Woensdag 18/05/2022

Dierenvoedsel eten om dik en dus mooi te zijn

Een groepje tienermeisjes staat opeengepakt in een minuscuul kapsalon in Maradi, een stad in het Afrikaanse Niger. De school is net uit, en net als andere schoolmeisjes overal ter wereld hebben ze het over hun geliefkoosde thema: hun lichaam. Onder het slaken van opgewekte gilletjes zijn ze het roerend eens. Van alle meisjes in het kapsalon heeft de vijftienjarige Monique Adimi het meest perfecte lichaam. Zij is dik, en dat is in Niger het nec plus ultra. Hormonen of vreetpartijen worden niet geschuwd om aan het ideaalbeeld te voldoen.

Maradi

New York Times Service

Norimitsu Onishi

Monique baat het salon uit, samen met haar zus. Ze is niet groot en niet klein, met haar kortgeknipte haar en vrolijke gezicht. Maar wat opvalt, is dat ze zwaar is voor haar leeftijd, met neiging tot corpulentie. "Ik wil verdikken, net als Monique", verzucht Antoinette Dossa, een magere zestienjarige scholiere. "Ik wil niet mager zijn", pruilt ze. Monique knikt, met het zelfvertrouwen van een vrouw die zich een schoonheidsideaal weet. Over Antoinette zegt ze: "Werkelijk, ze is veel en veel te mager." Ze kijkt de kamer rond, en lijkt plots te beseffen dat het niet goed is voor de zaken om klanten te beledigen. Daarom richt ze haar pijlen op haar 23-jarige, veel minder kilo's wegende zus Estelle Adimi. "En bekijk haar eens." Ze bedoelt: "Hopeloos."

In Niger, net als in zovele andere Afrikaanse landen, is zwaarlijvigheid je van het voor vrouwen. Tijdens het festival Hangandi dingen vrouwen uit de Djerma-etnie naar de titel van vetste vrouw. Ze trainen voor de schoonheidswedstrijd door zich vol te stouwen met voedsel, liefst gierst, en liters water op de ochtend van de competitie. De zwaarste dame wordt tot winnaar uitgeroepen, en beloond met een prijs en meer voedsel. Het Calabari-volk in het zuidoosten van Nigeria heeft de gewoonte bruiden naar zogeheten verdikhuizen of boerderijen te sturen. Enkele weken voor het huwelijksfeest mogen ze de boerderij niet meer verlaten, terwijl in de keuken overdadige maaltijden worden geprepareerd. Helemaal aan het eind, net voor het feest, worden de vrouwen door de straten getroond om de hele gemeente te tonen hoe vol hun vormen wel zijn.

Zo populair is volslank in Maradi, een slaperig stadje ten noorden van de grens met Nigeria, dat vrouwen er steroïden gebruiken om uit te dijen, of pillen om hun appetijt te stimuleren. Om aan te komen slikken vrouwen zelfs voedsel of vitaminen voor dieren, al zullen weinigen dat toegeven. "Opgepast: enkel voor dierlijk gebruik", leest de bijsluiter van Savit, een middel dat hier erg vaak vermengd wordt met het voedsel voor de veestapel. De voordelen? "Meer vlees aan een rund en verhoging van het lichaamsgewicht."

De 24-jarige Abdou Idi verkoopt op zijn fiets Savit en andere medicatie. Hij rekent de verdikpillen en het dierenvoedsel tot zijn populairste producten. "Vooral getrouwde vrouwen kopen deze producten", zegt Idi. "Als de vrouwen te dun zijn, zijn ze bang dat hun familie en vrienden zullen zeggen dat hun man niet goed voor hen zorgt of dat hij hen in de steek gelaten heeft. En dus kopen ze dat soort producten, vooral als de vakantie in aantocht is." Het schoonheidsideaal mag hier dan al precies het omgekeerde van dat van het westen zijn, de motivatie het te bereiken is identiek: populariteit bij de mannen. "Als je als man een magere vrouw hebt, zullen de mensen zeggen dat je niet goed voor haar zorgt", zegt Ramatou Lea Roger. Hij heeft zijn eigen talkshow op de radio en slurpt achteloos van zijn softdrink. "Maar als je een lekker vlezige vrouw hebt, zullen de mensen zeggen dat je rijk bent en verantwoordelijk, een man die uitstekend voor zijn familie zorgt. Er ligt dus veel druk op de vrouwen om dik te worden. Als ze niet het geld hebben om vet voedsel te eten, zullen ze hun toevlucht nemen tot chemische producten."

Na het dierenvoedsel is het populairste product dexamethasone, een soort steroïde dat makkelijk zonder voorschrift op straat gekocht kan worden. Dat zegt dokter Ousmane Batoure, die net als zovele andere artsen in Niger in China studeerde. "Vele vrouwen komen naar zijn praktijk met een obsessie voor dik. "Ik vertel hen gewone vitamines te slikken en vooral geen dierenvoedsel te eten, omdat dat gezondheidsproblemen kan veroorzaken." Maar Batoure beseft dat velen zijn raad niet volgen, op net dezelfde manier als vrouwen in het noorden de raad niet te streng te diëten in de wind slaan. "De wereld is een gekke plaats", zegt de arts. "In Amerika zijn ze rijk, hebben ze alles en toch willen de vrouwen er zo mager worden dat het lijkt dat ze arm zijn. Hier in Afrika hebben we niets, de vrouwen die dit soort producten kopen, hebben niets en toch willen ze eruit zien alsof ze alles bezitten.

In een bar wat verderop zit een vrouw die zonder overdrijving corpulent genoemd kan worden. Haar naam wil ze niet geven. Ze is een getrouwde moslim, ergens in de dertig. En al spreken haar vrienden haar tegen, ze ontkent ten stelligste ooit verdikkingsproducten genomen te hebben. "Ik ben dik en dat bezorgt me te veel problemen", zegt ze terwijl ze haar gezicht in een grimas plooit. "Ik heb problemen met mijn heup en knieën. Ik ben al zo zwaarlijvig sinds mijn elfde." "Ach, ze is een komediante", lacht een vriendin. "Toch niet", repliceert die. "Trouwens, zware vrouwen als wij deugen toch niet 's nachts. We worden te snel moe." Zou ze dus wat magerder willen worden. "Wel nee, dat nu ook weer niet."

Aan de overkant van de stad filosoferen jonge vrouwen over de voordelen van corpulentie. Zo modieus is het dat sommige rijke mannen 's avonds uitgaan en zich omringen met zwaarlijvige vrouwen, zeggen ze. Laouratou Souley, een zeventienjarige slanke studente, wil er niets van weten. "De meeste vrouwen die dat soort producten nemen, zijn niet verlicht", sneert ze. "Ze doen het enkel om een heer van stand te behagen, die op zijn beurt zo'n vrouw als statussymbool gebruikt. Maar meisjes die naar school gaan, weten wel beter. Ik ben tevreden met mijn uiterlijk. Ik wil niet dikker worden. Of misschien een heel klein beetje, maar niet meer dan enkele kilo's."

'Als je een lekker vlezige vrouw hebt, zullen de mensen zeggen dat je rijk bent en verantwoordelijk, een man die goed voor zijn familie zorgt'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234