Dinsdag 19/11/2019

Mode

Dit zijn de masters van de Antwerpse modeacademie: "Mode is een spiegel van de realiteit"

Beeld belga

In de massieve parkloods van het Antwerpse Park Spoor Noord stelden de studenten van de Antwerpse modeacademie dit weekend hun collecties voor aan het grote publiek. Dat deed de academie dit jaar in samenwerking met haar Brusselse tegenhanger La Cambre. Samen wilden de instellingen niet enkel een artistiek, maar ook een politiek statement maken: samen sterk tegen terrorisme.

De eindejaarsshow van de Antwerpse modeacademie stond dit jaar volledig in teken van de terroristische aanslagen die niet alleen Parijs, maar ook hartje Brussel opschrikten. Samen met zijn studenten wilde creatief directeur Walter Van Beirendonck laten zien dat mode - zoals sommigen misschien nog mogen geloven - helemaal geen oppervlakkig gegeven is, maar een kunstvorm die net als alle andere kunsten bepaald wordt door wat er in de wereld gebeurt.

"Mode, als allereerste vorm van street-art, is een reflectie van dingen die er in de samenleving rondom ons hangen", zegt hij daarover in Mirror Mirror on The Wall, Who is The Fairest of Them All, het magazine rond het einddefilé dat speciaal werd opgesteld om die boodschap mee te helpen uitdragen. Naast dat magazine, met een uitdagende titel en een glanzend zilveren cover, moest ook een gigantische spiegelwand aan het begin van catwalk het publiek voortdurend aan het 'weerspiegelende' karakter van mode herinneren.

Dat de collecties stuk voor stuk artistieke uitwassen zijn van dingen die in onze samenleving de ronde doen, mocht duidelijk zijn. Vooral de silhouetten van de zes afstuderende masterstudenten werden ondersteund door een stevig verhaal waarin maatschappelijke invloeden en een persoonlijke interpretatie daarvan moeiteloos in elkaar over leken te vloeien.

1. Charlotte De Geyter Pittoors

Een studente die een van de voornaamste knelpunten van deze tijd knap in beeld - en textiel - wist om te zetten, is Charlotte De Geyter Pittoors. Met haar collectie 'How to Catch a Fish' refelecteert De Geyter Pittoors op de flitsende snelheid waarmee onze wereld vandaag voortraast en op de invloed die dat uitoefent op ons menselijk geluk. "Ergens las ik het zinnetje 'We catch the fish faster than they procreate', zegt ze. "Dat vond ik erg typerend voor de manier waarop we nu leven." In haar creatieproces ging de ontwerpster dan ook op zoek naar de dingen die een mens wel gelukkig maken, maar waar we vandaag al te vaak aan voorbij dreigen te lopen.

"Ik nam de tijd om een stap terug te zetten, om opnieuw rust en tijd te vinden en van daaruit de creativiteit te laten stromen." Die rust vond De Geyter Pittoors vooral in de natuur, en dat toont zich ook in haar collectie: naast een fris kleurgebruik, waarin vooral wit en diepgroen de overhand nemen, stralen de silhouetten ook stuk voor stuk een zekere lichtheid uit. Het geheel doet aan als een vrolijke en speelse wandeling op een heerlijk zonnige zomermiddag, waarvan we bijna vergeten waren hoe mooi die wel niet was.

Beeld belga
Beeld belga

2. Emmanuel A. Ryngaert

Reyngaert vond de inspiratie voor zijn collectie in het modulaire interieurdesign zoals dat in de jaren 60 werd beoefend door ontwerpers als Charles en Ray Eames in de Verenigde Staten. Dat modulaire concept wilde de ontwerper combineren met een meer kinderlijke vibe van naïviteit. Die vond hij bij Mecanno, het montagespeelgoed waarbij metalen plaatjes met behulp van vijzen en boutjes samengesteld kunnen worden tot ontelbare creatieve constructies. Het resultaat is een vrij abstract figuratieve collectie waarin strakke figuren en onversneden silhouetten de boventoon voeren.

Bijzonder is dat aan de kledingstukken bijna geen knip en naaiwerk te pas komt: "Dankzij een lasertechniek konden veel stuks in één stuk worden uitgesneden", zegt de ontwerper daarover. Op die manier wil hij mode als een soort 'sharable software' naar voren brengen: dankzij de digitale techniek door iedereen ter wereld op dezelfde uniforme manier te verkrijgen.

