horeca altijd een compliment verdient.

Mijn buurvrouw smakt vergenoegd bij haar vissoep deluxe. De aardappelen had ik er zelf uit gelaten, maar de mooi gegaarde stukken vis, schelpdieren en toastjes met roux, in een goed gekruide, licht pittige soep kunnen op unanieme goedkeuring rekenen. Haar partner, die voor het grotere menu gekozen heeft, vindt het speenvarken met een rodekoolbereiding een opsteker.

Iets te veel restaurants in iets te weinig dagen laten hun tol voelen en ik kan er echt geen dessert meer bijhebben, maar gelukkig zijn er de tafelburen om me ervan te overtuigen dat de dame blanche met in huis gemaakt vanille-ijs, tot de betere in zijn soort behoort. Als zij tegen mij gelogen hebben, doe ik het nu ook tegen jou.

Terra werkt met correcte producten in zeer correcte gerechten. Een betere prijs-kwaliteit zal je bovendien moeilijk vinden in het Leuvense, ook al blijft het voor een studentenbudget net wat te hoog gegrepen.

Keuken: 8/10 Bediening & sfeer: 8/10 Comfort: 9/10

Terra, Frederik Linksstraat 5, Leuven, www.terra-leuven.be

©Robin De Raedt

De Gouden Vork 2014: 't Zwart Schaap

Een subtiele lunch op sterrenniveau  

In het hart van de historische binnenstad van Leuven, rechtover het stadhuis ligt restaurant 't Zwart Schaap. Een gevestigde, misschien ooit wat ingeslapen waarde, die nu gelukkig nieuw leven ingeblazen krijgt door de nieuwe uitbater Lieven Scheys en zijn chef-kok Laura Van Goethem.

©Robin De Raedt

We starten met een Hendricksgin volgens de regels der kunst, met vermicellireepjes van komkommer. De meesters van de stiel durven zich vaak verraden door van die speelse details. Als huis­champagne wordt Drappier geschonken, maar Lieven, die zich tijdens de maaltijd ook tot sommelier met kennis van zaken toont, vindt dat te veel Leuvense zaken hem al op de kaart hebben staan en kondigt een zoektocht naar iets nieuws aan. Ook dat duidt op drive en passie.

Een driegangenlunch is er voor 29 euro, en daarnaast is er een suggestiemenu van 49 euro voor drie gangen tot 69 euro voor vijf gangen. Dat is al wat duurder, maar de keuken toont zich wel zijn geld waard.

Als amuse is er een mooi romig soepje van rode biet, waarin zorgvuldig de grondsmaak die deze groente zo kan typeren is vermeden, en haar aardse karakter toch mooi doorkomt.

De tartaar van zeebaars is een voltreffer. De meeste chefs verkrachten dat gerecht door er te veel limoen of soja door te draaien. Chef Laura laat de vis in zijn subtiele smaakwaarde, met hooguit een lichte toets van aciditeit: een frisse binnenkomer, die uitnodigt tot meer. En ook weer het detail dat spreekt en waarover is nagedacht: van het vel is een krokante chips gemaakt, die crunch levert bij de zachte structuur.

©Robin De Raedt
Share

't Zwart Schaap trekt vleesliefhebbers aan, dat kan moeilijk anders met beenhouwerij Rondou als huisleverancier

Een caloriebom daarna moet kunnen: à la carte staat er een mergpijpje vermeld, een gerecht uit grootmoederskeuken dat in deze dieettijden haast taboe is geworden. De chef brengt het subtiel gepaneerd met wat frisse kruiden, die echter niet op kunnen tegen wat in wezen puur vet is. Een zoute zonde, en een bewijs dat de schepping niet volmaakt is, want waarom heeft men anders zoveel smaak gestoken in zoiets slechts voor de lijn?

't Zwart Schaap trekt duidelijk vleesliefhebbers aan, en dat kan ook moeilijk anders, want de huisleverancier is beenhouwerij Rondou, de beste slager van Leuven en verre omstreken. De betere Europese runderrassen, al dan niet met een paar weken rijping: voor de echte biefstukliefhebbers is dit een 'vaut le détour'.

Zelf kiezen we voor een stukje pluma, zoals de naam het zegt, een pluimvormig stukje uit de schouder van het ibericovarken, dat omdat het net iets meer met vet dooraderd is ook bijzonder sappig en smaakvol is. Het wordt vergezeld van warmoes en een butternutpompoenpuree. Perfect in balans en het is moeilijk de neiging te onderdrukken om nog een portie bij te bestellen.

Lieven Scheys heeft ondertussen bewezen dat hij de kunst beheerst om mooi complementaire aangepaste wijnen bij ieder gerecht te serveren, en geeft daar ook een goede uitleg bij, zonder te vervallen in een sprekende wijnencyclopedie.

Uit schuldbesef laten we de dessertkaart aan ons voorbijgaan. Dit was een sublieme lunch, eigenlijk op sterrenniveau. Daarom ook zijn geld meer dan waard. En een gouden vork, met felicitaties van de jury.

Keuken: 9/10 Bediening & sfeer: 8/10 Comfort: 7/10

't Zwart Schaap, Boekhandelstraat 1, Leuven, www.tzwartschaap.com

©Robin De Raedt

nieuws

cult

zine