Donderdag 21/11/2019

'Dit keer zijn we veel dieper gegaan'

Van hun debuut I § das pop verkochten ze in Europa zo'n 25.000 stuks en drie jaar lang speelden ze diverse buitenlandse podia plat. Maar ondanks dat succes bleek hun platenmaatschappij niet echt kwistig met steun. Net als stadsgenoten Arid, Thou, Gorki en Pieter Jan de Smet zijn de heren van das pop tegenwoordig dus op zichzelf aangewezen. Rouwstemming in Gent? Welneen. Met haar nieuwe cd The Human Thing, die op Valentijnsdag uitkomt, zet de groep immers een reuzenstap vooruit. 'We musiceren nu minder met het hoofd en meer met het hart.'

Gent

Eigen berichtgeving

Dirk Steenhaut

We spreken af in de Gentse Minardschouwburg, een van de plekken die in het opnameproces van The Human Thing een cruciale rol hebben gespeeld. "Dit was onze speeltuin", vertelt zanger en toetsenman Bent Van Looy. "Een ander deel van de tracks kwam tot stand in een woonhuis in Antwerpen en mixen deden we in een studio in Düsseldorf. Het was echt een wedren tegen de tijd." Gitarist Reinhard Vanbergen is er blijkbaar nog niet helemaal van bekomen: terwijl de drie andere bandleden zich van hun promotionele taken kwijten, doet hij een dutje op de bank.

Jullie nieuwe langspeler was blijkbaar een uitputtingsslag: een half jaar lang hield das pop er werkdagen op na van achttien uur en langer.

Bent Van Looy: "Ja, maar dat was uiteraard niet de bedoeling. Onze vorige cd was erg leuk om te maken, alleen klonk hij nogal clever en bedacht. Deze moest dus anders worden: directer, spontaner, natuurlijker. In onze naïviteit dachten we dat het sneller zou gaan, maar achteraf bleek dat zo'n organisch klinkende plaat juist veel meer tijd in beslag nam. Vooral omdat we nogal streng voor onszelf zijn geweest en geen deadline hoefden te halen. In zo'n situatie ben je automatisch geneigd wat langer aan details te prutsen."

De samenwerking met jullie vorige platenmaatschappij is stopgezet. Ontevreden over de manier waarop jullie debuut aan de man werd gebracht?

Bassist Niek Meul: "Integendeel, in die periode was er geen vuiltje aan de lucht. Maar we wilden aan een nieuwe plaat beginnen en het duurde verschrikkelijk lang voor we daar groen licht voor kregen. Er kwam nauwelijks reactie. Dus dachten we: dan doen we het maar zelf."

Van Looy: "Waarschijnlijk zaten ze toen bij PIAS met andere dingen in hun hoofd. Zoals je weet gaat het tegenwoordig niet zo goed met de muziekindustrie: de platenverkoop loopt drastisch terug. Dat zal wel mee hebben gespeeld."

Jullie tweede cd komt uit in eigen beheer. Uit bittere noodzaak of omdat jullie zelf meer controle wilden?

Meul: "Wel, we hadden er echt zin in. We wilden af van dat wereldwijde contract, want het remde onze mogelijkheden meer af dan dat het ons vooruit hielp. De manier waarop we nu werken is stukken eenvoudiger en efficiënter. We nemen alle beslissingen zelf, kunnen voor ieder territorium aparte licentieovereenkomsten sluiten en zijn in staat veel korter op de bal te spelen. Niets dan voordelen dus."

Jullie eigen label heet Francorchamps Records. Zijn jullie formule-1-freaks?

Van Looy: "Neen, maar het klinkt goed. Francorchamps ligt in de buurt van Spa en dat vind ik een mooie streek Plus: nu het circuit gedoemd is te verdwijnen, is het onze manier om de naam van een Belgische klassieker in ere te houden." (lacht)

das pop heeft een mooie, dromerige soundtrack geschreven voor de film Les enfants de l'amour van de Gentse cineast Geoffrey van Enthoven. Waarom is die nooit uitgebracht?

Van Looy: "We hebben nog wel meer rustige of instrumentale nummers opgenomen, ook tijdens de sessies voor The Human Thing, en die minimalistische aanpak ligt ons wel. We spelen met het idee binnenkort een soort van B-plaat uit te brengen, waarop ook die onderbelichte kant van das pop eens aan bod komt."

