Woensdag 01/04/2020

Standpunt

Dit lijkt op een wraakoefening op de samenleving

Bart Eeckhout.Beeld Eva Beeusaert

Bart Eeckhout is opiniërend hoofdredacteur van De Morgen.

Het leek zo'n dag te worden waarop voor veel media het belangrijkste binnenlandse nieuws zou komen van de aanhoudende kans op onweer. Op onze ochtendlijke redactievergadering werd, geheel toevallig, nog luimig het onderwerp Luik aangesneden. Voor steeds meer Franstalige Brusselaars, zo ving een collega op, is Luik een uitwijkplek aan het worden voor de te drukke, te dure hoofdstad. Luik, zo klonk het eensluidend ter redactie, is een prettige, onderschatte stad.

Amper een uur later is Luik om geheel andere redenen internationaal nieuws geworden. Een man schiet twee politieagenten en een voorbijganger dood (en komt ook zelf om). Een daad van gruwel voor de slachtoffers, hun nabestaanden en iedereen die zich met hen van dichtbij of veraf verwant voelt.

Veel blijft nog onbekend. Dat noopt tot bescheidenheid bij de interpretatie. Toch lijkt het zo dat de dader bewust politiemensen als slachtoffer heeft geviseerd. Ooggetuigen viel een kille vastberadenheid op. Dit lijkt op een wraakoefening op een samenleving. Dat mag je een (terreur)aanslag noemen.

Wat we weten van het profiel van de dader wijst op een bijna absurde manier naar het cliché van een bepaald type 'terrorist'. Totale mislukkeling, ook als crimineel; marginaal en gewelddadig, mogelijk geradicaliseerd in de gevangenis, hoewel nog maar moet blijken hoe diep die plotselinge islambekering precies reikt.

Het plaatje ziet er al te bekend uit. Te vaak zijn gevangenissen broeihaarden voor verdere criminele radicalisering, al dan niet onder religieus of ideologisch voorwendsel. Juist een groep die op zoek is naar een snipper identiteit in het mislukte leven, ziet er een kans om wraak te beramen op de samenleving. Want voor alle mislukkingen wordt de verantwoordelijkheid natuurlijk nooit bij zichzelf gelegd.

België is niet het enige land waar die riskante ontwikkeling maar moeilijk valt af te stoppen. Dat maakt de gevolgen niet minder verontrustend.

Dit is niet de plaats of het moment om verantwoordelijkheden of schuld aan te wijzen. Eerst moet er ruimte zijn voor medeleven met de slachtoffers, en dus voor terughoudendheid.

Ook zonder dat meteen de politieke blame game op gang wordt getrokken, ontsnappen we evenwel niet aan de vaststelling dat er iets niet goed is gegaan. Het is alleszins merkwaardig dat vrij snel na de feiten de aanslagpleger kan worden geportretteerd als een gewelddadige recidivist en als iemand die bij de Staatsveiligheid staat gesignaleerd als 'geradicaliseerd'. Als dat allemaal geweten is, had de samenleving dan geen betere bescherming verdiend tegen deze man?

Dit is geen roep om een schandpaal. Bij de dood van de kleine Mawda door een politiekogel is het niet gelukt om sereen na te gaan wat zo tragisch is fout gelopen. Laten we hopen dat het bij de aanslag op politieagenten en een voorbijganger wel lukt om met kalmte en koelbloedigheid de juiste lessen te trekken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234