Donderdag 24/09/2020

ColumnJohn John & Missy

Dit is je grootste opvoedkundige kopzorg: de aantrekkings­kracht van het scherm

Beeld Damon De Backer

Bart Eeckhout is hoofdredacteur bij De Morgen en papa van John John (10) en Missy (6).

John John: “Papa, zeg me na. Jij…”

Jij: “Jij...”

Hij: “… krijgt…”

Jij: “… krijgt …”

Hij: … Fortnite.”

Jij: “NEEN!”

Het heeft nog lang geduurd, maar nu neemt de druk hand over hand toe. Net zoals miljoenen andere ­kinderen en tieners wil je zoon graag Fortnite kunnen spelen op de computer.

Voorlopig wijkt het verzet niet. Je moet ergens een streep in het zand zetten, en bij jullie is ze tot nader order hier getrokken.

Te gewelddadig en te cynisch voor een tienjarig kinderhoofd, luidt het gezamenlijke oordeel van vader en moeder. Het ­argument wordt weggewuifd. Trots toont zoonlief hoe hij zombies bij bosjes neermaait in Minecraft en gewapend banken overvalt in Roblocks. Hoezo zou Fortnite dan plots te gewelddadig zijn?

Uiteindelijk blijft enkel het gezagsargument over. “Geen Fortnite, omdat ik het zeg.”

Natuurlijk speelt daar een zekere pedagogische paniek mee. Je Fortnite-fobie staat symbool voor de onzekerheid over die immense, voor ouders onbekende virtuele jungle waar je kinderen zich vooralsnog blijmoedig een weg door banen. Tot hoe ver laat je hen vrij die nieuwe wereld te verkennen? Hoe ver zal te ver zijn?

Dit is, in alle ernst, je grootste opvoedkundige kopzorg: de aantrekkingskracht van het alomtegenwoordige scherm. Het is elke dag weer de belangrijkste kwestie: hoe lang mogen ‘ze’ op een scherm kijken? En hoe gaan we ze ervanaf krijgen? Een tijdslimiet bepalen, is een goed begin, maar je hebt ook maar beter een alternatief achter de hand.

Gaandeweg hebben jullie enige dubbelzinnigheid moeten toelaten in het schermbeleid. Samen gezellig op de bank een gezinsfilm kijken, telt niet echt mee qua scherm. Voor spelen met de console bedachten jullie zelfs de term ‘sociaal gamen’, omdat de kinderen tenminste samen Mario kunnen laten springen of karten. Maar uiteindelijk blijft een scherm een scherm.

Over het algemeen geldt ‘ABY’ als opvoed­regel: anything but YouTube. John John treedt de regel zo vaak als kan met de voeten. Niks vindt hij leuker dan op het ­videokanaal kijken hoe ­anderen minecraften, robloxen en, welja, fortniten. Je wantrouwt het algoritme dat je kind steeds dieper zijn jungle in lokt. Door te babbelen met hem en geïnteresseerd mee te kijken probeer je zo lang mogelijk zijn hand vast te houden.

“Het is gek”, zeg je tegen je zoon. “Vroeger hield ik zelf helemaal niet van wandelen, pas sinds jullie er zijn vind ik het leuk.” Jullie stappen nu door het bos, jij met je zoon wat achterop. Samen eropuit trekken is een van de alternatieven voor binnen zitten, waar de schermen overal zijn. “Ik vind wandelen saai”, zegt John John geheel voorspelbaar. “Dat begrijp ik”, antwoord je. “Je moet eerst papa geworden zijn om te weten hoe leuk het is.” Je weet: straks zal hij met een stok over een beek springen, door kloven crossen en in een boom klimmen, en dan vragen: “Wanneer gaan we naar huis?”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234