Meul: "We willen nog meer muziek voor films schrijven, al vergt het wel een heel andere aanpak: je bekijkt alle scènes, snuift de sfeer op en met een half oog op de beelden sla je aan het experimenteren. Je werkt natuurlijk ten dienste van de cineast. Zo hebben we zelfs foute gabberhouse moeten maken."

Op I § das pop gingen jullie op zoek naar 'pop perdue', een vorm van popmuziek zoals die volgens jullie hoorde te klinken. Op The Human Thing komen jullie veel warmer en persoonlijker uit de hoek.

Meul: "Dat komt omdat we nu alles zelf hebben gedaan. Iedere noot hebben we zelf geschreven en opgenomen, ieder kabeltje hebben we zelf ingeplugd. En we zijn ook allemaal betere songwriters geworden. Dit keer zijn we veel dieper gegaan."

Van Looy: "Ons debuut was eigenlijk een postmoderne conceptplaat; een soort van manifest. We wilden toen iets maken dat koud en beredeneerd was. Ook de visuele kant was strak gestructureerd. We presenteerden alles in één pakket, dwongen al onze songs in hetzelfde uniforme keurslijf en ieder onderdeeltje van onze muziek moest pop uitstralen. Het was een metaplaat, hé? Pop over pop. Onze nieuwe plaat gaat meer over onszelf.

"Voor The Human Thing hebben we enorm veel nummers bedacht en die hebben ons vanzelf in een bepaalde richting gedreven. Het was een trial-and-error-proces: in de periode toen we hier in de Minardschouwburg opnamen, hebben we ongeveer alles uitgeprobeerd, van koperblazers tot een kinderkoor. Maar veel van die dingen hebben we achteraf ook weer weggegooid, omdat ze niet bleken te werken. We zijn meer dan eens van nul herbegonnen. Het moeilijkste was de geselecteerde nummers zo te rangschikken dat ze een reis van punt A naar punt B suggereerden."

Meul: "Als je tien dagen intensief aan een track hebt gewerkt en dan vaststelt dat hij toch niet je dat is... Dat zijn verdomd moeilijke momenten."

Van Looy: "Tja, dan moet je hard zijn. De enige relevante vraag is: ondergraaft het de plaat als geheel? En is het antwoord ja, dan weg ermee."

Is jullie nieuwe richting het gevolg van toegenomen zelfvertrouwen?

Meul: "We hebben in de voorbije twee jaar veel gespeeld, ook in het buitenland. Daardoor zijn we betere muzikanten geworden en durven we ook meer."

Van Looy: "Tekstueel zowel als muzikaal was het voor ons noodzakelijk een stapje verder te gaan. Ten tijde van ons debuut citeerden we er maar op los, toonden we meteen ons hele referentiekader: dit is voor ons pop; die ingrediënten horen er allemaal in."

Meul: "In sommige nieuwe nummers zul je nog wel een sfeer of een gevoel herkennen uit platen van ELO, Eminem of 10cc. Maar dit keer zijn er minder verwijzingen."

Ook nu zijn jullie weer met Phil Vinall scheep gegaan. Wat maakt hem tot de ideale producer voor das pop?

Meul: "Hij is gewoon een van ons. En muzikaal denkt hij ook met ons mee. Meestal gaat het om kleine dingen hoor, maar het leuke is dat we elkaar goed aanvoelen. Phil is zeker geen blasé Engelsman, hij heeft zich als producer nooit boven ons gesteld. Dat zou trouwens niet gewerkt hebben: daar zijn we te eigenzinnig voor."

Van Looy: "Phil is iemand die op een intensieve manier in de groep opgaat. Dat was ten tijde van onze debuut-cd ook al zo. Toen was hij voor ons nog de meester. Die opnamen van I § das pop waren een feest: we waren immers groentjes en dus makkelijk te imponeren. Sindsdien zijn we enorm gegroeid: technisch weten we nu onderhand wel hoe we iets moeten opnemen. Daardoor lagen de verhoudingen nu een ietsje anders en waren we minder gauw tevreden."

Een vaak terugkerend thema op The Human Thing is escapisme. Songs als 'Never there', 'Another World' en 'The Machine' hebben allemaal iets met vluchten te maken.

