Zondag 07/08/2022

InterviewFamilieklap

Dina en Hans Tersago: ‘Ik vond het vervelend dat iedereen plots Dina zat aan te gapen’

Dina Tersago en broer Hans. 'Mocht ik mijn jeugd kunnen herbeleven, dan zou ik toch wat meer buiten de lijnen kleuren, en voor een tweede zit gaan zoals mijn broer.' Beeld Tine Schoemaker
Dina Tersago en broer Hans. 'Mocht ik mijn jeugd kunnen herbeleven, dan zou ik toch wat meer buiten de lijnen kleuren, en voor een tweede zit gaan zoals mijn broer.'Beeld Tine Schoemaker

De oudste is 43 en staat bekend als immer goedlachse presentatrice. Rebelleren deed ze als puber nooit, tot ze zich inschreef voor Miss België, wat de jongste dan weer heel typerend vond. Die is 40 en leerkracht lichamelijke opvoeding. Dina en Hans Tersago, zus en broer.

Sophie Pycke

DINA

“Ik was een voorbeeldige puber, meer nog, ik was zodanig plichtsbewust dat ik vergat te genieten van het leven. Te laat thuiskomen? Geen haar op mijn hoofd dat eraan dacht. Ik wilde mijn ouders de stress besparen. Ik was de grootste seut ooit. (lacht) Ik zat vast in een spiraal van perfectionisme en faalangst, maar had de woorden nog niet om die gevoelens en gedachten te benoemen, waardoor ik me best eenzaam voelde.

“Ik herinner me hoe ik in het middelbaar boven mijn boeken hing, opkeek en Hans zorgeloos zag voetballen in de tuin. ‘Zou ik ook beter doen’, dacht ik. Maar daar bleef het bij. Als ik voor de zestiende keer mijn T-shirt op de juiste manier in mijn broek probeerde te steken, zei hij: ‘Dina, het is goed zo. Je ziet er mooi uit.’ Ik bewonderde de uitgebalanceerde manier waarop hij in het leven stond, toen al. Op de een of andere manier slaagde hij er wél in om het gouden evenwicht te vinden tussen plicht en amusement.

“Pas toen ik me inschreef voor Miss België brak ik uit mijn zelfgemaakte kooi. Het was mijn daad van rebellie. De aard van het beestje zal ik nooit volledig van me kunnen afschudden. Die hang naar perfectionisme zal er altijd zijn, maar ik kan er nu op een gezonde manier mee overweg. Mocht ik mijn jeugd kunnen herbeleven, dan zou ik toch wat meer buiten de lijnen kleuren, en voor een tweede zit gaan zoals mijn broer. (lacht) Ik hoop dat mijn kinderen al eens makkelijker van het padje durven af te wijken dan hun moeder. Maar ook weer niet té veel, natuurlijk.

“We maken weleens grapjes over de Tersago-clan, maar we hangen echt goed aan elkaar. Kerstmis is sinds jaar en dag het grootste Tersago-feest. Mijn papa is met zeven thuis. Mijn grootouders hebben veertien kleinkinderen en 23 achterkleinkinderen. De eerste kerstfeestjes waren in de woonkamer van mijn bomma en bompa. Ik herinner me bergen cadeautjes en een dikke, gezellige kerstboom. Ondertussen vieren we kerst al een hele tijd in een zaaltje dat groot genoeg is voor een bovengemiddeld grote familiebijeenkomst. Onze quiz blijft een constante. In coronatijd gingen we zelfs voor de onlineversie. Sinds Hans en ik allebei kinderen hebben, beseffen we pas echt hoe belangrijk zo’n hechte familie is. Ik kan alleen maar hopen dat onze kinderen evenveel aan elkaar zullen hebben als Hans en ik.

“Van grote problemen zijn we tot nu toe gespaard gebleven, maar we kunnen sowieso bij elkaar terecht. Ik zou alles voor mijn broer laten vallen. Als hij écht in de miserie zit tenminste, want we zijn plantrekkers. (lacht) We hangen niet bij elke tegenslag aan elkaars deurbel. We zijn geen opkroppers, maar ook geen dramaqueens. We hebben het rationele element van papa en het emotionelere kantje van mama. We zeggen heel snel: morgen is er een nieuwe dag. Ik vind dat best een goede attitude. Mijn kinderen probeer ik op dezelfde manier op te voeden. Een blauwe plek? Ach, als het niet bloedt, zal het zo erg wel niet zijn.