Beeld belga
Beeld belga

3. Jannike Sommar

Jannike Sommar haalde de mosterd voor haar collectie bij de hedendaagse populaire televisiecultuur, met name bij de fel bekeken Netflixserie 'Orange is the New Black', een serie over het leven in een Amerikaanse vrouwengevangenis. Sommar was niet alleen geïntrigeerd door het harde en vaak meedogenloze leven van sterke vrouwen in de gevangenis, maar ook door de manier waarop al die vrouwen in erbarmelijke omstandigheden toch elk nog hun persoonlijkheid krachtig overeind weten te houden. "Elk personage in de serie maakt gebruik van persoonlijk materiaal om door de eenheidsworst van hun gevangenisplunje te breken", zegt ze daarover in Mirror Mirror On The Wall.

Naast de verscheidenheid is er volgens Sommar echter ook één ding alle vrouwen in gevangenschap met elkaar verbindt: elk van hen wordt bepaald door een stekend gemis van geliefden wiens leven zich buiten de muren van hun gedwongen isolement gewoon voortzet. Dat gemis wordt door Sommar mooi in beelden omgezet door typografische slogans in haar ontwerpen te verwerken en briefcorrespondentie als een accessoire met haar modellen mee de catwalk op te sturen. Ook de wirwar van grafische boodschappen zoals je die vindt op elke vrij plekje van een gevangenismuur - of openbaar toillet - krijgen een plekje.

Beeld belga
Beeld belga

4. Jennifer Dols

Jennifer Dols vond de inspiratie voor haar collectie 'La Belle Est La Bête' dan weer bij Jean Cocteau's filmische bewerking van La Belle et le Bête. Maar anders dan bij de film en bij het originele sprookje zijn 'de schone' en 'het beest' hier één en dezelfde persoon. De collectie vertelt het verhaal van een meisje dat geplaagd wordt door nachtmerries, slapeloze nachten en waanbeelden die haar doen geloven dat ze af en toe een nachtelijke transformatie ondergaat: die van schone naar beest. Echte rust en vrijheid vindt het meisje pas als ze haar gebroken schoonheid kan omarmen en de beestachtigheid in zichzelf de vrije loop laat.

Met haar collectie lijkt dus ook Dols de maatschappij van vandaag een beetje op de korrel te nemen: hoe al te hoge idealen en prestatiedruk vaak uitmonden in jeugdige excessen van drank en drugs, van een willen, maar niet kunnen, naar een afglijden in vermijding. Echte innerlijke rust zal er waarschijnlijk pas gevonden worden als er afstand gedaan wordt van de utopie en er ruimte komt voor de eigenheid van het unieke individu in zijn meest bizarre - en soms ronduit weerzinwekkende - gedaanten.

Beeld belga
Beeld belga

5. Shone Puipia

De Thaise ontwerper Shone Puipia vond de basis voor zijn silhouetreeks eveneens in de filmische wereld, met name bij 'Panic At Hanging Rock' van Peter Weir (1975), een film over een viertal jonge vrouwen die tijdens een schooluitstap naar Hanging Rock afwijken van de groep om er daarna nooit meer naar terug te keren. "Als uitgangspunt voor mijn ontwerpen nam ik de meisjesfiguren uit de film, maar beeldde voor hen dan een alternatieve storyline in", zegt hij in Mirror Mirror On The Wall. "Ik creëerde een soort van parallel universum waar de meisjes naar verdwenen waren en waar alles een tikje wilder, rauwer en mystieker was."

Die transformatie van braaf schoolmeisje, naar een iets wildere, bestiale bosnimf trekt zich door in de ontwerpen van Puipia. De basis van het ontwerp gaat vaak uit van een licht wit onderstuk, dat vervolgens met kleur en materialen als vilt en rijgsnoeren wordt verzwaard. Gebruik van intense kleuren - zoals rood, koningsblauw geel en paars - voegen samen met pluimen en bont een beestachtige component toe.

Beeld belga
Beeld belga

6. Timo Zündorf

'Brink' van Timo Zündorf gaat dan weer heel specifiek in op de manier waarop de mens zijn kleding kan gebruiken om stelling in te nemen tegenover de wereld. Als geen ander lijkt Züdorf ervan overtuigd dat de manier waarop mensen zich kleden, een reactie is op wat er in de wereld rondom hen gebeurt. In een chaotische wereld als die van vandaag vol wilde aanslagen, angst en terreur vertaalt zich dat in een harde, luide en ietwat weerbarstige mode. Eentje met voldoende stekels om zich te beschermen.

Die agressiviteit zien we ook terugkomen in de ontwerpen van Zündorf zelf: als basis neemt hij vaak een strakke en zuivere look - zoals een geruit herenkostuum of een maagdelijk wit gewaad. Dat geheel wordt vervolgens volledig verknipt en terug bij elkaar geplakt volgens eigen interpretatie, als was het een collage. Het resultaat is een erg street-style-achtige, stoer en forse maar toch bijzonder stijlvolle reeks van silhouetten.

Beeld belga
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234