Van Looy: "Dat is waar. 'Let's just get out of here' is een zin die in de liedjes regelmatig opduikt."

In 'The Machine' lijk je je van alle mogelijke vormen van ballast te willen ontdoen: je lichaam, opinies, geslachtsorganen, geld, religie...

Van Looy: "Wel, de wens bevrijd te worden van iedere druk van buitenaf is mij niet vreemd. Ook als ik thuis zit, blijft das pop voortdurend mijn gedachten beheersen en dat is niet gezond, zeker niet voor de mensen uit mijn onmiddellijke omgeving. Zelfs al zit ik gezellig met iemand te kletsen of maak ik plezier tijdens een feestje, dan nog blijft de groep mij bezighouden. Deel uitmaken van das pop is echt wel heavy. Dat drummer Tom Kestens onlangs is opgestapt is daar een van de gevolgen van. Want persoonlijke conflicten zijn er nooit geweest."

Jullie zijn nu met zijn vieren. Heeft dat geen invloed op de chemie van das pop?

Van Looy: "Waarschijnlijk wel. Maar eigenlijk is dit 'back to the future': je moet weten dat we vroeger lang een kwartet zijn geweest. Ach, wat ook de line-up was, we hebben altijd al ruzie gemaakt. Maar we maken ook veel plezier. We kennen elkaar al sinds ons zestiende en eigenlijk zijn we als broers voor elkaar. We zien elkaar iedere dag. Tijdens de opnamen van onze cd hebben we zelfs met zijn allen twee maanden in dezelfde kamer geslapen. Het rare is dat we elkaar desondanks niet beu raken. Onlangs ben ik zelfs samen met Niek op reis geweest. Om hem eh... beter te leren kennen." (algemeen gelach)

Nog even terug naar 'The Machine'. 'I am the machine / I work for you until my battery's low'. Het zou zowaar over een dildo kunnen gaan.

Gitarist Lieven Moors: "Gek, maar dat heb ik onlangs ook zitten bedenken."

Van Looy: "Ha, je hebt daar een punt. (grinnikt) Laatst ontmoette ik iemand die zelfs dacht dat 'The Human Thing' een dans was. Het maakt niet uit, zolang je de sfeer van het nummer maar aanvoelt. Een goeie popsong berust op een combinatie van factoren en vaak zijn het net de contrasten die het zo mooi maken."

'We Live Again' is doordrongen van het Gentse nachtleven. Is das pop een groep van feestvarkens?

Van Looy: "De laatste tijd wel. We gebruiken geen harddrugs of dat soort dingen, maar we drinken wel veel."

Meul: "We amuseren ons gewoon graag. Na een lange dag in de studio ben je wel aan een biertje toe."

Van Looy: "En tijdens tournees is het in de bus ook altijd gezellig. Twee jaar lang ben ik nauwelijks de deur uit gegaan: ik vond het veel leuker thuis boekjes te zitten lezen. Toen had ik nog een hekel aan cafés, maar vandaag ben ik een gretige uitgaander."

Wat opvalt aan The Human Thing is de stilistische veelzijdigheid. Jullie muzikale palet is breder geworden: ik hoor country, disco, elektropop...

Van Looy: "Hmm. We hebben de nummers niet langer in één bepaalde richting geforceerd, maar ze individueel gegeven waar ze om vroegen. Als we nu een eigen gezicht tonen en stilaan bezig zijn een eigen sound te ontwikkelen, komt dat doordat we ons muzikale vocabulaire beter beheersen. 'All Wrong' is bijvoorbeeld het resultaat van het feit dat ik het afgelopen jaar veel naar Nick Drake heb geluisterd."

Hoe ver reikt jullie ambitie eigenlijk?

Meul: "Zover als deze plaat ons brengt."

Van Looy: "Voilà. Ons hoogste doel is niet een keer op Rock Werchter te mogen staan, ook al spelen we er graag. We willen zoveel mogelijk optreden en het liefst zover mogelijk over de grens. We vinden de muziek die we vandaag spelen erg goed en hopen dat andere mensen ze ook goed vinden. Zo eenvoudig is het."

De cd The Human Thing van das pop verschijnt op 14 februari bij Francorchamps Records en wordt verspreid door EMI.

'We kennen elkaar al sinds ons zestiende. Eigenlijk zijn we als broers voor elkaar. We zien elkaar iedere dag'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234