“Anderzijds willen we onze kinderlijke naïviteit niet verliezen. We vinden het allebei belangrijk om altijd het goede te zien in mensen en verwonderd te blijven. Onze kinderen helpen ons om die joie de vivre te behouden. Het is zalig om mee te gaan in hun naïviteit en enthousiasme, zaken die je als volwassene weleens verliest. We doen met plezier een hindernissenparcours in de bossen, maar bij het zevenhonderdste kamp botsen ook wij op onze limieten.” (lacht)

Hans: 'Dina is voorspelbaar, tot ze het niet meer is. Haar beslissing om op haar 22ste mee te doen aan Miss België kwam voor iedereen uit het niets.' Beeld Tine Schoemaker
Hans: 'Dina is voorspelbaar, tot ze het niet meer is. Haar beslissing om op haar 22ste mee te doen aan Miss België kwam voor iedereen uit het niets.'Beeld Tine Schoemaker

HANS

“Ik ben drie jaar jonger dan Dina. Als kind is zo’n leeftijdsverschil soms moeilijk te overbruggen. Ik speelde nog met Lego terwijl zij haar eerste liefje leerde kennen. Ik was een onbezonnen kereltje, maar merkte wel dat mijn grote zus het soms moeilijk had met zichzelf. Ik wist niet goed wat er aan de hand was, ik vond juist dat het allemaal goed leek te gaan met haar, bijna perfect.

“Maar juist daar zat de angel. Haar drang naar perfectionisme was moeilijk te verschalken. Hoe vaak heb ik haar niet gevraagd om haar boeken dicht te smijten en samen eens te voetballen in de tuin. De enige manier om haar tijdens haar examens te laten lachen, was door een onnozele film op te zetten, zoals Ace Ventura of The Naked Gun. Als ik haar wilde laten lachen, waren humor en domme mopjes mijn beste handlangers. Nog steeds. In de loop van de jaren heeft ze wel geleerd om haar eigen klankbord te zijn en haar perfectionistisch trekje om te buigen naar een mildere en positievere variant. Alles wat ze doet, doet ze met oprechte overgave.

“Dina is voorspelbaar, tot ze het niet meer is. Haar beslissing om op haar 22ste mee te doen aan Miss België kwam voor iedereen uit het niets. Als tiener had ze een vormeloos pagekopje en droeg ze vooral jeansbroeken. Ook later was ze amper met haar uiterlijk bezig, alleen met de unief en alle bijbehorende stress. In het begin vond ik dat missgedoe wat raar, maar ik heb er nooit bezwaar tegen gehad. Pas later had ik door dat die beslissing haar eigenlijk heel hard typeerde. Dina heeft twee kanten: meestal is ze beredeneerd, maar heel af en toe doet ze iets zots. Het lijkt alsof ze die extremen nodig heeft om te voelen dat ze leeft.

“Ik zat thuis naar de finale van Miss België te kijken toen Dina het kroontje op haar hoofd geduwd kreeg. Een half uur later stonden er al journalisten aan de deur te hengelen naar een reactie. Heel vreemd. En dan die eerste persfoto: mijn zus op een bak bier in de garage bij onze ouders. Zo kenden we haar weer! Ons bomma was eerst geen fan van zo’n schoonheidswedstrijd, maar toen haar oudste kleinkind won, draaide ze bij. Ik vond het dan weer ongelooflijk vervelend dat iedereen haar plots zat aan te gapen. Ondertussen stoort het me minder. Ik weet nu gewoon dat het gaat gebeuren. (lachje)

Gekke gewoontes

Dina over Hans: “Hij is een fervente nagelbijter. Ik heb hem al gelnagels aangeraden, maar hij weigert.”

Hans over Dina: “Ze drinkt elke avond een pintje. Het merk doet er niet toe, als er maar alcohol in zit.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234