Zaterdag 16/11/2019

'Die voetballers zijn niet op een toeristische trip'

Lothar Matthäus, Edgar Davids, Paul Gascoigne, Romário. Het is maar een greep uit de lijst spelers die al jarenlang de reputatie van lastpak meedragen. Niet te verwonderen dat de nationale trainers graag een gedragscode opstellen om hun rebelse pupillen wat in het gareel te doen lopen. En ook al zijn de voetballers die nu de dienst uitmaken heel wat braver, toch maken de selectieheren er haast een erezaak van om alle rechten en plichten van hun internationals netjes op papier te zetten. Bij de Rode Duivels is het niet anders.

Brussel

Eigen berichtgeving

Valerie Hardie

In Nigeria hebben de bondsbestuurders hun lesje wel geleerd na de recente blamage in de Africa Cup. Dat toernooi stond meer in het teken van bitsige discussies over de betaling van vliegtuigtickets dan wat anders. 'Super Ego's' is nu de naam voor wat ooit de trotse 'Super Eagles' waren. Zet met zo'n verzameling inhalige individuen maar eens goede prestaties neer. De bevolking - in haar eer gekrenkt - kon er niet om lachen, de kritiek was genadeloos. En dus besloten de Nigeriaanse voetbalbonzen het ditmaal verstandiger aan te pakken. Ruim twee maanden voor afreis naar het Verre Oosten stonden alle gedragsregels en financiële afspraken al op papier. Het was te nemen of te laten, eenmaal ter plekke moet alle aandacht naar het toernooi zelf uitgaan.

Zo zien de Rode Duivels het ook. De rechten en plichten van de internationals zijn vastgelegd in een gedragscode, die zonder uitzondering door alle spelers werd ondertekend. "Dat is allemaal vlotjes gegaan", vertelt bondsvoorzitter Jan Peeters. "De principes zijn dezelfde als voorheen, de enige knelpunten zijn doorgaans de premies en het portretrecht. Al die afspraken zijn ook gemaakt in overleg met Waseige en de spelersraad." Hoeveel de Rode Duivels straks gaan verdienen in Japan, vormt slechts een onderdeel van het 'contract'. In detail valt ook te lezen hoe de Belgen zich horen te gedragen op en naast het veld. Peeters: "Het gsm-gebruik is geregeld, de omgang met de pers, het leven in de groep, praktische zaken. Echte profs maken daar geen probleem van. Die gedragscode dient eigenlijk eerder om het geheugen op te frissen."

Het was Guy Thys die op de Mondiale van 1986 de eerste 'gedragscode' in het leven riep, al waren die regels niet zo exact omschreven als nu. "Ik kan me niet herinneren ooit zo'n papier ondertekend te hebben. En als dat al zo zou zijn, dan heb ik het toch nooit gelezen", zegt Franky Van der Elst, die er in Mexico al bij was. De coach van GBA ziet er ook het nut niet van in. "Afspraken zijn toch de normaalste zaak van de wereld, daar houdt elke prof zich aan. Als je aan het ontbijt wordt verwacht, dan ga je toch geen uur later aanschuiven? En dat we niet tot laat op stap moesten gaan, wisten we ook wel. Welke speler laat zijn WK nu verprutsen door afspraken aan zijn laars te lappen?"

Georges Leekens was het die voor het WK van 1998 meer dan ooit aandacht besteedde aan een gedragscode, ook al houdt hij niet van die woordkeuze. Een reglement van inwendige orde, noemt hij het document, zoals er vaak ook op de clubs bestaan. Maanden op voorhand waren zijn spelers gebriefd over wat kon en wat niet, over wat moest en wat niet. "Een professionele levensstijl is noodzakelijk, anders ben je als een amateur bezig", vindt Leekens. "Al kan het iedereen wel eens overkomen dat hij over de schreef gaat. Eén keer kan, twee keer niet. Anarchie kan niet als je wekenlang in een commune leeft."

En dan zijn er uiteraard sancties voorzien. De strengste is die bij een dopingvergrijp. Een speler die aan het verboden spul heeft gezeten en betrapt wordt, mag meteen zijn koffers pakken en kan fluiten naar zijn centen. "In zo'n geval moet je ingrijpen", oordeelt Leekens. "De spelers weten perfect welke medicijnen toegelaten zijn en welke niet. Ze beschikken over de dopinglijst en kunnen ook een dokter raadplegen. Ook wat Léonard tijdens Euro 2000 deed, kan in mijn ogen niet. 's Nachts op de gang met de gsm rondbellen, dat past niet. Waseige had hem op de bank moeten zetten. Die voetballers zijn niet op een toeristische trip, hé."

Voor Leekens is het simpel. Voetballers zijn ambassadeurs van het land en horen dan ook de eer hoog te houden, op én naast het veld. "Geen flauwekul in de media gooien, geen obscene gebaren naar het publiek", legt de voormalige bondscoach uit. "Het is nodig de spelers dat op het hart te drukken, want hoe groter de druk, hoe hoger de emoties oplaaien. Dan is het belangrijk dat je op alles voorbereid bent."

Luc Nilis gaf na het WK in Frankrijk te kennen dat hij het niet zo begrepen had op al die regeltjes en hij dat een wat kinderachtige bedoening vond. Robert Waseige nam het principe toch over met Euro 2000 en veranderde ook weinig aan de inhoud. Bondsvoorzitter Peeters: "Waseige gooide er eigenlijk niets uit dat hij overbodig vond. Hij voegde er zelfs dingen aan toe, vooral over de moderne communicatietechnieken. Net als Leekens is Waseige een man die belang hecht aan orde en discipline, alleen brengt hij dat op een zachtere manier over dan Leekens."

Leekens: 'Geen flauwekul in de media gooien, geen obscene gebaren naar het publiek... Het is nodig de spelers dat op het hart te drukken'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234