Vrijdag 21/01/2022

Die lange procedure

is wel degelijk nuttig

Iefke Hendrickx (32), Dirk Bossers (41) en Runar (4) zijn in blijde verwachting. Eind van de maand zou Roan (bijna 1) moeten landen uit Kazachstan. 'Heel erg blijde verwachting. Al zie je het niet aan mijn buik', lacht Iefke. 'Ik ben volop bezig met het uitkiezen van het doopsuiker en de geboortekaartjes. In het adoptiemilieu is het de gewoonte om na een maand of zo een welkomstfeestje te geven en ook dat vergt toch wat planning.'

Iefke en Dirk hebben al bij al geluk gehad. Een goed jaar geleden werden ze door de jeugdrechter geschikt bevonden als ouders en in november reisden ze drie weken af naar Kazachtstan om Roan voor het eerst te ontmoeten. Ook bij Runar, die uit Rusland komt, ging het tweeënhalf jaar geleden relatief vlot. "Met zijn adoptieprocedure waren we nog gestart vóór de nieuwe strengere wetgeving en ook hij was er na bijna dag op dag een jaar op de wachtlijst gestaan te hebben", vertelt Iefke. "We hebben blijkbaar altijd de juiste keuzes gemaakt en gewerkt met landen van waaruit de adopties redelijk vlot verlopen. Toen we begonnen aan de adoptie van Roan was ik vrijwilliger van de Vereniging voor Kind en Adoptiegezin (VAG) en heb ik bij andere ouders rondgehoord welke landen en bureaus snel en efficiënt werken. We dachten ook aan Zuid-Afrika, maar daar kregen we te horen dat dat moeilijk zou liggen omdat we al een blank kindje hebben. Vandaar dat we dan maar resoluut voor Kazachtstan gekozen hebben."

Zowel Kazachtstan als Rusland werken met een systeem waarbij kandidaat-ouders eerst ter plekke kennismaken met het kind. "Die laatste dag voor we Runar voor het eerst zagen hebben we heel bewust beleefd als 'onze laatste dag als koppel alleen'. Toen maakte ik mij nog zorgen. 'Stel dat ik dat kind niet leuk vind?'. Onzin natuurlijk. Zodra je hem ziet, is dat jouw kind. Wat dat betreft snap ik senator Schelfhout. Als je puur naar het moederinstinct kijkt, is het perfect begrijpbaar wat ze gedaan heeft. Ze wil een kind helpen. Maar dat willen heel veel anderen ook en zij kunnen dit niet."

Na een paar dagen moesten Hendrickx en Bossers eerst Runar en nu ook Roan weer achterlaten. "Dat ging makkelijker dan je denkt. We wisten vrij zeker dat we een maand later zouden terugkomen. Bovendien zagen we dat hij het daar goed had. Wanneer we na een uitstapje terugkwamen, was hij blij om de andere kinderen en de verzorgsters terug te zien. Wij waren voor hem speelkameraadjes die hem twee keer per dag een paar uur bezighielden. Nog absoluut geen mama en papa."

Pas na die reis werd het écht concreet. "Eerder kun je niet plannen. Je weet niks. Kan hij al stappen of nog niet? Welke maat van kleertjes moet ik op de cadeaulijst zetten? Adoptiekinderen zijn over het algemeen wat kleiner. De kleertjes van die eerste zomer heeft Runar een jaar later nog eens kunnen aandoen (lacht)."

Het dromen en plannen, de fase die in controversiële adoptiezaak van Els Schelfhout grotendeels werd overgeslagen, is volgens Henrickx best belangrijk. "Die lange procedure heeft z'n nut. Natuurlijk duurt het véél te lang naar je zin, maar toch.... Je groeit in het hele proces. Een adoptie mag geen impulsbeslissing zijn. Wij hebben eerst via de 'normale' weg geprobeerd om kinderen te krijgen. Toen dat niet lukte zijn we aan IVF begonnen, maar adoptie was meteen een optie. We wilden niet tot het uiterste gaan om via medische weg een kind te krijgen. Voor ons was het meteen duidelijk dat het allerbelangrijkste was om een gezin te vormen."

En of dat nu met een jongen, meisje, Chineesje of Afrikaantje zou zijn, maakt niet zoveel uit. Els Schelfhout daarentegen koos haar Emile zelf uit. "Dat is absoluut uitgesloten bij een gewone adoptieprocedure", zegt Hendrickx. "Rusland laat sowieso geen kinderen onder een jaar gaan. Ook het geslacht en, in Kazachtstan, de ethniciteit kun je niet kiezen. Het was afwachten of Runar een broer of zus zou krijgen. Net zoals bij een echte zwangerschap."

Iefke Hendrickx (32), Dirk Bossers (41)

• Hebben al één adoptiezoontje: Runar (4)

• Zijn een jaar bezig met de adoptie van een tweede kindje

• Verwachten Roan (bijna 1) eind deze maand

n Iefke, Runar en Dirk: 'We wilden niet tot het uiterste gaan om via medische weg een kind te krijgen'.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234