Vrijdag 24/01/2020

Dino Marley

et paradijs op aarde ligt voorbij de tempels van Jogjakarta en de vijfsterrenresorts van Bali, op anderhalf uur vliegen van Denpassar, waar je landt in een luchthaven met één landingsstrook en een gebouwtje kleiner dan de gemiddelde kleuterschool in Vlaanderen, waar ze de bagage door het venster aangeven. Welkom op Flores.Het havendorpje Labuan Bajo ligt, zoals de rest van Indonesië, vol afval, maar los daarvan is het een prachtig gehucht aan een baai met fantastisch uitzicht op een helder blauwe zee, omringd door bergen. Het is de uitvalsbasis voor trips naar de eilanden Rinca en Komodo, waar de komodovaranen nog in het wild leven: de grootste varanen ter wereld die tot drie meter lang worden. In het Engels worden ze dragon genoemd, wat beter omschrijft hoe de beesten eruitzien. Oog in oog staan met zo’n draak van meer dan twee meter is een nauwelijks te evenaren ervaring, maar de boottrip ernaartoe was zo mogelijk nog indrukwekkender. Samen met een Nederlands koppel boekten we een boot voor drie dagen en twee nachten, waarbij je op het dek moest slapen, en het valt niet te beschrijven hoe het voelt wanneer je dobbert tussen onbewoonde eilanden met witte stranden, waar je helemaal alleen op deze wereld kunt snorkelen.Terug aan land leerden we Dino kennen, afkomstig uit Maumere, in het oosten van Flores, volgens hemzelf de enige chauffeur én gids op het eiland die vloeiend Engels spreekt, volgens ons de vreemdste kwast die we de voorbije twee maanden zijn tegengekomen (en wees gerust: er zat wat tussen). Dino Lopez is dertig, ziet eruit als een kruising tussen Bob Marley en Lenny Kravitz, maar met kroezelhaar in plaats van dreadlocks. Hij werkte drie en een half jaar in een Amsterdamse coffeeshop, houdt van illegaal streetracen en vindt zichzelf way too cool voor dit eiland, waar ze je navelstreng in de voortuin van je ouderlijke huis begraven, zodat je voor altijd met je roots verbonden blijft.Vier dagen lang vertelde Dino tegen ons en tegen de leuke Amerikaanse meisjes die met ons meereisden verhalen over de cultuur van Flores, over de seksindustrie in Indonesië die gefinancierd wordt door hypocriete moslims uit Saoedi-Arabië en over toeristen die hij heeft rondgevoerd, zoals het Franse koppel dat een kingsize bed wilde en voor wie geen enkel van de goedkope hotels op Flores goed genoeg was. Uiteindelijk liet hij hen uitstappen op een voetbalveld, zwierde hun zakken uit zijn auto en zei ‘voilà, hier is jullie kingsize bed’, en reed toen de nacht in met zijn jeep, getuned van hier tot in Tokio, met in de koffer een geluidsinstallatie waarvan de verzamelde Vlaamse Johnny’s in hun broek zouden doen.Dino’s temperament was even gevarieerd als zijn muziekcollectie en kon sneller omslaan dan het weer in de bergen van Flores, maar cruisen door het schitterende landschap, met op de achtergrond Jack Johnson, de Chili Peppers, Manu Chao, Ben Harper of - helemaal op het einde - Bob Marley is van het allermooiste wat ik ooit heb meegemaakt. Don’t you worry/about a thing/’cause every little thing/is gonna be allright.Flores telt maar één weg, van west naar oost. De Flores Highway is niet breder dan één rijvak op een Vlaamse provincieweg en kronkelt over vulkanen en langs de oceaan, tussen de mooiste en groenste rijstvelden ter wereld, met paarden en buffels en geiten vastgebonden langs de weg, waarover af en toe een paar aapjes rennen, tussen cacao-, vanille-, kaneel- of kruidnagelplanten.Passeerden we een paar houten huizen, dan liepen alle kinderen van het dorp Dino’s auto achterna. Het enige wat ze wilden, was dat we een foto van hen namen en vervolgens het schermpje van de kodak lieten zien, waarna ze zich een bult lachten met henzelf. Photo, Mister! Photo, Mister! En in het prachtige authentieke dorp dat we bezochten, waar het traditionele animistische geloof zich op een fascinerende manier met het katholicisme heeft vermengd, vertellen de kinderen wellicht nog altijd dat ze met die lange blanke meneer uit België en dat meisje uit Californië hebben gevoetbald.Nadat Dino ons ’s avonds dronken had gevoerd met arak, de plaatselijke sterke drank, nam hij ons om middernacht mee naar de natuurlijke hot springs, waar we helemaal alleen konden baden onder het licht van de maan en duizend sterren. En de laatste avond nodigde hij zijn vier reisgezellen uit in zijn huis, waar zijn vrienden speciaal voor ons gigantische vissen op de barbecue roosterden, terwijl we nog meer arak dronken en luisterden naar de cd’s die ik voor Dino had gebrand.Flores ligt niet off the beaten track. Er zijn backpackers die het ons hebben voorgedaan, en er zullen er nog veel meer zijn die het ons zullen nadoen, nu de pracht van het eiland steeds bekender wordt. Maar vooralsnog is het niet weggelegd voor toeristen die ’s avonds een kingsize-bed en ’s morgens croissants met kaas willen. Vul je rugzak, vlieg erheen, geniet van het ruwe en authentieke landschap, maar vertel het nadien vooral niet verder. En doe de groeten aan Dino.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234